บทที่ 876 สาวน้อยวาบหวิว

ฉีเติ่งเสียนเหลือบมองคนฆ่าสัตว์ด้วยสีหน้าเย็นชา ชายอ้วนก็ปิดปากไม่พูดอะไร

ใบหน้าของโอวโม่เต็มไปด้วยความดื้อดึง มองไปที่ฉีเติ่งเสียนด้วยความเกลียดชัง

“เธอไม่ใช่คนประเภทที่ยอมตายดีกว่ายอมจำนนนิ ไม่อย่างนั้นเธอจะไม่สามารถช่วยเหลือเอนท์กรุ๊ปได้ เพราะงั้นอย่าแสดงแบบนี้ต่อหน้าฉัน!” ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยรอยยิ้ม

ทันทีที่เขาก้าวมาข้างหน้า ใบหน้าของโอวโม่ก็ซีดลงทันทีด้วยความหวาดกลัว

การบอกว่าเธอไม่กลัวฉีเติ่งเสียนนั้นเป็นเรื่องโกหกทั้งสิ้น!

เพราะขนาดโจวกวางหรงยังถูกฉีเติ่งเสียนฉีกแขนออกต่อหน้าทุกคน ตอนนี้เขานอนจมกองเลือด ตัวเย็นเฉียบ

โอวโม่กัดฟันและพูดว่า: “ใช่ ฉันกลัว! แต่ถ้าให้ฉันยอมรับความเมตตาจากลู่จ้าวหลง ฉันยอมตายดีกว่า!”

ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวแล้วพูดว่า “ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าทำไมเธอถึงเข้าใจเขาผิดไปไกลขนาดนี้?”

โอวโม่หัวเราะเยาะ: “ฉันติดต่อเขาไปมากกว่าหนึ่งครั้ง แต่เขากลับทำเป็นหูหนวกตาบอด นายคิดว่าฉันจะไม่สิ้นหวังบ้างหรือไง?”

ฉีเติ่งเสียนตกใจ ก่อนจะพูดอย่างใจเย็น: “ฉันเข้าใจแล้ว ไม่ใช่ว่าเธอเข้าใจเขาผิด แต่มีคนทำให้เธอเข้าใจเขาผิด ลู่จ้านหลงตามหาเธอตลอดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และข้อมูลเดียวที่เกี่ยวข้องกับเธอที่มี คือวิดีโอที่ถูกลักพาตัว...และวิดีโอนั้นถูกใช้เพื่อข่มขู่เขา”

โอวโม่ไม่อยากจะเชื่อ

ในเวลานี้ คนของเฉินอวี๋รีบเข้ามาและพูดว่า “คุณเฉิน นี่เป็นจดหมายจากคนที่ชื่อเยี่ยเฟิง!”

เฉินอวี๋พูดอย่างใจเย็นกับฉีเติ่งเสียน: “ดูเหมือนว่านายพลอวี้จะตอบกลับมาแล้ว เอาไป”

ฉีเติ่งเสียนไม่ได้พูดอะไร หลังจากรับจดหมายแล้ว เขาก็โยนไปที่มือของโอวโม่และพูดว่า “ถ้าเธอไม่เชื่อใจฉัน แต่เธอเชื่อใจนายพลอวี้เสี่ยวหลงใช่ไหม? พี่ชายของเธอไม่อยู่แล้ว และฉันถูกตั้งข้อหากบฏเพราะเรื่องนี้”

“ฉันหวังว่าต่อไปเธอจะมีชีวิตเหมือนมนุษย์ปกติทั่วไปและไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง”

“พวกเราไปกันเถอะ!”

หลังจากพูดจบ เขาไปทักเฉินอวี๋ แล้วหันหลังกลับและจากไป

โอวโม่ตัวแข็งท่อ ถือจดหมายโดยไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร

คนฆ่าสัตว์ถอนหายใจและพูดกับโอวโม่: “สาวน้อย รองหัวหน้าใหญ่เป็นคนที่จริงใจ เพื่อช่วยพี่ชายของคุณ เขาจึงถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏ คุณควรคิดให้ดี ถ้าคิดแน่แล้สมาอยู่ในค่ายทหารกับฉันแล้วฉันจะให้โอกาส!”

ในวันนี้ ผู้บริหารระดับสูงเกือบทั้งหมดของเอนท์กรุ๊ป ถูกฆ่าโดยคนฆ่าสัตว์

ผู้นำของบริษัทท้องถิ่นหลักๆ ที่มีส่วนร่วมในการทำผิดกฎหมาย เช่น การฉ้อโกงและการพนัน ก็ถูกรวบตัวเช่นกัน พวกเขาถูกตลบหลังเอาทรัพย์สินหรือบางรายก็ถูกยิงทันที

ว่านเสิ่งกรุ๊ปพูดไม่ออกหลังจากรู้ว่ากวางหยางประสบกับการเปลี่ยนแปลงที่สั่นสะเทือนโลกขนาดนี้

อเล็กซานเดอร์โรวิชโทรหาฉีเติ่งเสียนทันทีเพื่อสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ กลัวว่าคนฆ่าสัตว์จะโกรธจัดจนเอากองทัพไปขับไล่โค่นล้มว่านเสิ่งกรุ๊ป

ฉีเติ่งเสียนไม่ได้พูดอะไรมาก แต่ขอให้อเล็กซานเดอร์โรวิชเข้ามาประชุมในเช้าวันรุ่งขึ้นเพื่อหารือเกี่ยวกับวิธีสร้างเมืองกวางหยางขึ้นมาใหม่

เขาไม่มีอยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจของกวางหยาง แต่เขายินดีที่จะสร้างพื้นที่ตรงนี้ให้กับคนฆ่าสัตว์ บางทีหลายปีต่อจากนี้ คนฆ่าสัตว์อาจจะตบรางวัลให้เขาอย่างงาม

“ฉันต้องกลับไปที่หนานยางโดยเร็วที่สุด ตระกูลเซี่ย ไม่สามารถทำอะไรกับคนฆ่าสัตว์ได้ แต่พวกเขาสามารถจัดการกับฉันได้ ฉันไม่สามารถซ่อนตัวในค่ายของคนฆ่าสัตว์แล้วไม่ออกมา?” ในระหว่างอาหารเย็นเฉินอวี๋พูดกับฉีเติ่งเสียนด้วยรอยยิ้ม

“อืม... มันจะปลอดภัยกว่าแน่นอน ถ้าเธอกลับไปที่หนานยาง เพราะตอนนี้ประเทศอวี้สือกั๋วกำลังวุ่นวาย มียอดฝีมือหลายคนในหัวกั๋ว หากมีคนอย่างฉัน เคลื่อนไหว มันคงจะอันตรายมากแน่” ฉีเติ่งเสียนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า

คนฆ่าสัตว์สามารถทำสิ่งที่ไร้ยางอายได้ นั่นเป็นเพราะเขาได้รับการคุ้มครองจากกองทัพ และไม่สำคัญว่าเขาจะแตกหักกับตระกูลเซี่ยหรือไม่