ตอนที่ 71
บทที่ 71 การมาเยือน
October 21, 2026
เฉียวชิวเมิ่งถูกฉีเติ่งเสียนพามาที่บ้านของหลินว่านชิวโดยตรง
นอกประตู มีบอดี้การ์ดที่ได้รับการว่าจ้างจากหลินว่านชิวยืนอยู่
“ฉีเติ่งเสียน นายอย่าวู่วามแบบนี้ได้หรือเปล่า ทำอะไรช่วยใช้สมองหน่อย! นายลากฉันมาโดยตรง เธอไม่อยากพบพวกเราจะทำยังไง” ในเวลานี้เฉียวชิวเมิ่งค่อยตั้งสติได้ ถามด้วยความโกรธเล็กน้อย
“เธอไม่ยอมพบพวกเรา พวกเราไปหาเธอก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ” ฉีเติ่งเสียนเหลือบมองเฉียวชิวเมิ่งด้วยความประหลาดใจหนึ่งที พูด
เฉียวชิวเมิ่งหมดคำพูด รู้สึกว่าตรรกะของตัวเองกับฉีเติ่งเสียนไม่ได้อยู่ในโลกเดียวกันเลยด้วยซ้ำ
บอดี้การ์ดมองเห็นทั้งสองคนมา พูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง : “หยุดก่อน พวกคุณเป็นใคร”
“ฉันคือเฉียวชิวเมิ่ง วันนี้มาขอโทษคุณหลินโดยเฉพาะ” เฉียวชิวเมิ่งเม้มริมฝีปาก พูดอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
บอดี้การ์ดกลับพูดด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา : “คุณก็คือเฉียวชิวเมิ่งที่ทำให้คุณหลินโกรธเมื่อคืนเหรอ ต้องขออภัยด้วย คุณหลินพูดแล้ว เว้นเสียแต่คุณจะถูกมัดมา นอกจากนี้ยังต้องคุกเข่าอยู่หน้าประตู ไม่อย่างนั้นล่ะก็ เธอไม่พบคุณ”
สีหน้าของเฉียวชิวเมิ่งแย่อย่างมาก ไม่รู้ว่าควรจะพูดยังไงดี
ฉีเติ่งเสียนก้าวมาข้างหน้า พูด : “หลีกไป พวกเรามาจัดการเองของหลินว่านชิว ถ้าหากในเวลานี้เธอหลีกเลี่ยงไม่ยอมพบคน อย่างนั้นผมคิดว่า ผลลัพธ์หลังจากนี้ ไม่ใช่สิ่งที่เธอสามารถแบกรับได้”
ใบหน้าของบอดี้การ์ดเต็มไปด้วยความเยือกเย็น พูดเยาะเย้ย : “คุณกำลังล้อเล่นกับผมอยู่เหรอ”
“คุณหลินทำการคว่ำบาตรเฉียวกรุ๊ปแล้ว คนที่เสียเปรียบคือพวกคุณ! ยังจะมีผลลัพธ์ตามมาอะไร”
“นอกจากนี้ คุณหลินพูดอย่างชัดเจนแล้ว ต้องการพบเธอ จำเป็นต้องคุกเข่าเท่านั้น เว้นแต่ พวกคุณฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง”
เฉียวชิวเมิ่งพูด : “พี่ชายท่านนี้ ช่วยหน่อยนะ ให้พวกเราเข้าไปเถอะ”
บอดี้การ์ดส่ายหน้า พูด : “ไม่ได้ คุณคุกเข่าลง ผมถึงจะเข้าไปรายงาน! และยังมีอีก ผมไม่ใช่พี่ชายของคุณ คุณอย่ามาเรียกผมแบบนี้ เพราะว่าคุณไม่คู่ควร”
“แกเป็นแค่บอดี้การ์ดคนหนึ่ง แสแสร้งอะไร” ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
