บทที่ 487 วลาดิเมียร์

ภู่ซิงซ่านเห็นชุยจื่อหมินถูกตี สีหน้าของเขาก็เปลี่ยน กลับยิ่งรู้สึกสะใจที่เขาโดนแบบนี้!

แม้ว่าไม่รู้ว่าเทียนไล่เภสัชกรรมใช้วิธีอะไรผ่านแผนกเภสัชไป แถมยังเซ็นสัญญาจำหน่ายสินค้ากับเหมยหลัวคลินิกได้สำเร็จ แต่ตอนนี้ หยางกวนกวนได้ตีชุยจื่อหมินผู้อํานวยการของแผนกเภสัชกรรม เหมยหลัวคลินิกจะปล่อยพวกเขาไปแบบนี้เหรอ?

เหมยหลัวคลินิก เป็นโรงพยาบาลที่ได้รับการสนับสนุนจากผู้มีอำนาจระดับนานาชาติ และยังเป็นผู้มีอำนาจถึงสองคนร่วมมือกันลงทุนสร้างขึ้นมา

คนที่ทุบโรงพยาบาลนี้ เป็นการหาเหาใส่หัวไม่ใช่เหรอ?

ทุกคนก็ต่างตกใจ คนในเทียนไล่เภสัชกรรมช่างกล้าเกินไปแล้ว เป็นแค่เลขาคนหนึ่งเท่านั้น กลับกล้าทุบหัวหน้าแผนกเภสัชกรรมของเหมยหลัวคลินิกอย่างโจ่งแจ้งเนี่ยนะ?!

"ไอ่ผู้หญิงเฮงซวย กล้าตีฉันงั้นเหรอ" ชุยจื่อหมินเจ็บจนอ้วก และลุกขึ้นไม่ได้เลย

หยางกวนกวนผ่านการฝึกซ้อมในเรือนจําโยวตู ตอนนี้เป็นถึงสาวโหดท่านหนึ่ง หมัดนั้น ต่อยเข้าท้องของชุยจื่อหมินเต็มๆ

หยางกวนวนสีหน้าเย็นชา และไม่ได้พูดอะไร

ภู่ซิงซ่านพยุงชุยจื่อหมินขึ้นจากพื้นอย่างเสแสร้งและพูดว่า "หัวหน้าชุย คุณเป็นอะไรไหม? ผมว่า ติดต่อผู้บริหารระดับสูงของโรงพยาบาลมาจัดการพวกเขาดีกว่า"

และในเวลานี้ ชุยจื่อหมินกลับเห็นวลาดิเมียร์ที่กําลังเดินมา

"ผอของเรา คุณวลาดิมีร์มาแล้ว!" ชุยจื่อหมินกัดฟันพูด "ผมไม่สนใจว่าพวกคุณจะแอบร่วมมือกับผู้บริหารคนไหนในโรงพยาบาล ผ่านผมที่เป็นหัวหน้าแผนกเภสัชกรรมไป วันนี้ พวกคุณและเขาจะจบเห่แล้ว!!"

วลาดิมีร์เป็นชายอายุประมาณหกสิบปี รูปร่างสูงใหญ่ อ้วนเล็กน้อย

เขาได้ยินข่าวว่าชุยจื่อหมินถูกตีก็เลยมาที่นี่

ทันทีที่มาถึงก็เห็นสีหน้าเจ็บปวดของชุยจื่อหมิน ทุลักทุเล ขมวดคิ้วพูดว่า "หัวหน้าชุย เกิดอะไรขึ้น ฉันได้ยินมาว่าคุณถูกตี?"

ภู่ซิงซ่านรีบพูดว่า "คุณวลาดิเมียร์ มีบริษัทยาแห่งหนึ่งขู่หัวหน้าชุยเพื่อนำยาของตัวเองเข้ามาโรงพยาบาล หัวหน้าชุยไม่เห็นด้วย ก็เลยถูกพวกเขาตี คุณต้องเรียกร้องความเป็นธรรมให้หัวหน้าชุยด้วยนะ!"

วลาดิเมียร์ฟังแล้ว ก็พูดอย่างโมโหว่า "ว่าไงนะ? ยังมีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ! ไม่รู้ภูมิหลังของเหมยหลัวคลินิกของเรารึไง?"

ชุยจื่อหมินชี้ไปที่หยางกวนกวน กระแอมแล้วพูด "ท่านผอ เธอเป็นคนตีผม ไม่รู้ว่าเธอใช้วิธีอะไร อ้อมผ่านแผนกเภสัชกรรมของเราไปและจำหน่ายยาให้กับทางโรงพยาบาล และผมเห็นพอดี"

วลาดิเมียร์พูดด้วยสีหน้าตึงว่า "คุณเป็นใครกัน กล้าตีหัวผน้าแผนกเภสัชกรรมของเราเหรอ? มาจากบริษัทไหน?"

หยางกวนกวนกำลังจะตอบ

วลาดิเมียร์ก็โบกมือและพูดว่า "คุณมาจากบริษัทไหนไม่สําคัญแล้ว ในเมื่อคุณตีคนแล้ว ก็ต้องยอมรับผิด และรีบคุกเข่าขอโทษหัวหน้าชุยเดี๋ยวนี้!"

"ไม่งั้นล่ะก็ ฉันไม่อ่อนข้อให้เพราะคุณเป็นผู้หญิงหรอกนะ!"

"คนที่กล้ามีเรื่องกับฉัน ต้องตายเท่านั้น!"

ภู่ซิงซ่านที่มองอยู่ข้างๆยิ้มอย่างเบิกบาน และอยากจะหัวเราะให้ดังๆ คนจากเทียนไล่เภสัชกรรมล้วนหยิ่งยโสเกินไป ตอนนี้ คนที่สามารถจัดการพวกเขามาแล้ว

"ท่านผอ.วลาดิเมียร์ วิโนกราดอฟให้คุณมาเป็นผอ. คือให้คุณมาหาเงิน ไม่ใช่ให้มาเก๊กวางมาดเกรงขาม!" ในเวลานี้ฉีเติ่งเสียนเดินออกมาจากฝูงชนและพูดอย่างเรียบเฉย

"คุณเป็นใครกัน"

วลาดิเมียร์ยังพูดไม่จบก็เห็นฉีเติ่งเสียน สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันทีและพูดว่า "ประธานฉี สวัสดีครับสวัสดีครับ!"

ทุกคนต่างตกตะลึง

ฉีเติ่งเสียนยิ้มให้ชุยจื่อหมินและพูดว่า "หัวหน้าชุยอยากรู้ว่าเราข้ามผ่านแผนกเภสัชกรรมของพวกคุณไปเพราะใครไม่ใช่เหรอ? คนคนนี้อยู่ตรงหน้าคุณแล้ว ก็คือผอ.วลาดิเมียร์เอง"