บทที่ 504 แก้วที่แตกร้าว

หลัวไท่จี๋จำความไร้เหตุผลของฉีเติ่งเสียนได้อย่างชัดเจน

แต่ก็ไม่มีความขัดแย้งใดที่จะนานเกินไปได้ระหว่างทั้งสองคน ถึงอย่างไรวันนี้พวกเขาก็จากกันอย่างมีความสุข

สามวันต่อมา มีข่าวดีมาจากหลี่ฟาร์มาซูติคอลโดยบอกว่ายาขาวเฉินซื่อล็อตแรกได้รับการผลิตแล้ว และกำลังรอการอนุมัติก่อนจะออกสู่ตลาด

ฉีเติ่งเสียนพาคนไปโรงงานผลิตยาของหลี่ฟาร์มาซูติคอล ประธานหลี่รุ่ยรับรองพวกเขาด้วยตัวเองแล้ว จากนั้นจึงพาพวกเขาไปดูตัวอย่าง

“นี่คือยาขาวเฉินซื่อที่เราทำขึ้นตามสูตร ผลลัพธ์ดีมาก ไม่มีความแตกต่างจาก ยาขาวเฉินซื่อที่ผลิตโดยเฉินกรุ๊ปเลย!” หลี่รุ่ยกล่าวอย่างตื่นเต้น

มูลค่าของยาขาวเฉินซื่อนั้นสูงมาก เป็นยาที่ตระกูลเฉินในหนานหยางเป็นผู้ริเริ่ม พวกเขาอ้งอิงยาขาวเฉินซื่อเพื่อทำการผสมแบบดั้งเดิมให้แล้วเสร็จ จากนั้นพวกเขาค่อยๆ เดินไปเส้นทางที่จะเป็นส่วนหนึ่งของหนานหยาง

แม้แต่เจ้าหน้าที่หัวกั๋วก็ยังสอบถามไปหลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับ พวกเขาถึงกับต้องงศึกษาหลายอย่าง แต่ไม่สามารถวิเคราะห์สูตรเฉพาะของ ยาขาวเฉินซื่อมาได้

ฉีเต่งเสียนหยิบตัวอย่างมาจ่อจมูกแล้วดมกลิ่น จากนั้นจึงโบกมือให้หยางกวงกวน

หยางกวนกวนรีบหยิบยาขาวเฉินซื่อที่เธอซื้อมาก่อนหน้านี้ออกมา ให้ฉีเติ่งเสียนเปรียบเทียบทั้งสอง

“ไม่เลว ไม่เลวเลย พูดได้เลยว่ามันใกล้เคียงมาก! ฉันจะจัดเตรียมตัวอย่างนี่เพื่อส่งไปยังเมืองหลวงเพื่อตรวจสอบ น่าจะเสร็จเร็วๆนี้” ฉีเติ่งเสียนกล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

หลี่รุ่ยพยักหน้า รู้สึกมีความสุขมาก ตราบใดที่ยาขาวเฉินซื่อภายใต้ชื่อ หลี่ฟาร์มาซูติคอลออกสู่ตลาด ราคาสินค้าทั้งบริษัทก็จะพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว!

นอกจากนี้ ยังมียารักษาโรคพิเศษที่สำคัญอีกสองชนิดที่ยังไม่ได้ผลิต ยารักษาโรคพิเศษที่สำคัญสองชนิดนั้นเป็นที่ต้องการอย่างเร่งด่วนในโลกและสามารถรับได้จากการนำเข้าเท่านั้น

หลี่รุ่ยกล่าวว่า: “คุณฉี ตรงไหนเราผิดพลาด ได้โปรดรีบชี้แนะเราด้วย”

ฉีเติ่งเสียนกล่าวอย่างสบายๆ: “ทำได้ดีมาก ไม่พบข้อผิดพลาดใดๆ เลย เลขาหยาง จัดเตรียม ส่งมันไปยังเมืองให้เร็วที่สุด!”

