บทที่ 501 ลู่ตางเซียน

คำพูดของฉี่เติ่งเสียน ทำให้ได้มาซึ่งการดูถูกและเยาะเย้ยเท่านั้น

ตอนนี้ ความคิดริเริ่มอยู่ในมือของคนอย่างผู้อำนวยการหม่า ยาพวกนี้จะส่งได้หรือไม่ได้ ยังต้อดูสีหน้าของวกเขา

"คุณสามารถหาเรื่องผมต่อไปได้ ถึงเวลาคุณจะรู้เอง ว่าตัวเองผิดตรงไหน"ฉี่เติ่งเสียนยักไหล่อย่างไม่แสดงงอาการอะไรและพูดอย่างใจเย็น

"แน่นอนว่ายังคงต้องหาเรื่องกันต่อไป จนกล่าวคุณจะล้มละลาย กลัวว่าแม้แต่แอลกอฮอล์ักหยดคงจะส่งออกไปไม่ได้แล้วหล่ะ"ผู้อำนวยการหม่าหัวเราะเยาะ

ฉี่เติ่งเสียนหันหน้าไปโบกมือให้ผู้จัดการแผนกจัดเก็บและขนส่ง กล่าว"พวกคุณ ให้ความร่วมมือในการตรวจสอบต่อไป พวกเขาอยากตรวจสอบถึงเมื่อไหร่ ก็ให้พวกเขาตรวจสอบไป!"

สีหน้าของผู้อำนวยการหม่ามืดลง ถ้าเป็นบริษัทถูกเขาขัดขวางขนาดนี้ คงจะขอร้องอ้อนวอนเขานานแล้ว?

ฉี่เติ่งเสียนไม่เหมือนกัน ท้ายที่สุดเขามีเงินมากมาย กับแค่ขัดต่อเทียนไล่เภสัชกรรม ยังไม่สามารถทำให้เขาก้มหัวได้

ผู้อำนวยการหม่ามีความคิดอื่นในใจ จะแอบยัดของเถื่อนในยารักษาพวกนี้ดีมั้ยนะ?พอถึงเวลานั้น ก็กล่าวช้อหาให้เทียนไล่เภสัชกรรมโดยตรง และปล่อยให้ฉี่เติ่งเสียนตายโดยไม่มีแม้แต่ที่จะให้ฝังศพ！

เวลานี้แหล่ะ รถยนต์สีดำคันหรูได้ขับเข้ามาในเทียนไล่เภสัชกรรม

ชายวัยกลางคนในวัยสี่สิบลงจากรถ ใบหน้าของเขาเด็ดเดี่ยว บนตัวใส่เสื้อสูท ร่างกายเขานั้นสูงตรงดั่งต้นสน และคิ้วของเขาคมรามกับนกอินทรี

ทันทีที่เขามา ก็เห็นว่าผู้อำนวยการหม่านำกลุ่มคนจากสำนักงานสาธารณสุขมาตรวจสอบยารักษาอย่างชักช้าที่เทียนไล่เภสัชกรรมขนส่ง ทันใดนั้นคิ้วของเขาก็เลิกขึ้นอย่างดุเดือด นำพาซึ่งความไม่พอใจอย่างที่สุดและกลิ่นไอขงการฆ่า

"ฉันมาหาประธานฉี่ของพวกคุณ เขาอยู่ที่ไหน?"ชายวัยกลางคนพบกับพนักงานขนส่งที่ใส่เสื้อขนส่งไว้ ถามด้วยน้ำเสียงเข้ม

"ท่านนั้นก็คือประธานฉี่"คนขนส่งตกตะลึง หลังจากชี้ไปที่ฉี่เติ่งเสียน

ชายวัยกลางคนเดินตรงไปหาฉี่เติ่งเสียน

ฉี่เติ่งเสียนหันมาเห็น ก็รู้ได้ทันทีว่าคนคนนี้คงจะมาจากกรมสงคราม เพราะ อารมณ์แบบนี้ สามารถมองเห็นได้ชัดเจนมาก

แม้ว่าจะไม่ได้สวมชุดทหารก็ตาม แต่จิตวิญญาณนั้น ไม่อาจซ้อนเร้นได้

"สวัสดีครับประธานฉี่ ผมชื่อลู่ตางเซียน ผู้อำนวยการหลัวให้ผมมาหาคุณ！"หลังจากที่ชายวัยกลางคนเดินมาหาฉี่เติ่งเสียน ยื่นมือไปข้างหน้าโดยตรง

"สวัสดีครับ！"ฉี่เติ่งเสียนตกตะลึง แล้วยื่นมือไปจับกับเขา

ภายใต้การจับมือ เพิ่งสังเกตเห็นว่ามืออีกฝั่งแข็งกระด้าง แต่เรี่ยวแรงงกลับเยอะมาก

ลู่ตางเสียนเห็นว่าภายใต้การจับมือของตัวเอง ไม่สามารถข่มฉี่เติ่งเสียนได้เลย อดไม่ได้ที่จะดูถูกในใจเล้กน้อย ไม่ใช่ทุกคนที่ต้านทานแรงมือที่สามารถเปลี่ยนเหล็กให้กลายเป็นดินเหนียวได้

ฉี่เติ่งเสียนปล่อยมือของลู่ตางเซียน กล่าว"คุณลู่ คุณก็เห้นแล้วนี่ว่า ไม่ใช่พวกเราไม่รักษาคำพูด ที่ไปส่งยารักษาให้โรงพยาบาลคุณไม่ได้ แต่เป็นเพราะเราส่งออกไปไม่ได้จริงๆ！"

"นี่มาตรวจสอบตั้งแต่เช้า ผลลัพธ์ ตรวจสอบมาถึงตอนนี้ ก็ตรวจไม่เจออะไร"

"ยารักษาพวกนี้ ก็ยังอยู่ที่ตรงนี้！"

มุมปากของคุณลู่อดไม่ด้ที่จะกระตุก มีไฟสุมในใจ สำนักงานสาธารณสุขในจังหวัดตงไห่นี้กล้ามาก ทีมาขัดขวางยารักษาที่จะส่งให้สาขาหลักในเขตสงครามจูเซี่ย！

นอกสะจากจะไม่รู้ ยารักษาพวกนี้จะต้องใช้กับตัวของนักรบ?นอกสะจากจะไม่รู้วว่า นักรบทำเพื่อปกป้องบ้านเมือง และกำลังหลั่งเลือดร้อนอยู่เหรอ?

ผู้อำนวยการหม่าทำแค่หันไปมองลู่ตางเซียน และไม่ได้ให้ความสนใจอะไร รถที่ขับมาก็ธรรมดา แค่รถเจตต้าเอง หน้าตาแบบบนี้เขาก็ไม่คุ้น แน่นอนว่าไม่ใช่ผู้มีอำนาจในจังหวัด

"สวัสดีครับ โปรดปล่อยยารักษาพวกนี้ของเทียนไล่เภสัชกรรมทันที อย่าหาเรื่องพวกเขาอีก"ลู่ตางเซียนก็ไม่ใช่คนที่อ้อมค้อมอะไร รู้จัดผู้นำของผู้อำนวยการหม่า ก็เดินขึ้นมาทันที กล่าวตรงประเด็นทันที

หลังจากที่ผู้อำนวยการหม่าฟังคำพูดของลู่ตางเซียน กลับตกตะลึง แล้วยิ้มกล่าว"แล้วคุณเป็นใคร?ฉันเคยบอกแล้ว นี่แค่เป็นการปฏิบัตตามหน้าที่"