บทที่ 923 ปลาต้มน้ำ

ในวันถัดๆมา ฉีเติ่งเสียนเริ่มฝึกสอนหวงชงและหยางกวนกวนอย่างเต็มกำลัง ถือว่ามีความยุติธรรมมาบ้าง

ก่อนหน้าที่ที่พูดว่าไม่ค่อยเต็มใจ เพราะว่าเขาอยู่อาศัยกับหยางกวนกวน เมื่อมีปัญหา หยางกวนกวนสามารถมาถามได้ทุกเมื่อ และก็จะได้คำตอบทุกครั้ง

ขณะที่อ่านหนังสือในทุกๆวันนั้น หยางกวงกวนค่อย ๆ พบกับความรู้สึกสงบของจิตใจ เมื่อย้อนกลับไปดูตัวเองเมื่อก่อน ก็อดที่จะภูมิใจขึ้นมาไม่ได้

ประเทศมี่และหัวกั๋วมีความต่างของเวลาไม่น้อย ในขณะที่ด้านฉีเติ่งเสียนอยู่ในช่วงเช้าตรู่ ก็ได้รับโทรศัพท์จากหลี่อวิ๋นหว่านที่โทรมา

“ภารกิจสำเร็จแล้ว ได้วางเค้าโครงล่วงหน้ากับกลุ่มนายทุนบอสตันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ว่า บอสสิงโตประเทศมี่ค่อนข้างหิว เอาเงินจากเราไปร้อยล้านกว่าดอลลาร์ในคราเดียว” หลี่อวิ๋นหว่านพูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย

“เยี่ยมไปเลย อวิ๋นหว่านความสามารถของเธอโดดเด่นจริงๆ！ร้อยล้านกว่าดอลลาร์ สำหรับพวกเราแล้ว นับว่าไม่เยอะ” หลังจากได้ฟังฉีเติ่งเสียนก็ดีใจอย่างอดไม่ได้

เค้าโครงของประเทศมี่ มีความสำคัญมาก จำเป็นต้องผ่านกลุ่มนายทุนบอสตันเพื่อที่จะล่อให้ตระกูลเหอติดกับ

ไม่อย่างนั้น หากไม่มีอิทธิพลสักนิดล่ะก็ เกรงว่าตระกูลเหอไม่แม้แต่จะชายตามอง

ธุรกิจเครื่องประดับของตระกูลเหอใหญ่โตมาก ฉีเติ่งเสียนจำเป็นต้องกำหนดเป้าหมายในการโจมตี ใช้อิทธิพลจากคนฆ่าสัตว์ที่อยู่อวี้สือกั๋ว ใช้กำลังทรัพย์จากเฉินกรุ๊ป และใช้กลุ่มนายทุนบอสตันเพื่อล่อความโลภของตระกูลเหอ！

เพียงแค่ตระกูลเหอตกลงร่วมมือกับกลุ่มนายทุนบอสตัน นั้นเท่ากับว่าได้เหลือเพียงทางตันเท่านั้น ช่วงแรกอาจจะได้ลิ้มรสความหวาน แต่ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นฉีเติ่งเสียนที่ตั้งใจให้เป็นทั้งสิ้น

“พวกเขาจะติดกับจริงหรอ？” หลี่อวิ๋นหว่านถาม

“นายกหวงกําลังตรึงอำนาจในธุรกิจของตระกูลเหอ หากพวกเขาต้องการที่จะเติบโต ก็จำเป็นต้องพิจรณาการร่วมมือกับภายนอก ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ต้องพูดถึงกลุ่มนายทุนบอสตันที่มีอิทธิพลใหญ่ขนาดนี้！สถานการณ์ปัจจุบัน จะบังคับให้พวกเขาเข้ากับดักเอง แล้วความโลภก็จะทำให้พวกเขาลงไปลึกยิ่งกว่าเดิม”

เซียงซานหลงเหมิน ทำไมถึงกล้าที่จะขัดคำสั่งของประธาน？ไม่ใช่ว่ามีความร่วมมืออันแน่นแฟ้นกับตระกูลเหอหรอกหรือ กำลังทรัพย์ที่แข็งแกร่ง？

