บทที่ 562 มารยาท

ซุนอิ่งซูเป็นคนน่าเชื่อถือแน่นอนเขาก็เป็นคนที่ใจกว้างมากในเรื่องการเงินด้วย

หนึ่งร้อยล้านบอกให้ก็คือให้เลย

ฉีเติ่งเสียนเห็นในบัญชีตัวเองมีเงินเพิ่มขึ้นหนึ่งร้อยล้าน ก็พอใจมาก ยังมีใครมีวิธีหาเงินได้เร็วกว่านี้ไหม?

แน่นอนว่า อันนี้คือกำบากมาก่อนแล้ว ไม่อย่างนั้นจะถูกตบหน้าจนบวมเลย

ฉีเติ่งเสียนชอบที่จะแข่งขันกับผู้ชายที่บ้าบิ่นเพื่อเงิน ยิ่งชอบแข่งขันศิลปะการต่อสู้กับผู้หญิงที่ความแข็งแกร่ง

หลังจากการต่อสู้ซุนอิ่งซูดูอ่อนแอลงเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะดื่มซุปขิงชามใหญ่สองชาม แต่ปอดของเธอยังคงเจ็บและเธอก็ยังคงไออยู่หลายครั้ง

“แบบนี้ดีเลย หญิงที่แข็งแกร่งกลายเป็นหลินไดย”ฉีเติ่งเสียรหัวเราะแล้วพูดขึ้น

ซุนอิ่งซูนั่งลงตรงหน้าของเขาแล้วพูดขึ้น: “วันนี้ ฉันต้องขอบคุณคุณ ไม่อย่างนั้นชีวิตของฉันจะจบลงที่เมืองหัวกั๋วแล้ว!”

ฉีเติ่งเสียนพูด: “ชีวิตของคุณจบลงที่เมืองหัวกั๋ว แต่เมื่อพูดในทางของเมืองหัวกั๋วแล้วมันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย อีกทั้งฉันก็เอาเงินของคุณแล้ว ช่วยชีวิตคุณมันเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว”

ในระยะเวลาสั้นๆไม่กี่วัน ฉีเติ่งเสียนก็ได้รับเงินจากซุนอิ่งซูสามร้อยล้าน แน่นอนว่าหนึ่งร้อยล้านในนั้นไม่สามารถนับร่วมได้ นั้นคือเงินที่ภู่ซิงซ่านพนันกับเขา

ซุนอิ่งซูห่อหุ้มตัวเองเหมือนหมีแพนด้าที่อยู่ตอนเหนือ เกรงว่าช่วงหลังจากนี้จะไม่ได้ใส่ชุดกระโปรงสั้นถุงน่องสีดำอีกแล้ว

“ไม่ว่ายังไง ชีวิตนี้ของฉันคุณเป็นคนช่วยไว้ฉันจะนับคุณเป็นเพื่อน”ซุนอิ่งซูดื่มชาร้อยๆแล้วพูดเบาๆ

“ขอบคุณนะ!”ฉีเติ่งเสียนทำได้เพียงหัวเราะอย่างเกรงใจ แล้วไม่ค่อยใส่ใจ

ซุนอิ่งซูที่เป็นนักธุรกิจ ทุกๆคำพูดนั้นล้วนมีเป้าหมาย เขาอาจเห้นความแกร่งในมือของเขาแล้วอยากจะเอาเขามาร่วมมือด้วย

เช่นเดียวกับที่เธอเดินทางไปเมืองจงไห่เพื่อส่งกระดานหมากรุกให้จ้าวหงซิ่ว ฉีเติ่งเสียนจะไม่มีทางหลงกลคำพูดที่อ่อนหวานของฝ่ายตรงข้าม

ในระหว่างที่พูด ฉีเติ่งเสียนก็ได้รับข้อความตักเตือนว่ามีเงินเข้าบัญชี อวี้นหวี่เป็นคนโอนเงินมาเอง

เขาหัวเราะ ถือว่าไม่ได้มองจิงถ่งและอวี้นหวี่ทั้งสองผิดไป ทั้งคนนี้มีสัจจะ

ซุนอิ่งซูพูด: “เป็นเพื่อนกัน หลังจากนี้ถ้าคุณมีปัญหาอะไรขอแค่เอ่ยปาก ถ้าเรื่องไหนที่จัดการได้ฉันไม่มีทางปฏิเสธ”

ฉีเติ่งเสียนพูด: “ขอบคุณมากเลยคุณซุน”

ซุนอิ่งซูพูด: “เรียกฉันอิ่งซูดีกว่า ถ้าหากคุณไม่สามารถเปิดปากเรียกได้ ก็เรียกฉันว่าพี่สาว”

ฉีเติ่งเสียนพูด: “อยากจะมาเอาเปรียบฉันหรอ ฝันกลางวันไปเลย!”

“???”ซุนอิ่งซูสีหน้าตะลึงแล้วมองไปทางเขา จากนั้นปอดของเขาก็เจ็บขึ้นมา

ผลสุดท้ายคือปอดของตัวเองกำลังเจ็บอยู่ไม่ควรมาพูดไร้สาระกับคนพวกนี้ เพื่อหลีกเลี่ยงความโกรธ

ซุนอิ่งซูเธอเป็นผู้นำกลุ่มของคนรวย ไม่รู้มีผู้คนมากมายแค่ไหนอยากจะมีความสัมพันธ์กับเขา แต่พอมาฉีเติ่งเสียนกลับกลายเป็นการเอาเปรียบ?

“วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี แต่ว่าฉันก็หวังว่าคุณจะให้อภัยฉันได้ เพราะว่าฉันเกือบตาย”ซุนอิ่งซูกำลังพูดขอโทษกับฉีเติ่งเสียนสำหรับทัศนคติที่ไม่ดีก่อนหน้านี้

“ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ”ฉีเติ่งเสียนหัวเราะแล้วพยักหน้า

ซุนอิ่งซูส่ายหัวแล้วพูดขึ้น: “จริงๆแล้วนักฆ่าสองคนนั้นไม่ต้องพูดฉันก็รู้ว่าใครเป้นคนส่งพวกเขามา อยากจะเอาชีวิตของฉัน มีไม่กี่คนหรอก!”

การลอบสังหารซุนอิ่งซูได้รับความสนใจอย่างมากจากรัฐบาลประจำจังหวัดตงไห่ ซึ่งได้ส่งตำรวจจำนวนมากและกองกำลังสำนักงานความมั่นคงแห่งภูมิออกตามล่าจิงถ่งและอวี้นหวี่

แต่ว่า สองคนนี้สามารถรุ่งเรืองในเรื่องการฆ่า เรียกกันว่าผู้เฒ่าแห่งการฆ่า แล้วจะไปหาตัวจากที่ไหนละ?

เรื่องนี้น่าจะต้องกลับมาอย่างไร้ผลประโยชน์

อย่างไรก็ตามการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ของรัฐบาลจังหวัดตงไห่จะส่งผลต่ออะไรมากมายทำให้ผู้คนนั้นตื่นตัวและหวาดกลัว ในระยะสั้นๆ ซุนอิ่งซูอาจจะไม่ตกอยู่ในอันตราย

ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ประตูก็ถูกผลักให้เปิดออกทันที