บทที่ 842 ไม่ยอมรับ

ฉี่เติ่งเสียนพาเฉินหยูไปที่คาสิโนของเอนท์กรุ๊ปอย่างรวดเร็ว

"คุณโอวโม่ ข้างนอกมีคนมาสองคน บอกว่ามาหาคุณ......"โอวโม่กำลังตีกอล์ฟในสนามหลังสวนที่แบ่งออกมาหนึ่งส้วนจากคาสิโน

"โอ๋?คนอะไร?"ชุดดำทั้งตัว ไว้ผมที่สั้นมาก โอวโม่ใบหน้าเย็นชาและกล่าวอย่างนิ่งๆ

ใต้เทาของเธอ มีผู้ชายคนหนึ่งนอนอยู่ บนหัวของผู้ชายคนั้น มีลูกกอล์ฟว่างอยู่

ทุกครั้งที่เธอเหวี่ยงออกไป มันจะทำให้ผู้ชายที่นอนบนพื้นสั่นด้วยความกลัว

ลูกน้องกล่าวรายงาน"เป็นคนหวากั๋วสองคน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง บอกว่าเป็นเพื่อนของคุณ"

โอวโม่กล่าวยิ้มเย็น"เพื่อน?ให้พวกเขาข้ามา ฉันจะดูก่อน! "

เมื่อพูดจบ เธอเหวี่ยงไม้ออกไป ตีไม่โดนลูก ตีโดนหัวของผู้ชายที่ใต้เท้าโดยตรง

"อร๊า! ! ! "

ชายคนนั้นกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แทบจะสลบไป

โอวโม่กล่าวเย็นๆ"อย่าขยับ ถ้าลูกกอล์ฟของฉันตกลงพื้น ไม้ต่อไป จะทุบหัวคุณให้ระเบิดทันที! "

ทันใดนั้นชายคนนั้นก็เริ่มสั่นไปทั้งตัว ไม่กล้าขยับ แม้แต่ร้องก็ไม่กล้า

ผ่านไปไม่นาน ฉี่เติ่งเสียนและเฉินหยูเดินเข้ามา

เมื่อโอวโม่เห็นทั้งสองคน รู้สึกไม่คุ้น อดไม่ได้ที่จะกล่าวยิ้มด้วยใบหน้าที่เย็นชา"พวกคุณรู้มั้ย แกล้งทำเป็นเพื่อนฉัน ต้องรับผลทั้งหมดที่จะตามมา"

ฉี่เติ่งเสียนเห็นผู้ชายที่อยู่ใต้เท้าของโอวโม่ ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด เสียหายอยู่บนพื้น อับอายอย่างไม่น่าเชื่อ

เขาดูอย่างละเอียดอีกครั้ง ก็รู้สึกคุ้นเคยนิดหน่อย และก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมาทันที

นี่ไม่ใช่จางเซ่าเจี๋ยคนที่หอบเงินแล้วหนีไปประเทศมี่เหรอ?ทำไมถึงปรากฎอยู่ที่นี่ได้?

เมื่อครั้งที่จากเรือนจำโยวตูมาถึงจงไห่ เขาถูกจางเซ่าเจี๋ยทำให้รังเกียจเหลือทน จากนั้น มีพายุหนักเข้าที่อสังหาริมทรัพย์ของจางกรุ๊ป สองพ่อลูกตระกูลจางก็หอบเงินหนีไปประเทศมี่

"ฉันเป็นเพื่อนของเธอจริงๆ ลู่หลิงหลิง"ฉี่เติ่งเสียนมองหว่างคิ้วของผู้หญิงคนนี้ที่ทั้งเย็นชาและโหดร้าย ส่ายหัวไปมา กล่าวเบาๆ

โอวโม่ได้ยินฉี่เติ่งเสียนเรรียกชื่อเดิมของเธอ อดไม่ได้ที่จตกใจ จากนั้นก็โกรธทันที กล่าว"ลู่หลิงหลิงได้ตายไปแล้ว! ฉันชื่อโอวโม่ ถ้าคุณยังเรียกชื่อฉันไปมั่วอีก ฉันจะให้คุณได้ตายที่นี่! "

ฉี่เติ่งเสียนมองดูเธอที่เต็มไปด้วยความรุนแรง อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว กล่าว"ไม่มีประโยชน์หรอกที่จะปฏิเสธอดีตของตัวเอง เธอก็คือลู่หลิงหลิง"

โอวโม่เส้นเลือดพุ่งขึ้นหน้าผาก กล่าวยิ้มอย่างดุร้าย"ฉันว่าคุณมีสุราไม่ดื่มจะดื่มสุราลงทัณฑ์ใช่มั้ย! เอาคำพูดของฉันเป็นหูทวนลมหรือไง?"

เมื่อกล่าวจบ เธอก็เหวี่ยงไม้ออกไปแรงๆ!

ช็อตนี้ ตีลูกกอล์ฟบินออกจาหัวของจางเซ่าเจี๋ย

จางเซ่าเจี๋ยกรีดร้อง กุมหน้าตัวเองไว้แล้วกลิ้งไปมาบนพื้น

"คุณชายจางก็มีวันนี้! "ฉี่เติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะจับจมูกตัวเอง กล่าวยิ้มส่ายหัว

แน่นอนว่าเขาไม่มีทางสงสารคนอย่างจางเซ่าเจี๋ย คนที่หอบเงินหนีนับเป็นตัวอะไรกัน ส่วนมากก็เป็นเพราะเขาน่ารังเกียจ ตกมาถึงจุดวันนี้ได้ ล้วนเป็นความผิดของตัวเองทั้งนั้น

ถ้าเขาไม่รนหาที่ตายเอง เงินพวกนั้นที่จางกรุ๊ปหอบหนีไป มากพอจะปักหลักอยู่ที่ประเทศมี่ได้ครึ่งค่อนชีวิต

จางเซ่าเจี๋ยอดไม่ได้ที่จะตะลึง แล้วเขาก็ตะโกนกล่าวราวกับจับฟางเสนสุดท้ายได้"คุณเป็นใคร?คุณรู้จักฉันเหรอ?ได้โปรดคุณช่วยผมด้วย......ให้ฉันเป็นวัวเป็นม้าก็จะตอบแทนคุณ! "

โอวโมขมวดคิ้ว ยกไม้กอล์ฟขึ้นแล้วฟาดลงไปอย่างแรงอีกหลายครั้ง ตีจนจางเซ่าเจี๋ยพูดไม่ได้ ดิ้นก็ดิ้นไม่ได้ ทำได้เพียงงอตัวและสั่นสะท้านกับพื้น

"ให้คุณพูดแล้วเหรอ?"โอวโม่ถาม แล้วเหวี่ยงไม้อีกหลายครั้ง