บทที่ 511 คนรักเก่า

สถานที่ประจำของฉีเติ่งเสียนที่ตรงเวลาทุกเช้าคือ สวนสาธารณะเซินไห่ ซึ่งเขาได้พาเด็กฝึกหัดสองคนไปฝึกซ้อม

สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกเสียใจก็คือช่วงนี้เขาไม่ได้เจอจ้าวหงหนีเลย

จ้าวหงหนีรู้สึกเสียใจมากที่ต้องพ่ายแพ้สองเกมในสามเกมให้กับ “คนไม่ได้ใช้งาน” แถมยังอยากให้ฉีเติ่งเสียนลองเล่นเกมอื่นกับเธอ แต่ฉีเติ่งเสียนไม่เคยเห็นด้วย

เกมหมากรุกนั้นเล่นโดยอวี้เสี่ยวหลง แม้ว่าทักษะหมากรุกจะดี แต่ตอนที่กำลังเล่นกับจ้าวหงหนี ก็เหมือนรนหาที่ตาย

จ้าวหงหนีไม่สงสัยว่าฉีเติ่งเสียนพบมือปืนแล้ว ส่วนใหญ่เธอกำลังศึกษาเรื่องหมากรุกที่บ้านเพื่อเตรียมล้างแค้นให้กับความอับอายของเธอในครั้งก่อน

เธอเป็นนักเล่นหมากรุกมืออาชีพและแน่นอนว่าเธอไม่เคยประสบกับความล้มเหลว แต่กลับมาการพ่ายแพ้ให้กับฉีเติ่งเสียนทำให้เธอรู้สึกยอมรับไม่ได้

เพราะในความเห็นของเธอ ฉีเติ่งเสียนเป็นคนหยาบคายมากและไม่ควรมีทักษะการเล่นหมากรุกที่ดีขนาดนี้

หลังจากกลับมาที่บริษัทฉีเติ่งเสียนก็เริ่มจัดการเรื่องต่างๆ

หลังจากที่ยาขาวเฉินซื่อออกสู่ตลาด การผลิตชุดแรกทั้งหมดก็ถูกส่งไปยังกรมยุทธการ เพราะกำลังการผลิตที่ตามมาก็เร่งรีบ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้อยู่ในสถานที่ จะต้องใช้เวลาในการปรับปรุงอีกมาก

แถมยังมีการส่งยาอีกสองชนิดเพื่อไปทำการตรวจสอบ เชื่อว่าพวกเขาจะได้รับหมายเลขล็อตผลิตเร็วๆ นี้

“หากต้องขอให้หลี่รุ่ยเร่งความคืบหน้า เขาคงจะไม่ลังเลเลยที่จะทำงานล่วงเวลาเพื่อผลิตยาขาวเฉินซื่อเพิ่มให้!” ฉีเติ่งเสียนกล่าวอย่างสบายๆ “ถ้าหากเขาไม่มีเงิน เราก็อัดฉีดช่วยเหลือเขาได้”

“ฉันอยากจะกระตุ้นหลี่รุ่ยจริงๆ แต่เขาเร็วพอแล้ว เขาคอยดูสายการผลิตเกือบทุกวันอยู่แล้ว” หลี่อวิ๋นหว่านกล่าว

ประธานหลี่ลุ่ยสามารถพูดได้ว่าเป็นคนที่ลงมือปฏิบัติมากกว่าสั่งการ แม้ว่าเขาจะเป็นหัวหน้าใหญ่ แต่เขาไปสายการผลิตทุกวันเพื่อจับตาดู สามารถจินตนาการได้ว่าทุกคนในสายการผลิตที่หลี่ฟาร์มาซูติคอลทำงานหนักขนาดไหน

หลังจากการประชุมสั้นๆ หลี่อวิ๋นหว่านก็ออกจากบริษัทและไปที่บริษัทหลี่ฟาร์มาซูติคอล

ผู้บริหารระดับสูงทุกคนต่างยุ่งกับเรื่องของตัวเอง ช่วงนี้งานยุ่งมากจริงๆ

ฉีเติ่งเสียนทำตัวสบายๆมากขึ้น เขาจึงเปิดคอมพิวเตอร์และยังคงเป็น “ปีศาจนักพนัน” ต่อไป

“คุณฉี สวีเอ้าเสวี่ยต้องการพบคุณค่ะ!” หยางกวนกวนจู่ๆ ก็บุกเข้าไปในห้องทำงานและพูดด้วยสีหน้าแปลก ๆ

“ใครนะ สวีเอ้าเสวี่ย?” ฉีเติ่งเสียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วและลุกขึ้นยืน

หยางกวนกวนพยักหน้าและพูดว่า “ตอนนี้เธออยู่ข้างนอกแล้ว คุณต้องการพบเธอไหมคะ?”

เดิมทีฉีเติ่งเสียนคิดว่าสวีเอ้าเสวี่ยจะไม่กลับมา หลังจากออกจากจงไห่ไปแล้ว แต่เขาไม่คิดว่าเธอจะจากไปและกลับมาจริงๆ

ไม่รู้ว่าครั้งนี้เธอขายยาชนิดไหนลงในลูกน้ำเต้าของเธอ!

แต่ฉีเติ่งเสียนยังมีความสุขมากที่ได้พบกับคนรักเก่า และขอให้หยางกวนกวนพาเธอเข้ามาทันที

สวีเอ้าเสวี่ยซึ่งปรากฏตัวต่อหน้าฉีเติ่งเสียนอีกครั้งหลังจากผ่านไปไม่นาน ก็ดูสดใสเหมือนเดิม ด้วยใบหน้าที่เคร่งครึมที่เชิดสูงของเธอ

“ไม่คิดว่าจะได้พบกันเร็วขนาดนี้ มันทำให้ฉันประหลาดใจมากจริงๆ!” ฉีเติ่งเสียนมองไปที่สวีเอ้าเสวี่ยและพูดด้วยความประหลาดใจ

“อันที่จริง ฉันไม่คิดว่าฉันจะมาหานาย เพื่อมาเจรจาข้อตกลง” สวีเอ้าเสวี่ยพูดเบา ๆ

ฉีเติ่งเสียนเดินไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า “เวลาเจอคนรักเก่า ทำไมเธอถึงเย็นชาจังเลย มาให้ฉันกอดเธอหน่อย ดูสิว่าน้ำหนักเธอลดลงหรือเปล่า?”

สวีเอ้าเสวี่ยยิ้มเยาะและพูดว่า: “ให้เกียรติกันด้วย ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว หากนายกล้าแตะต้องฉัน ฉันจะฟ้องนายจนกว่านายจะล้มละลาย!”

สถานการณ์ของสวีกรุ๊ป มีเสถียรภาพมากแล้ว ภายใต้การคุ้มครองของตระกูลจ้าววิกฤตของเธอเองก็ได้รับการบรรเทาลง เธอไม่จำเป็นต้องไว้หน้าคนร้ายคนนี้อีกต่อไป

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกผิดหวัง เขาส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า: “ฉันคิดว่าเราจะตื่นเต้นมากเมื่อเราพบกันอีก จากนั้นเกิดฟ้าร้องฟ้าผ่าปลุกไฟให้ลุกบนโลกนี้เสียอีก”