อวี้เสี่ยวหลงช่วยฉีเติ่งเสียน ติดต่อผู้คนจากเมืองหลวงไว้แล้ว

ถึงอย่างไรหากยาขาวเฉินซื่อขาดตลาด ก็สามารถผลิตในท้องถิ่นได้ เป็นเรื่องที่น่ายินดีสำหรับรัฐบาลหัวกั๋วทั้งหมด

ในขณะที่ทุกคนกำลังเตรียมเฉลิมฉลอง ทางเข้าหลี่ฟาร์มาซูติคอลก็ถูกปิดกั้นไว้

หลี่ฉางหงที่กำลังนั่งอยู่ในโรงยิมมวยตระกูลหลี่ เดินไปข้างหน้าด้วยใบหน้าที่มืดมิด ตามมาด้วยลูกศิษย์ของหลี่เจียฉวนทั้งหมด!

เมื่อหลี่รุ่ยเห็นหลี่ชางหง เขาก็ตกใจ ก่อนจะพูดอย่างมีความสุข: “คุณลุง วันที่มวยตระกูลหลี่ของเราจะออกเดินทางได้มาถึง ...”

หลี่ฉางหงตบหน้าเขาแล้วพูดอย่างถมึนทึง: “หลี่รุ่ย ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลหลี่ของเรา แกจะร่วมมือกับศัตรูได้ยังไง!”

หลี่รุ่ยตกตะลึงทันที สิ่งที่ควรจะเกิดขึ้นเป็นไปตามที่คาดไว้ หลี่ฉางหง ไม่อยากเห็นความร่วมมือระหว่างหลี่ฟาร์มาซูติคอลและ ฉีเติ่งเสียน

“คุณลุง ผมกำลังเลือกทางที่ดีที่สุด การร่วมมือกับเทียนไล่ สามารถนำหลี่ฟาร์มาซูติคอลของเราไปสู่ระดับที่สูงขึ้น และยังขยายธุรกิจไปทั่วประเทศได้!” หลี่รุ่ยกล่าวไม่เต็มเสียง

“ฉันไม่สนใจว่านายจะร่วมมืออะไรกับพวกมัน แต่ฉันมีความแค้นกับคนที่ชื่อฉี คุณต้องยุติความร่วมมือเดี๋ยวนี้!” หลี่ฉางหงกล่าวอย่างทรงพลัง

หลี่รุ่ยพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก: “คุณลุง แต่ประธาน!”

หลี่ฉางหงหัวเราะเหน็บแนมและพูดว่า “แกทำให้ปีกกล้าขา กล้ามาต่อต้านฉัน นายเป็นประธานแล้วไงล่ะ? อยากให้ฉันจัดการประชุมตระกูลและถอดแกออกดูไหม?”

“อย่าลืมว่า หลี่ฟาร์มาซูติคอลเป็นธุรกิจของครอบครัว!”

“ฉันอนุญาตให้นายเป็นประธานได้ ตอนนี้ฉันก็ถอดนายได้เหมือนกัน!”

หลี่รุ่ยรู้สึกสำลักคำพูดของหลี่ฉางหง ใบหน้าของเขาเปลี่ยนสี เกิดความเจ็บปวด จนเขาก็พูดไม่ออก

“คุณหลี่หากต้องการยุติความร่วมมือ ก็ได้ ไม่เป็นไร แต่ฉันไม่รู้ว่าคุณจะจ่ายไหมหรือเปล่า!” ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างเยาะเย้ย

เทียนไล่ฟาร์มาซูติคอลลงนามในสัญญากับหลี่ฟาร์มาซูติคอล หากหลี่ฟาร์มาซูติคอลต้องการละเมิดสัญญาเพียงข้อเดียว ก็จะต้องจ่ายค่าเสียหายจำนวนมาก

หลี่ฉางหงเยาะเย้ยด้วยใบหน้าที่มืดมน: “แม้ว่าฉันจะสูญเสียทรัพย์สมบัติของครอบครัวไปทั้งหมด แต่ฉันก็จะไม่ยอมให้หลี่ฟาร์มาซูติคอลร่วมมือกับนายเด็ดขาด!”