ไม่ต้องพูดถึงระดับองค์กร แม้แต่เป็นประเทศ หากมีช่องว่างขนาดใหญ่ในระดับเศรษฐกิจท้องถิ่น ก็เป็นเรื่องง่ายที่จะเป็นอิสระ

“จะว่าไปแล้ว ตัวคนเดียวอยู่ที่ประเทศมี่น่าเบื่อจะตายไป โดยเฉพาะการที่ไม่สามารถออกไปหน้าเวทีได้ ได้แต่ควบคุมอยู่ด้านหลัง......” หลี่อวิ๋นหว่านพูดพลางถอนหายใจ

“ลำบากเธอแล้ว！” หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนได้ฟัง ก็พูดออกมาได้เพียงสี่คำนี้

หลี่อวิ๋นหว่านมีความทะเยอทะยานในอาชีพของตนเป็นอย่างมาก แต่งานแบบนี้ที่ทำได้เพียงเป็นเบื้องหลัง เห็นได้ชัดว่าเธอไม่มีทางชอบมันอย่างแน่นอน ที่เธอทำมาทั้งหมดนี้ ก็เพื่อที่จะเป็นไปตามแผนของฉีเติ่งเสียน？

ผู้หญิงคนหนึ่งเสียสละเพื่อผู้ชายคนหนึ่งได้ถึงขนาดนี้ แทบไม่ต้องสงสัยเลยกับความรู้สึกที่อยู่ในนั้น

“เลขาโรมานอฟถูกประธานเซี่ยงส่งมาที่ประเทศมี่แล้ว อีกไม่กี่วันจึงจะเข้ามารายงาน ได้รับการช่วยเหลือจากเธอ ฉันน่าจะได้เบาแรงขึ้นไม่น้อย” หลี่อวิ๋นหว่านพูด

“ดี เธอฉลาดมาก และสามารถที่จะช่วยให้คำแนะนำเธอได้ เธอสองคนร่วมงานกัน ฉันวางใจเป็นอย่างมาก！”

หลังจากที่สนทนากับหลี่อวิ๋นหว่านจบแล้ว ฉีเติ่งเสียนก็อดที่จะกลับมาคิดทบทวนไม่ได้ว่าทำแบบนี้มันถูกต้องหรือเปล่า ไม่ได้หมายความว่า“ฉันจะเอาทั้งหมด”ความคิดนี้ถูกไม่ถูก นี่เป็นแผนที่เขาคิดไว้แต่แรก และเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเปลี่ยนแปลงมัน......แต่สิ่งที่เขากำลังคิดนั้นคือ มอบงานหนักแบบนี้ให้หลี่อวิ๋นหว่าน จะเป็นการดึงเธอให้ลงมาร่วมด้วยมันดีไม่ดี

อย่างไรก็ตาม นี่ก็เป็นความต้องการของหลี่อวิ๋นหว่านเอง

“เมื่อก่อนตอนที่อยู่จงไห่มีความสุขมากกว่านี้ แต่ การที่กลับมาเมืองหลวง นั่นเป็นเพราะฉันมีเรื่องที่จำเป็นต้องทำ！”ฉีเติ่งเสียนคิด

เค้าโครงล่วงหน้าของประเทศมี่ก็เสร็จสิ้นแล้ว ต่อมา ก็เพียงแค่รอให้ตระกูลเหอติดกับเท่านั้น

จากนั้นฉีเติ่งเสียนก็ต่อสายไปหาเฉินหยู ให้เธอใช้ช่วงเวลาสำคัญนี้ควบคุมเฉินกรุ๊ปจิวเวลรี่เพื่อบีบให้เหอกรุ๊ปจิวเวลรี่อยู่ในช่วงวิกฤติ ส่วนช่วงเวลาลงมือ ต้องเฉินหยูผู้ที่มีประสบการณ์ด้านธุรกิจมาเป็นเวลานาน เธอรู้เยอะกว่าเขามาก