บทที่ 488 ยาที่มีประสิทธิภาพ

ฉีเติ่งเสียนไม่ได้ให้วลาดิลอฟไล่ซุยจื่อหมินออกไปโดยตรง แต่กลับให้เขาทำงานที่แผนกเภสัชต่อไป

คนที่ถูกทำให้ตกใจกลัวมาก ก็ยิ่งเข้าใจความเคารพยำเกรง

ซุยจื่อหมินสำนึกในบุญคุณของฉีเติ่งเสียน หลังจากนั้นก็ออกไปแล้ว

วลาดิลอฟก็พูด“ประธานฉี ขอโทษจริงๆ วันนี้ยุ่งเกินไป ฉันสะเพร่า จึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแล้ว”

ฉีเติ่งเสียนพูดเสียงเรียบเฉย“คนเราไม่ใช่ผู้วิเศษ ใครบ้างไม่เคยทำผิด”

วลาดิลอฟเช็ดเหงื่อบนหน้าผากของตัวเอง ยิ้มและพูด“ประธานฉี ธุรกิจของโรงพยาบาลดูเหมือนจะดีมาก ถึงเวลานั้นพวกเราร่วมมือกันทำให้ยิ่งใหญ่ขึ้น”

คลินิกเหมยหลัวคนที่เข้าออก ล้วนมารักษาโรค หนึ่งในนั้นยังมีบุคคลที่มีชื่อเสียง

ถ้าเป็นแบบนี้ ก็ยิ่งจะทำให้คลินิกเหมยหลัวยิ่งมีคนให้การตอบรับ ธุรกิจของพวกเขา ตั้งแต่วันนี้ เกรงว่าจะมีชื่อเสียงที่สุดของประเทศเสวี่ย

“การจองคิวและรอคิวต้องทำให้ดี ฉันเดาว่าไม่ถึงสามวัน ใบนัดของคุณจะมีจนถึงสองเดือนหลังจากนี้แน่นอน…”ฉีเติ่งเสียนเดินในบริเวณโรงพยาบาลหนึ่งรอบ อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

“ใช่!”วลาดิลอฟก็ดีใจมาก

เหมือนโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงในประเทศเสวี่ย นัดจองคิวก็ค่อนข้างจะยาก จนกระทั่งหลังจากสามเดือนก็ยังนัดคิวไม่ได้

คลินิกเหมยหลัวทำให้มีชื่อเสียงขึ้นมา ไม่ได้แย่เหมือนโรงพยาบาลใหญ่แน่นอน

“พอแล้ว ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้วพวกเรากลับก่อน ยาขนส่งไม่มีทางล่าช้า”ฉีเติ่งเสียนพูดตอบ

“ใช่ๆ ประธานฉีลำบากแล้ว!”วลาดิลอฟเดินไปส่งฉีเติ่งเสียนที่โรงจอดรถ

ฉีเติ่งเสียนโบกมือขึ้น พาคนออกไปแล้ว

วลาดิลอฟในใจจึงผ่อนคลายลง ยังดีที่ฉีเติ่งเสียนไม่ไต่ถามปัญหา ไม่อย่างนั้น เขาไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้จะบอกยังไง

ฉีเติ่งเสียนกับหยางกวนกวนไปนั่งที่นั่งด้านหลังรถ ก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นมา

หลังจากที่หยางกวนกวนรับสายโทรศัพท์ พูดแค่สองประโยค ก็นิ่งอึ้งไป

“ทำไมเหรอ?”ฉีเติ่งเสียนถาม

“ประธานฉี คุณเปิดเผยข่าวเหรอ?เขตสงครามจูเซี่ยอยากจะเซ็นสัญญากับโรงพยาบาลของพวกเรา จะให้พวกเราแบ่งยาให้พวกเขา?” หยางกวนกวนมองฉีเติ่งเสียนด้วยความแปลกใจ

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนได้ฟังก็ขมวดคิ้วขึ้น เขาไม่ได้ติดต่อกับเขตสงครามจูเซี่ย และไม่รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังผลักดันเรื่องนี้?

เขาคิดไปคิดมา ทันใดนั้นก็นึกถึงอวี้เสี่ยวหลง

อวี้เสี่ยวหลงพูดว่าจะตอบแทนเขา

ดูเหมือนว่า ตัวเองสอนระเบิดจินตานให้เธอ เธอก็ใช้วิธีนี้มาตอบแทนตัวเอง สามารถพูดได้ว่าให้ความช่วยเหลือในขณะที่ตกทุกข์ได้ยาก

ฉีเติ่งเสียนยิ้ม และพูด“ในเมื่อพวกเขาอยากจะเซ็นสัญญาแบ่งยากับพวกเรา ถ้าอย่างนั้นก็เซ็น มีอะไรที่จะต้องลังเล!”

หยางกวนกวนก็พูด“ไม่มีของดีตกลงมาจากฟ้า ทำให้ฉันรู้สึกว่าไม่ปกติ”

ฉีเติ่งเสียนก็พูด“เธอรู้สึกระแวงก็เป็นเรื่องที่ดี แต่เรื่องนี้ไม่มีอะไรผิดปกติ”

หยางกวนกวนก็ผ่อนคลายลง พูดคุยกับคนที่อยู่ในสายโทรศัพท์สองสามประโยค

“ฉันยังมีหลายขบวนท่าที่เก่งกาจ หรือว่าแลกเปลี่ยนกับอวี้เสี่ยวหลง สอนเธอสักหน่อย หลังจากนั้นก็หาเงินจากเธอ?”ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะมีความคิดที่ชั่วร้ายขึ้นมา

เพียงแต่ คิดไปคิดมาก็ช่างเถอะ วิธีการแบบนี้หน้าด้านเกินไป เป้าหมายชัดเจนแบบนี้ อวี้เสี่ยวหลงคงจะไม่ซาบซึ้งในพระคุณแน่นอน