บทที่ 689 ชื่อเดิมของผีพยาบาท

ผีพยาบาทเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง เมื่อวานนี้การต่อสู้เพิ่งมีชีวิตอยู่บนเส้นดาย ในตอนกลางคืนก่อนที่เขาจะนอนหลับสบาย ฉีเติ่งเสียนจัดการเอาไม้กระบอกออกไป

ช่วงกลางวันให้คนฆ่าสัตว์ คนขับที่มากประสบการณ์ พาทุกคนไปดูงานมอเตอร์โชว์ให้ดูเรียวขาที่ทำให้รู้สึกชื่นใจ......

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนวางสายโทรศัพท์ เขาก็พูดกับฉินถางหู่และเหวินซือซุ่นว่าไม่ต้องกังวล คนที่ตนเองหามาเชื่อถือได้

พวกเขาทั้งสองคนไม่มีความมั่นใจนั้นเลย พวกเขาคิดว่าผู้ชายคนนี้จะพลิกสถานการณ์ให้เลวร้ายได้อยู่เสมอ

“ไม่มีใครสามารถทำลายคำสาปนี้ได้ ยกเว้นคนของเรา น้องชาย ฉันขอเตือน ทางที่ดีควรคิดให้รอบคอบที่สุด”

“ใจร้อนรีบเชื่อคนอื่นมากเกินไป อย่าหาว่าฉันไม่เตือน.....”

“การถอนคำสาปมั่วๆ จะทำให้คนตายได้!”

ซางฉวนจิงหวู่ไม่เชื่อว่าฉีเติ่งเสียนจะหาคนที่สามารถทำลายคำสาปของคุณนายเหวินได้ เพราะต้องการใช้ชีวิตของคุณนายเหวินเพื่อทำให้เหวินซือซุ่นเข้าร่วมกับตนเอง

เหวินซือซุ่นขี้เกียจเกินกว่าจะพูดอะไรอีก แม้ว่าจะเรียนวิชาหมัดหินผามา แต่มันก็เพียงเพื่อพัฒนาศิลปะการต่อสู้เท่านั้น ไม่ใช่ขายตัวตนให้กับพวกเขา

เพื่อประโยชน์ซางฉวนจิงหวู่ ให้คนที่สาปแช่งแม่ของเขาด้วยองเมียวจิ แถมยังต้องการให้เขายอมจำนนด้วยอีก ล้อเล่นหรือเปล่า?

คุณนายเหวินพูดอย่างใจเย็น: “ฉันเชื่อว่าคนที่คุณฉีหามา สามารถรักษาฉันได้ และฉันก็เต็มใจที่จะเดิมพันด้วยชีวิตของฉันเอง”

ซางฉวนจิงหวู่หมดความอดทน ดวงตาของเขาค่อยๆเย็นลง เขากำลังคิดว่าเขาควรใช้วิธีที่รุนแรงเพื่อจัดการปัญหานี้หรือไม่? คุณนายเหวินคนนี้ปฏิเสธที่จะรับคำแนะนำอย่างนุ่มนวล แต่กลับแข็งกร้าว ยอมแม้จะเสี่ยงชีวิตของตัวเอง ทำให้คนอื่นรู้สึกยุ่งยากจริงๆ!

เขาชื่นชมผู้หญิงคนนี้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะชอบผู้หญิงแบบนี้

ขณะนั้น ผีพยาบาทก็เข้ามา แต่งกายด้วยชุดธรรมดา มือซ้ายที่พิการหดอยู่ในแขนเสื้อ มือขวาถือลูกปัด แล้วเดินเข้าออกมาช้าๆ

“รองหัวหน้าคนที่สอง คนในตระกูลคนไหน ที่โดนองเมียวจิ?” ผีพยาบาทท่าทีไม่พอใจถามด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าทันทีที่เข้ามา

เมื่อเห็นชายชราท่าทางสกปรก ปรากฏตัว ทุกคนก็ตกตะลึง

แม้แต่คุณนายเหวินก็ยังตกตะลึง... คนๆ นี้จะสามารถทำลายคำสาปที่คนเจียเผิงทำใส่ได้จริงหรือ?

ฉินถางหู่ตบหน้าผาก คราวนี้เขาอยากจะอาเจียนเป็นเลือดจริงๆ พี่ใหญ่จะทำตัวให้น่าเชื่อถือมากกว่านี้ได้ไหม.... ทำไมชายชราคนนี้ถึงดูเหมือนพวกนักต้มตุ๋นขนาดนี้?

มุมปากของเหวินซือซุ่นก็กระตุกเช่นกัน ดวงตาของเขาแสดงความไม่พอใจ เขารู้สึกว่าฉีเติ่งเสียนคงเมาไปแล้วจริงๆ!

“คุณหาคนแบบนี้มา เพื่อแก้องเมียวจิของประเทศเจียเผิงของเราเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า!” เด็กสาวอดหัวเราะไม่ได้ เธอรู้สึกว่านี่ไม่ใช่เรื่องจงใจแต่แรก แต่มันทำให้ทุกคนดูเหมือนคนโง่

ฉีเติ่งเสียนยักไหล่ โดยไม่สนใจ และพูดกับผีพยาบาท: “นี่คือคุณนายเหวิน ลองดูสิ”

ผีพยาบาทมองไปที่คุณนายเหวินแล้วพูดว่า “เป็นเรื่องจริงที่ถูกมนตร์องเมียวจิของประเทศเจียเผิง ยิ่งไปกว่านั้น คนที่ร่ายคำสาปก็มีกลอุบายเช่นกัน”

หญิงสาวมองด้วยความภาคภูมิใจในดวงตา เธอคือคนที่สาปแช่ง เธอมีความสุขมากเป็นธรรมดาที่ได้ยินคำพูดชมเชยของคนอื่น

ซางฉวนจิงหวู่พับแขนของเขาด้วยสีหน้าเย็นชา

เนื่องจากฉีเติ่งเสียนบอกว่าเขาจะทำลายคำสาปให้นางเหวิน ก็จะรอดู หากล้มเหลวในการทำลายคำสาป มันจะกลายเป็นว่าทำให้คนตายแทน ไม่เชื่อว่าเหวินซือซุ่นจะปฏิเสธได้อีกต่อไป!

“มันเป็นเพียงกลอุบายเล็กๆ น้อยๆ เมื่อเทียบกับนักบวชประจำชาติแล้ว มันเป็นการละเล่นของเด็กเท่านั้น” ผีพยาบาทพูดเบา ๆ

แม้ว่าวิทยาศาสตร์สมัยใหม่จะได้รับการพัฒนา แต่ความเชื่อพื้นบ้านโบราณบางอย่างก็ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยวิทยาศาสตร์

ตัวอย่างเช่น คาถาทำของใส่ซึ่งเป็นที่นิยมในหนานหยาง มนตร์เมียวกูอันลึกลับในประเทศหัวกั๋ว คาถามนตร์ดำในฝั่งยุโรป คาถามนตร์ดำองเมียวจิในประเทศเจียเผิง