บทที่ 880 ปากพูดก่อกวน

“ฝันตอนกลางวันแบบนี้ ก็ฝันให้น้อยหน่อยจะดีกว่า”

อวี้เสี่ยวหลงมองดูหวังเจี้ยนเฉิง ยิ้มอย่างจนปัญญา ส่ายหน้าและพูด

หวังเจี้ยนเฉิงแบมือออกและพูด“คุณกำลังคิดอะไรอยู่?มีพวกเราตระกูลหวังคอยสนับสนุน ก็คือความช่วยเหลือที่ยิ่งใหญ่ และ นี้คือการคิดไตร่ตรองรอบคอบของพ่อแม่คุณ”

อวี้เสี่ยวหลงกลับไม่สนใจ คำสั่งของพ่อแม่ของแบบนี้ ไม่มีประโยชน์ที่จะใช้กับเธอ

เธอมาถึงตำแหน่งนี้ได้ มีความสามารถนี้ ใครก็ไม่สามารถบังคับให้เธอแต่งงานได้

ฉีเติ่งเสียนคิดว่าหวังเจี้ยนเฉิงพูดแบบนี้ นำตัวเองโยงเข้าไปก็รู้สึกไม่พอใจ ยิ้มและพูด“วิลล่าวิมานเมฆผมชอบแล้ว คุณไม่มีหวัง ยังอยากจะใช้สินสอด?”

หวังเจี้ยนเฉิงหันไปมองฉีเติ่งเสียน ไม่ได้สบตากับเขา กลับพูดถามอย่างมีมารยาท“ขอถามหน่อยว่าคุณคือใคร?”

“ผมชื่อหลี่ปั้นเสียน ทำธุรกิจเล็กๆอยู่ที่หนานหยาง”ฉีเติ่งเสียนยิ้มตาหยีพลางพูด

เขามาถึงประเทศมี่ก็เปลี่ยนตัวตน ก่อนหน้านี้ที่อวี้สือกั๋วก็ใช้ชื่อ“ฉีเทียน”ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็น“หลี่ปั้นเสียน”แล้ว

หลังจากที่เขากลายร่าง ยังมีรูปร่างอ้วน หน้ากลมๆ ยิ้มขึ้นมาก็น่ากลัวมาก

ไม่ใช่ฉีเติ่งเสียนอยากจะเปลี่ยนเป็นคนอ้วน แต่เพราะว่าเปลี่ยนเป็นคนอ้วนง่ายสำหรับเขา เติมเลือดให้เต็ม เนื้อหนังก็บวมขึ้นมาแล้ว

เปลี่ยนเป็นสูงหรือเตี้ยเขาสามารถทำได้ แต่ถ้าทำแบบนั้น กระดูกกับเส้นเอ็นก็จะไม่สบาย

หวังเจี้ยนเฉิงได้ฟัง ก็หันกลับไปมองอวี้เสี่ยวหลงและพูด“เสี่ยวหลง นึกไม่ถึงว่าคุณไปมาหาสู่กับคนหนานหยาง สำหรับคุณก็คืออันตรายมากนะ!”

อวี้เสี่ยวหลงก็พูด“หนานหยางไม่ใช่มีแค่ตระกูลเฉิน หรือว่า ฉันไม่สามารถเป็นเพื่อนกับคนหนานหยาง?”

หวังเจี้ยนเฉิงหัวเราะเสียงดัง และพูด“คุณหลี่พูดว่าตัวเองชอบวิลล่าวิมานเมฆแล้ว?ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังพูดกับใคร?”

“ตระกูลหวังแห่งเมืองหลวง มีฉายาหวังสามจังหวัด โครงสร้างพื้นฐานในสามจังหวัดใหญ่ของภาคเหนือที่สำคัญถูกตระกูลพวกคุณรับเหมาแล้ว”ฉีเติ่งเสียนเดิมทีก็คือเป็นคนตระกูลฉีแห่งเมืองหลวง ทำไมถึงจะไม่รู้ภูมิหลังของเมืองหลวงอย่างชัดเจนล่ะ?

หวังเจี้ยนเฉิงหรี่ตา และพูด“แล้วคุณยังกล้าที่จะแย่งกับผม?คุณมีความกล้าหาญนี้ แต่มีความสามารถนี้ไหม?”

ฉีเติ่งเสียนกลับพูดเสียงเรียบเฉย “หลายปีนี้ผมทำธุรกิจอยู่ที่หนานหยาง ไม่ได้มีมิตรภาพอะไร มีแค่อย่างเดียวที่ได้คือเงิน เข้าแข่งขันเรื่องเงินกับผม?ผมก็สามารถทุบคุณให้ตายได้!”

อวี้เสี่ยวหลงได้ยินถึงน้ำเสียงที่อวดดีบ้าระห่ำของฉีเติ่งเสียน ในใจอดไม่ได้ที่จะฝืนยิ้ม

เพียงแต่ นายกลับหัวกั๋วมาได้ง่ายๆแล้ว ก็ไม่สามารถทำตัวเรียบง่ายหน่อยเหรอ?ไม่กลัวว่าตัวตนจะรั่วไหล ถูกคนตรวจสอบรู้?

หวังเจี้ยนเฉิงชี้นิ้วไปบนตัวของฉีเติ่งเสียน ยิ้มและพูด“ได้ ผมจะรอให้คุณนำเงินมาทุบผมให้ตาย!วันมะรืนที่งานประมูล หวังว่าสามารถจะเห็นคุณเสนอการประมูล”

หลังจากที่พูดจบ หวังเจี้ยนเฉิงก็ยิ้มให้กับอวี้เสี่ยวหลงและพูด“ไปกินข้าวด้วยกันได้ไหม?ในอนาคตพวกเราอาจจะเป็นครอบครัวเดียวกัน สามารถปลูกฝังความรักและความผูกพันก่อนได้”

“ไม่เห็นว่าเพื่อนฉันมาเหรอ?”อวี้เสี่ยวหลงพูดเสียงเย็นชา ถือโอกาสยื่มมือออกไปปิดประตู

หวังเจี้ยนเฉิงส่ายหน้าอย่างจนปัญญา หมุนตัวออกไปจากที่นี่

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะมองอวี้เสี่ยวหลง ยิ้มและพูด“เธอขายดีจริงๆ!วัยเด็กก็นำเธอหมั้นกับฉันแล้ว ครั้งนี้ยังนำเธอหมั้นกับคนของตระกูลหวังแล้ว?”

อวี้เสี่ยวหลงพูดเสียงเย็นชา“นายอย่ายินดีกับความโชคร้ายของคนอื่น!นี้เป็นเรื่องที่นายทำ ทำให้ทุกคนกลายเป็นฝ่ายถูกกระทำ ไม่อย่างนั้น ที่บ้านฉันก็ไม่กล้าตัดสินใจกับฉัน!”

ฉีเติ่งเสียนก็พูด“ใครให้เธอฉีกทะเบียนสมรสล่ะ เหอะ สมน้ำหน้า…”