บทที่ 875 หักแขน

“ตัดแขนฉันเพื่อแลกเงินกับตระกูลเซี่ยอย่างนั้นเหรอ? นี่กล้าขนาดเลยเหรอ!”

เซี่ยเทียนเฉียวพูดด้วยความโกรธเคือง แต่เดิมทีก็โกธรมากอยู่แล้ว

หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากคนฆ่าสัตว์เขาก็เป็นเพียงเนื้อบนเขียงเท่านั้น ไม่ว่าตระกูลเซี่ยจะมีชื่อเสียงขนาดไหนในตู๋ซานเจี่ยว แต่ชื่อเสียงของราชาแห่งสวรรค์เล่าจื้ออาจไม่ง่ายที่จะเอามาใช้

ชาวมี่ที่ดูแลฟ้าดินต้องส่ายหัวหลังจากได้ยินคำว่า “ตู๋ซานเจี่ยว”

หลังจากฟังคำพูดของฉีเติ่งเสียนแล้ว เฉินอวี๋ก็ยิ้มบนใบหน้าก่อนจะพูดว่า: “การให้อาหารจระเข้ถือเป็นการสิ้นเปลือง หากนายปลิดชีวิตเขา อย่างน้อยนายก็จะได้รับเงินหลายพันล้านจากตระกูลเซี่ย!”

ฉีเติ่งเสียน: “เงินหลายพันล้านอาจเป็นไปไม่ได้ แต่เงินหลายพันล้านดอลลาร์มีความเป็นไปได้”

ตระกูลเซี่ยไม่ใช่คนโง่ เซี่ยเทียนเฉียวตกอยู่ในมือของเฉินอวี๋การจ่ายเงินเพียงครั้งเดียวก็เพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินอีก

“กล้าดียังไง! หากข่มขู่ตระกูลเซี่ยแบบนี้ ด้วยชีวิตของฉัน พวกนายก็เท่ากับเอาตัวเองเข้าพวกกับพวกก่อการร้าย....” เซี่ยเทียนเฉียวอดไม่ได้ที่จะถอยกลับไป

คนฆ่าสัตว์ที่อยู่บนชั้นสองหยิบ AK ขึ้นมา เล็งไปที่มือขวาของเซี่ยเทียนเฉียวแล้วกดลั่นไกปืน

“ปัง!”

หลังจากกระสุนปืน กระสุนก็พุ่งไปข้างหน้าด้วยพลังงานจลน์ที่แข็งแกร่ง มือขวาของเซี่ยเทียนเฉียวบิดออกทำให้แขนอีกข้างลอยสูงขึ้น......

“อ๊ากกกกก!!!”

เซี่ยเทียนเฉียวกรีดร้องเหมือนหมูที่กำลังถูกฆ่าก่อนจะล้มลงกับพื้นกลิ้งไปมา

ในใจเขารู้สึกหวาดกลัว เขาเป็นบุตรชายผู้สูงศักดิ์ของตระกูลเซี่ย แล้วทำไมเขาจึงต้องเสี่ยงชีวิตในสถานที่ที่น่าสังเวชในกวางหยางแบบนี้ด้วย?

เฉินอวี๋แอบเยาะเย้ยอยู่ในใจ: “ไอ้คนอ้วนอาจกลัวว่าฉีเติ่งเสียนไม่พอใจกับการทรยศเมื่อคราวก่อน คงกลัวว่าจะสงสัยเขาเข้า เขาเลยเริ่มที่จะหักแขนของเซี่ยเทียนเฉียว เหมือนเป็นการยอมจำนน! ความแข็งแกร่งของตระกูลเซี่ย ถ้าเขาจับขาของฉีเติ่งเสียนไว้ให้แน่น ก็ไม่อาจสามารถอยู่รอดได้แม้จะอยู่ในตู๋ซานเจี่ยวก็ตาม”

หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเซี่ยเทียนเฉียวในกวางหยางในครั้งนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตระกูลเซี่ยจะต้องตำหนิหัวหน้าของคนฆ่าสัตว์

เซี่ยเทียนเฉียวคิดว่าโจวกวางหรงได้เจรจากับคนฆ่าสัตว์เรียบร้อยแล้ว ดังนั้นเขาจึงคิดว่าเขาควรจะมาเผชิญหน้า

ใครจะคิดว่าคนฆ่าสัตว์ซึ่งเต็มไปด้วยกลอุบายจะหันกลับมาเล่นงานเขาอีกครั้ง?

ฉีเติ่งเสียนม้วนริมฝีปากของเขาแล้วพูดว่า: “ส่งมือนี้กลับไปที่เมืองหลวงแล้วให้พวกเขาโอนเงินมา! สำหรับบัญชี ใช้ของฉันได้เลย มันเป็นธนาคารของห่านหัวโตอยู่แล้ว เขาไม่ได้กลัวปัญหาจากตระกูลเซี่ย”

ทรัพย์สินทั้งหมดของฉีเติ่งเสียนในประเทศถูกแช่แข็ง ทรัพย์สินของเขาเกือบจะถูกโอนไปแล้ว แต่มีบางแห่งที่ถูกแช่แข็งก็เป็นเพียงเงินทุนบางส่วนที่กระจัดกระจายเท่านั้น

ในห้องจัดเลี้ยง นักธุรกิจในท้องถิ่นที่ได้รับเชิญจากเอนท์กรุ๊ปมีใบหน้าซีดเผือก แข้งขาของพวกเขาเริ่มอ่อนแรง

ฉีเติ่งเสียนยิ้มและพูดว่า: “อย่าตกใจไป พวกคุณทุกคนเป็นคนรวย ถ้าเต็มใจที่จะใช้เงินเพื่อซื้อชีวิตก็สามารถช่วยยื้อชีวิตได้ แต่ถ้าเป็นคนขี้เหนียว ก็ยิงซะ!”

เขาหันไปหาคนฆ่าสัตว์แล้วพูดว่า “มันขึ้นอยู่กับนายว่าจะจัดการกับคนพวกนี้อย่างไร เพราะถึงอย่างไรตอนนี้นายเป็นนายใหญ่ที่กวางหยางแล้ว นายจัดการกับกวงหยางแบบไหนก็ถือว่าเกี่ยวข้องกับนายเหมือนกัน”

คนฆ่าสัตว์พยักหน้าจริงจัง หลังจากใช้ชีวิตหลายปีในคุกโยวตู เครือข่ายของเขาบางส่วนก็ทรุดโทรมลง แต่เขากลับมั่นคงมากขึ้นเรื่อยๆ

เขารู้ว่าถ้าเขาต้องการบรรลุความฝันอันยิ่งใหญ่ เขาไม่สามารถทำมันได้ด้วยปืนเพียงกระบอกเดียว เขายังต้องมีความมั่นคง ต้องมีเงินด้วย!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ากวางหยางเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดที่จะใช้เป็นฐานที่ตั้ง หากเขาฆ่านักธุรกิจดูดเลือดพวกนี้ ยึดทรัพย์สินทั้งหมดของพวกเขา เขาจะสามารถสะสมรากฐานที่มั่นคงได้!