บทที่ 505 เข้าใจสถานการณ์

เมื่อฉีเติ่งเสียนได้ยินเสียง เขาตกใจ เงยหน้าขึ้นมองที่ประตู

เห็นร่างแบบบางที่คุ้นเคยมาจากตรงนั้น หญิงสาวสวมชุดสูทเรียบง่ายสีดำและสีขาวที่ตัดกัน ผมสั้นที่ดูสดใส มีกองเอกสารอยู่ในมือ

“เอ่อ...ทำไมเมิ่งเมิ่งถึงมาที่นี่ได้” หยางกวนกวนรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นบุคคลที่มาถึง

“ฉันจะรู้ได้ยังไง? ” ฉีเติ่งเสียนกลอกตาให้เธอ

เฉียวชิวเมิ่งปรากฏตัวที่ หลี่ฟาร์มาซูติคอล พูดคำรุนแรงสองคำที่ทำให้ทุกคนตกตะลึง

หลี่ฉางหงอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะ: “สาวสวยคนนี้มี มีสิทธิ์อะไรที่จะพูดเรื่องนี้? น่าตลกสิ้นดี!”

เฉียวชิวเมิ่งพูดอย่างใจเย็น: “ฉันชื่อ เฉียวชิวเมิ่ง เป็นประธานเฉียวกรุ๊ป”

หลี่ฉางหงพูดอย่างเหยียดหยาม: “เฉียวกรุ๊ปเป็นบริษัทประเภทไหนกัน มีสิทธิ์พูดแบบนี้กับฉันงั้นเหรอ ? คุณรู้ไหมว่า ทรัพย์สินของหลี่ฟาร์มาซูติคอลของเรามากกว่าของคุณหลายเท่าตัว!”

ลูกศิษย์ของหลี่ฉางหงก็เยาะเย้ยเช่นกัน จริงๆ แล้ว บริษัทเล็กๆ ไม่ควรจะมาทำตัวกร่างด้วยซ้ำ

ฉีเติ่งเสียนมองไปที่เฉียวชิวเมิ่ง รู้สึกว่าท่าทางเธอเปลี่ยนไป เธอดูแตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ผมของเธอตัดผมสั้น ท่าทางดูเป็นคนฝึกศิลปะการต่อสู้ ทำให้ดูมั่นใจขึ้นมาก

“หลี่ฉางหง เนื่องจากคุณเป็นนักศิลปะการต่อสู้ คุณควรดูแลค่ายมวยของคุณ คุณไม่ควรเข้ามายุ่งเรื่องธุรกิจ” เฉียวชิวเมิ่งกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“เมื่อก่อนหน้านี้ เป็นเพราะหลี่เทียนลั่วลูกชายของคุณได้กระทำเรื่องอันเลวทรามทำให้คุณรู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างมาก หูของคุณนี่ใช้การไม่ได้แล้วหรือ?”

“มีเรื่องตั้งมาย ไม่ใช่ว่าคุณไม่รู้ใช่ไหม?”

การแสดงออกของหลี่ฉางหงเปลี่ยนไปทันที และเขาพูดว่า “เธอหมายถึงอะไรกันแน่!”

เฉียวชิวเมิ่งยกเอกสารในมือของเธอแล้วพูดอย่างใจเย็น: “ฉันได้หุ้น หลี่ฟาร์มาซูติคอลของคุณมา 30% และได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ หากคุณยังคงหมกมุ่นอยู่กับความแค้นอยู่ มีทางเดียวก็คือคุณจะต้องตายเท่านั้น!”

หลี่ฉางหงประหลาดใจกับคำพูดของเฉียวชิวเมิ่ง

แม้แต่หลี่ลุ่ยที่อยู่ด้านข้างก็ขมวดคิ้วด้วยความฉงน มีการซื้อหุ้นของหลี่ฟาร์มาซูติคอลมากขนาดนี้ แต่เขาไม่รู้ข่าวเลย!

“บางทีสิ่งที่คุณพูดอาจจะเป็นเรื่องจริง แต่จะมีประโยชน์อะไรล่ะ? หุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ มันไม่ได้ส่งผลกระทบมากเท่ากับที่คุณพูดหรอกนะ!” หลี่ฉางหงดูถูกเหยียดหยาม

“ใช่ 30% ยังไม่เพียงพอ แต่ถ้าเราเพิ่มเงินในมือของเครือญาติคุณ เช่น ลูกชายคนที่สองและสามของตระกูลหลี่แบบนั้นล่ะ?” เฉียวชิวเมิ่งถามด้วยสายตาเย็นชา

หลี่ฉางหงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดด้วยความตกใจ: “เป็นไปไม่ได้ พวกเขาไม่มีวันคล้อยตามเธอแน่ หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว!”

เฉียวชิวเมิ่งส่ายหัวแล้วพูดว่า: “ไม่มีใครเขาจะอยากโยนเงินทิ้งเปล่าๆ หรอกนะ ถ้าไม่มีผลประโยชน์ ไม่มีใครเต็มใจที่จะลงเรือลำเดียวกันกับคุณหรอก”

ในขณะที่พูดเฉียวชิวเมิ่งโชว์สัญญาในมือก่อนจะโยนมันตรงหน้าหลี่ฉางหง

“ดูให้ดีสิ หากคุณต้องการแทรกแซง หลี่ฟาร์มาซูติคอลจริงๆ พวกเขาจะขายหุ้นทั้งหมดให้กับฉัน”

“ในเวลานั้น ฉันจะเป็นผู้ถือหุ้นที่มีอำนาจควบคุมโดยสมบูรณ์ของหลี่ฟาร์มาซูติคอล ใช้เพียงประโยคเดียวก็ทำให้คุณล้มละลายแล้ว”

ดวงตาและน้ำเสียงของเฉียวชิวเมิ่งดูเยาะเย้ยเหยียดหยามมาก

ฉีเติ่งเสียนขมวดคิ้วรู้สึกว่าเรื่องนี่ดูไม่จริงเล็กน้อย คนในตระกูล หลี่จะเต็มใจลงนามในสัญญากับเธอเพื่อที่จะมอบชีวิตทั้งชีวิตให้อยู่ในมือของคนนอกได้ยังไง?

หลังจากที่หลี่ฉางหงเห็น เขาก็โกรธมากจนเริ่มตัวสั่นไปทั้งตัว เขากัดฟันแล้วพูดว่า “ดีดีดี ทรยศฉันกันหมด ดี... มันดีจริงๆ!”

สัญญาที่เฉียวชิวเมิ่งโยนออกไปทำให้เขาโกรธมาก รู้สึกราวกับว่าเขาถูกโดนแทงที่หลังหลายครั้ง

“พูดง่ายๆ ก็คือ ตอนนี้ฉันมีพลังมากพอที่จะไล่คุณออกจาก หลี่ฟาร์มาซูติคอล” เฉียว ชิวเมิ่งยกมือขึ้นแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “แล้วตอนนี้คุณจะทำไง?”

ดวงตาของหลี่ฉางหงเย็นชา เขาหายใจเข้าลึก ๆ และพูดด้วยรอยยิ้มที่ดุร้าย: “ในเมื่อพวกมันคิดจะทรยศฉัน งั้นก็ไม่ต้องเล่นแล้ว! หลี่ฟาร์มาซูติคอลไม่จำเป็นต้องมีอยู่อีกต่อไป!”