“ฉันเป็นบอดี้การ์ด แต่ก็เป็นบอดี้การ์ดของคุณหลิน พวกแกอยากเจอคุณหลินล้วนแล้วต้องคุกเข่าลง ถึงจะคู่ควรแก่สายตาที่ฉันมองพวกแก คนไร้ค่าสองคน ยังไม่คุกเข่าลงอีกเหรอ ไม่คุกเข่า ก็รีบไสหัวไปสะ ฉันไม่มีเวลามาเสียเวลากับพวกแกที่นี่” สีหน้าของบอดี้การ์ดเย็นชา พูดเสียงลึก
ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยรอยยิ้ม : “แกรู้ไหมว่าความรู้สึกของหัวถูกับพื้นมันเป็นยังไง”
บอดี้การ์ดได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าเย็นชามากกว่าเดิม พูด : “ครั้งหนึ่งฉันเคยเป็นสมาชิกชั้นยอดของบริษัทกองกำลังพิเศษแห่งหนึ่ง คว้าสิบอันดับแรกในการแข่งขันหลายรายการ แกอยากลิ้มรสความรู้สึกแบบนี้ ฉันไม่ถือสา”
เฉียวชิวเมิ่งเห็นว่าฉีเติ่งเสียนเตรียมจะใช้กำลังอีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะพูดด้วยความกังวล : “ฉีเติ่งเสียน นายอย่าใช้กำลัง.....”
ยังไม่ทันพูดจบ ฉีเติ่งเสียนลงมือโดยตรง
บอดี้การ์ดพูดด้วยความโกรธ : “รนหาที่ตาย!”
ช่วงเวลาที่ฝ่ามือของฉีเติ่งเสียนถูกโจมตีเข้าไป บอดี้การ์ดเคลื่อนไหวแล้ว เทคนิคการต่อสู้แบบทหารมาตรฐานพร้อมที่จะทำให้ใครบางคนล้มลงกับพื้น
แต่ก่อนที่เขาจะเข้ามาใกล้ พลังอันดุร้ายที่น่าสะพรึงกลัวของฉีเติ่งเสียนทะลุทะลวงไปทั่วร่างกายของเขาในคราวเดียว ร่างกายที่สูงและทรงพลังของเขาล้มลงในทันที เสียงดังบูม ถูกฉีเติ่งเสียนกดจนล้มลงกับพื้น
“บูม!”
ใบหน้าของบอดี้การ์ดกระแทกพื้นอย่างแรง คนทั้งคนมึนงงแต่ยังไม่หมดสติ
เขาจับจมูกของตัวเอง ร้องไห้อย่างขมขื่น พูดด้วยเสียงร้องไห้ : “อยู่ต่อหน้าคุณหลิน แกยังกล้าหยิ่งผยอง! แกรู้ไหม ใครซื้อวิลล่าหลังนี้ให้คุณหลิน เป็นคุณจ้าวเฮยหลงหัวหน้าสมาคมการค้ามังกรดำ!”
“ตูบ!”
ฉีเติ่งเสียนยกเท้าขึ้น เตะประตูให้เปิดออกอย่างกะทันหัน
“ไปกันเถอะ ยังอึ้งอยู่ทำไม ไม่แก้ไขปัญหาแล้วเหรอ” หันหน้ากลับมา เขาพูดกับเฉียวชิวเมิ่งอย่างไม่แยแส
หัวของเฉียวชิวเมิ่งใหญ่เท่ากับถังอยู่พักหนึ่ง แต่เรื่องมันบานปลายถึงระดับนี้แล้ว สามารถทำได้แค่กัดฟันแล้วตามเขาเข้าไปในวิลล่า
การเคลื่อนไหวที่ประตู แน่นอนก็ทำให้หลินว่านชิวตะลึงเช่นกัน เธอกำลังแต่งหน้า พยายามปกปิดรอยช้ำบนใบหน้าด้วยการแต่งหน้า การตบของฉีเติ่งเสียนในเมื่อวานไม่เบาเลย