บทที่ 873 กองทัพพันธมิตรที่กลายเป็นกองทัพศัตรู

นายน้อยเซี่ยเซ่าคนนี้ดูมั่นใจมาก เขาตัดสินใจจะเชื่อพวกเราแล้วเหรอ"

ฉีเติ่งเสียนถามด้วยรอยยิ้มแล้วมองไปเซี่ยเทียนเฉียวด้วยสายตาขึ้น ๆ ลง ๆ โดยคิดพิจารณาว่าเขาควรจะเลียนแบบสไตล์ของพ่อหรือไม่

เซี่ยเทียนเฉียวเหลือบมองเขาอย่างเฉยเมยและพูดว่า "คุณมาจากที่ไหนเจ้ากุ้งตัวน้อย คุณมีอะไรที่จะอยากมาคุยกับผม ถ้าพูดมากกว่านี้ ฉันจะตัดลิ้นคุณ!"

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า "คุณก็รู้เหตุผลที่ว่าไม่มีเพื่อนกันตลอดไป ทําไมถึงมั่นใจว่านายพลจะเชื่อและอยู่ข้างพวกคุณล่ะ"

เซี่ยเทียนเฉียวหันหลังกลับและทำสีหน้าท่าทางอย่างดูถูกเหยียดหยาม เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ต้องการพูดคุยกับขยะประเภทนี้ที่จะลดสถานะระดับตัวตนของเขาเท่านั้น

โจวกวงหรงที่อยู่ด้านข้างพูดเบาๆว่า "มีปืนมากมายหลายกระบอกที่ชี้มาชั้นบนครึ่งหนึ่งนั้นเป็นของนายพล คุณคิดว่าไง"

ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวเล็กน้อยแล้วพูดว่า "จิ เซี่ยเส่ากลับหยิ่งผยองมาก ไม่รู้ว่าตอนที่เซี่ยเทียนฉีของตระกูลฉีถูกฉีตบหัวแตก เป็นชิ้นๆ พวกคุณรู้สึกแทบจะเป็นบ้าใช่ไหม？"

สิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงปีนั้น อาจพูดได้ว่าเป็นความอัปยศของตระกูลเซี่ยทั้งหมด

หลังจากที่ได้ยินการพูดเยาะเย้ยของฉีเติ่งเสียน ทันใดในดวงตาของเซี่ยเทียนเฉียวก็อดไม่ได้ที่จะแสดงอาการโกรธออกมา แล้วหัวเราะอย่างเย็นชาว่า "เจ้าเด็กอ้วน คุณกําลังมองหาความตายหรอ!"

“คุณเฉิน กรุณารีบไปหุบปากผู้จัดการของคุณที อย่าปล่อยให้เขาฆ่าคุณจนตายละ”

“ เป็นเรื่องดีที่ได้แต่งงานกับคุณเซี่ยเส่า ซึ่งสามารถบรรเทาสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลเฉินได้ ยิ่งไปกว่านั้นอนาคตของคุณจะสดใสมากขึ้นอย่างแน่นอน”

ในเวลานี้คนอื่น ๆ อดไม่ได้ที่จะพูดและแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวเอง ซึ่งต้องการสร้างความประทับใจที่ดีต่อหน้าเซี่ยเทียนเฉียว เพื่อให้ได้รับการสนับสนุน

ฉีเติ่งเสียนนั้นหันหน้ากลับไปยิ้มให้ทุกคนเล็กน้อยแล้วพูดว่า "งานเลี้ยงที่โจวกวงหรงจัดขึ้นในวันนี้ก็ดีมาก มันพาพวกแมลงเห็บหมัดอย่างพวกคุณมาทั้งหมดแล้ว หลังจากนั้นก็ช่วยเข้ามาผมทีละคน！ วันนี้จะกําจัดพวกคุณให้หมด กวางหยางอยากเงียบขึ้นมากกว่านี้แล้วใช่ไหม"

ประโยคที่ฉีเติ่งเสียนพูด กลับระเบิดเหตุการณ์ที่เห็นได้อย่างโดยตรง

ทุกคนมองเขาด้วยสายตาที่โง่เขลา

พูดแบบนี้ทุกคนก็เตรียมตัวที่จะพร้อมดับสูญให้หมด?

ไม่ใช่ว่าเขามองไม่เห็น ปืนหลายกระบอกหันหน้าเข้าหาเขาและเฉินหยูแบบนี้ยังกล้าบ่นอีกเหรอ

“คุณต้องการลงมือฆ่าเจ้านายของคุณใช่ไหม? คุณเป็นสุนัขรับใช้ !” เจ้านายของบริษัทอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างเย็นชา แล้วพูดเยาะเย้ย และในสายตาของเขาปรากฏเจตนาที่ต้องการฆ่าชัดเจน

ในดวงตาของเซี่ยเทียนเฉียวก็แสดงสีหน้าท่าทางที่ร้อนรนออกมา แล้วจ้องมองไปที่เฉินหยูและพูดว่า "ใกล้จะถึงสามนาทีแล้ว คุณแน่ใจนะว่าต้องการเป็นศัตรูกับตระกูลเซี่ยของพวกเราตลอดไป"

เฉินหยูพูดอย่างเหยียดหยามว่า "แค่คุณเหรอ ถึงแม้ว่าเจ้านายจะเอาเปรียบคุณ แต่ชายอ้วนคนนี้ก็คงไม่เอาเปรียบเธอหรอก"

ระหว่างที่พูดเธอยังชี้นิ้วไปที่โต๊ะว่างที่อยู่ข้าง ๆ ฉีเติ่งเสียน

เดิมทีฉีเติ่งเสียนนั้นเสแสร้งเป็นเป็นคนดี แต่เมื่อเขาได้ยินคำพูดของเฉินหยูแล้วก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง แล้วเริ่มโกรธเล็กน้อย นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ?

“โอเค ดีๆดูเหมือนว่าเธอจะไม่เห็นโลงศพถึงไม่หลั่งน้ำตาสินะ!งั้นก็ดี ฉันจะปล่อยให้ชายอ้วนคนนี้ตายต่อหน้าคุณดีดว่า แล้วมาดูกันว่าคุณจะยังดื้อรั้นอยู่อีกหรือเปล่า นี่คุณคิดว่าฉันพูดล้อเล่นเหรอ”เซี่ยเทียนเฉียวหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา

ระหว่างที่พูดเขาพยักหน้าให้โจวกวงหรงและพูดว่า "ปล่อยให้โง่คนไปจนตาย!"

โจวกวงหรงโบกมือและรอ ก่อนที่เขาจะออกคำสั่ง ทันใดนั้นราวกับมีเสียงปืนที่ดังเหมือนระเบิดเกิดขึ้นที่ชั้นบน

ทุกคนในห้องโถงต่างก็ตกใจด้วยความกลัว โดยคิดว่าวินาทีถัดไปฉีเติ่งเสียนจะกลายเป็นเก้าถ่านอย่างแน่นอน ...

เมื่อผลลัพธ์จบลง ก็มองเห็นได้ว่าฉีเติ่งเสียนที่ยืนอย่างสงบนิ่ง ถึงแม้ว่าอาคารชั้นบนนั้นจะกราดยิงปืนเอเค แต่ก็โจมตีพวกคนที่รอบข้างทั้งหมด