บทที่ 743 ฉวนจย่าซาอิง

ฉีเติ่งเสียนจ้องมองกลับมาที่หยางกวนกวนสิ่งที่เธอทำไม่ใช่สัญลักษณ์ของความกล้าหาญหรือความขยันหาประสบการณ์ แต่มันคือการรนหาที่ตาย

สำหรับคนระดับเซี่ยกวงหลง การฆ่ามือใหม่อย่างเธอมันเป็นเรื่องที่ง่ายมาก!

ตอนที่พวกเขาอยู่ในคุกโยวตู แม้ว่าคนพวกนั้นจะทรงพลัง แต่ก็ยังโชคดีที่ฉีเติ่งเสียนเฝ้าดูอยู่ จึงไม่มีใครกล้าทำอะไรร้ายแรง

เซี่ยขวางหลงตั้งใจจะหักหน้าอวี้เสี่ยวหลงและทำลายเกียรติของฉีเติ่งเสียน หากหยางกวนกวนกระโดดเข้าไป สมองคงจะถูกทุบตีเป็นเสี่ยงๆแน่

“ถ้าอยากตายก็ได้ ฉันจัดให้” เซี่ยขวางหลงเหลือบมองไปทางหยางกวนกวน

ลู่จ้านหลงหัวเราะเยาะ: “เซี่ยขวางหลงผู้ที่ตำแหน่งใหญ่โต แต่มาพูดเรื่องแบบนี้กับผู้หญิง มันไม่น่าอายไปหน่อยเหรอ? การรู้จักคุณ มันทำให้ฉันอายแทน!”

เซี่ยขวางหลงไม่ท่าทีเฉยเมย แต่พูดอย่างเย็นชา: “สนามยิงปืนไม่เปิดให้คนภายนอกเข้า นี่เป็นกฎ! ในเมื่อคุณพาคนมา แล้วต้องการปิดปากฉัน จะให้ฉันสุภาพด้วยได้ยังไง ก็ต้องแสดงความแข็งแกร่งสิ”

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างเหลืออด: “หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว”

เซี่ยขวางหลงหัวเราะเยาะ: “หรือเราจะซ้อมต่อสู้กันนอกสนามดีล่ะ? ตัวต่อตัว อย่าหาว่าฉันจะไม่ให้โอกาสแล้วกัน!”

อวี้เสี่ยวหลงส่ายหัวและพูดอย่างใจเย็น: “เซี่ยขวางหลง หากคุณต้องการสู้กับฉัน ก็สู้แค่กับฉัน อย่าทำเรื่องโง่ ๆ พวกนี้ ไม่อายหรือไง?”

ฉีเติ่งเสียนเป็นคนดุร้ายที่สามารถเอาชนะหงเทียนตูได้ แม้ว่า เซี่ยขวางหลงจะบ้าคลั่ง แต่ไม่คิดว่าเขาจะเอาชนะหงเทียนตูได้ หากเขาท้าทายฉีเติ่งเสียนตรงๆ ไม่เท่ากับว่าเขารยหาที่ตายหรือ?

เขาจึงเลือกวิธีที่เป็นประโยชน์ต่อเขามากที่สุด!

ฉีเติ่งเสียนไม่ใช่มืออาชีพ เขาไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องอาวุธปืน

“เขาถามฉันว่าอยากเล่นแบบไหน? และตอนนี้ฉันกำลังพูดอยู่ แล้วเกี่ยวอะไรกับคุณ นายพลอวี้?” เซี่ยขวางหลงยิ้มอย่างเหยียดหยามและหันไปมองฉีเติ่งเสียน

“เป็นไง ฉันให้โอกาสคุณแล้ว กล้าเล่นไหม?”

“กระสุนไม่มีตา และฉันก็จะไม่เมตตา”

สิ่งที่น่ายกย่องเกี่ยวกับเซี่ยขวางหลงไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความสามารถในการต่อสู้ที่โดดเด่นอีกด้วย

ฉีเติ่งเสียนยิ้มอย่างสบายๆ พยักหน้าและพูดว่า “ตกลง มาสนุกกันดีกว่า ฉันอยากรู้ว่าคุณเป็นมังกร ที่ควรค่าที่จะถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งในห้ามังกรเหมือนกับอวี้เสี่ยวหลงหรือไม่!”

เมื่อเห็นว่าฉีเติ่งเสียนยอมรับการท้าทาย อวี้เสี่ยวหลงก็ได้แต่ถอนหายใจ ไม่ได้พยายามอยากหยุดเขา

เธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้มีนิสัยเป็นยังไง

เพื่อที่จะได้คุยกับหงเทียนตูแบบตัวต่อตัว กล้าให้คนเอาปืนจ่อที่หลังเธอ แล้วข่มขู่

ตอนนี้เขาได้ตกลงกับเซี่ยขวางหลงแล้ว เขาจะไม่มีวันถอย

“เชิญ!”

เซี่ยขวางหลงโบกมือแล้วพูดด้วยการเยาะเย้ย: “เปลี่ยนสถานที่กันเถอะ!”

ฉีเติ่งเสียนตามเซี่ยขวางหลงไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ลู่จ้านหลงเหลือบมองอวี้เสี่ยวหลงแล้วถามว่า “ไม่คิดจะไม่หยุดเขาเหรอ?”

“หยุดได้เหรอ เขากล้าให้คนชี้ปืนมาที่ฉันเพื่อท้าทายหงเทียนตูได้! แล้วแบบนี้คิดว่าเขาจะฟังสิ่งที่ฉันพูดหรือเปล่า?” อวี้เสี่ยวหลงยิ้มด้วยความไม่พอใจ

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ลู่จ้านหลงก็ยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า: “ถ้าอย่างนั้นเรามารอดูกันดีกว่า... แต่ความสามารถในการต่อสู้ของเซี่ยขวางหลงนั้นโดดเด่นที่สุดในหมู่พวกเรา เขาเลือกวิธีนั้น นายพลจัตวาฉีดูท่าจะเสียเปรียบ”

อวี้เสี่ยวหลงพูดด้วยใบหน้าที่มืดมน: “ผู้ชายคนนี้เป็นคนหนังเหนียว บางครั้งแม้แต่วัวเก้าชีวิตก็ไม่สามารถฉุดเขาเอาไว้ได้ ตอนนี้ฉันเริ่มอยากให้เขาโดนซะบ้าง!”