บทที่ 742 จงใจยั่วยุ

เมื่อได้ยินว่าอวี้เสี่ยวหลงเห็นด้วย ฉีเติ่งเสียนก็โล่งใจ ด้วยทักษะการเล่นหมากรุกของเธอ ควรจะหลอกเพื่อให้ผ่านไปก่อนใช่ไหม?

หยางกวนกวนได้เปิดฉากยิงด้วย HK416 นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเล่นปืนไรเฟิล ยังไม่ทันได้เตรียมใจ เพราะเป็นเรื่องยากที่จะบังคับปืน ปล่อยให้แรงดีดกลับของปืนพุ่งเข้ามาที่หน้า

เมื่อเห็นความทุลักทุเลของเธอ ทุกคนก็อดหัวเราะไม่ได้

มือใหม่ในสนามยิงปืนแบบนี้หาชมได้ยาก

“สาวน้อย ปืนไม่ได้ทำแบบนั้น เดี๋ยวฉันจะสอนเธอเอง.....” ลู่จ้านหลงกล่าว

“อาวุโสลู่ เก็บอาการหน่อย ไม่อย่างนั้น คุณอาจถูกทุบตีเอาได้” อวี้เสี่ยวหลงเหลือบมองลู่จ้านหลงและพูดอย่างใจเย็น

ลู่จ้านหลงโกรธ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

อวี้เสี่ยวหลงพูดอย่างใจเย็น: “มีบางสิ่งบางอย่างในโลกนี้ที่ไม่สามารถแตะต้องได้”

หลู่จ้านหลงพูดว่า: “อย่างอะไรบ้าง เธอช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหม?”

อวี้เสี่ยวหลงกล่าวว่า: “ลูกสาวของเลียม สุนัขของลีวายส์ พัสดุของสเตแธม และ...ผู้หญิงของเขา”

ลู่จ้านหลงตกตะลึง จากนั้นยิ้มและพูดว่า: “หยุดล้อเล่นได้แล้ว ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น!”

อวี้เสี่ยวหลงถามว่า: “คุณยังอยากแข่งขันอยู่หรือเปล่า? คุณเพิ่งแพ้ให้ฉันสองเกมติด”

ลู่จ้านหลงจับมือแล้วพูดว่า “ฉันคิดว่าคุณเป็นผู้หญิง ก็เลยอ่อนข้อให้เธอเท่านั้น อย่าดูหมิ่นนักเลย”

ฉีเติ่งเสียนสามารถบอกได้จากการสนทนาระหว่างทั้งสอง ว่าพวกเขามีความสัมพันธ์กันที่ดีระดับหนึ่ง

“ฉันสงสัยว่ามังกรทั้งห้านี้เข้าขากันได้ดีขนาดนี้เลยเหรอ?” ความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในใจของฉีเติ่งเสียน

ขณะที่เขากำลังคิดอยู่ ก็ได้ยินเสียงเย็นชาดังขึ้น

“สนามยิงปืนของเราจะอนุญาตให้คนนอกเข้ามาได้เมื่อไหร่?” ชายร่างสูงประมาณ หนึ่งร้อยแปดสิบเมตร ผิวคล้ำเล็กน้อยและมีท่าทางคุกคามเดินเข้ามาช้าๆ

สนามยิงปืนโดยทั่วไปไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกเข้ามา แต่ก็ยังมีกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ด้วยอยู่

หากใครจะเอาคนนอกเข้ามาเล่นก็สามารถเอามาหนึ่งหรือสองคนก็ได้ไม่มีใครว่า กระสุนหรือการสึกหรอที่เกิดจากอาวุธปืนจะถูกบันทึกไว้ในนามคนที่พาเข้ามา

หลังจากที่อวี้เสี่ยวหลงได้ยินเสียง ขมวดคิ้วและหันกลับไปมองแล้วพูดว่า “เซี่ยขวางหลง?!”

เมื่อลู่จ้านหลงเห็นบุคคลที่เข้ามาใบหน้าของเขาก็มืดลง และมีความเกลียดชังอย่างลึกซึ้งในดวงตาของเขา

“เซี่ยขวางหลง มาที่นี่ทำไม? รีบออกไปซะ!” หลู่จ้านหลงเดินไปข้างหน้าเซี่ยขวางหลงในก้าวเดียว ขวางทางของเขา และพูดอย่างเย็นชา

เซี่ยขวางหลงก็เป็นหนึ่งในห้ามังกรของกรมยุทธการของหัวกั๋วด้วย!

ตามชื่อของเขา เขามีบุคลิกที่หยิ่งยโส มีพลังอำนาจกับเงินทุน ดาวมังกรที่เขาแบกบนบ่าก็เพียงพอที่จะอธิบายทุกสิ่งได้

เซี่ยขวางหลงยิ้มและพูดว่า: “ลู่จ้านหลงสนามยิงปืนนี้เป็นบ้านของคุณหรือไง? ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามางั้นเหรอ?”

ลู่จ้านหลงพูดอย่างใจเย็น: “เราแค่ไม่ต้องการต้อนรับคุณ”

เซี่ยขวางหลงหัวเราะเบา ๆ และพูดว่า: “ไม่ต้อนรับฉัน? เป็นคนประเภทไหนกัน? คนขี้แพ้หรือไง”

ใบหน้าของลู่จ้านหลงเปลี่ยนไปบิดเบี้ยวทันที

เขาไม่ดีเท่าเซี่ยขวางหลงในเรื่องโครงสร้างร่างกายที่จะสามารถตัวต่อตัวได้ จุดแข็งนั้นยากที่จะดึงออกมาในการต่อสู้แบบตัวต่อตัว!

สิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุดคือการต่อสู้ที่ดุเดือดทุกรูปแบบ ถ้าหากเขาเข้าไปในป่า ระดับอันตรายของเขาจะเพิ่มขึ้นมากถึงสิบเท่า!

“อวี้เสี่ยวหลงเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูง ฉันไม่ควรหยาบคายนัก แต่วันนี้ฉันยังอยากถามคุณว่าทำไมถึงมีคนนอกอยู่ในสนามยิงปืนได้?” เซี่ยขวางหลงมองไปที่อวี้เสี่ยวหลงและถามอย่างเย็นชา

“ฮึ่ม!” อวี้เสี่ยวหลงสูดจมูกอย่างเย็นชาและไม่พูดอะไร แต่ดวงตาดูไม่เป็นมิตร