บทที่ 993 ตกหลุมพราง

ในเมื่อคนของสถานีตำรวจเซียงซานมาแล้ว ถ้าต้องการทำให้เรื่องนี้ใหญ่โต เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้แล้ว

หรือพูดได้ว่า เรื่องนี้เกิดความวุ่นวายพอแล้ว ท้ายที่สุดแล้วลู่กวยไห่ก็ถูกหวงฉีปินทุบตีจนหน้าเต็มไปด้วยเลือด

คนหนึ่งลูกชายของหวงเหวินหลั่ง คนหนึ่งมาจากสำหนักลู่เจ้าชายที่ร่ำรวย

ด้วยที่ว่าเรื่องนี้นั้น ไม่เกี่ยวอะไรกับการต่อสู้อันดุเดือดระหว่างบรรพบุรุษรุ่นที่สอง แต่มันเกี่ยวกับการก้าวไปสู่การต่อสู้ในระดับที่สูงขึ้น

เมิ่งซวนถงพูดกับฉีเติ่งเสียน：“ไอ้อ้วนเอ้ย ถือว่าแกโชคดี ไม่อย่างงั้นล่ะก็ วันนี้ปรมาจารย์เนี่ยจะสับหัวคุณมาให้ฉันแน่！”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มนิดๆและเอ่ย：“ไอสัตว์กีน้อย รอให้ถึงวันประชุมศิลปะการต่อสู้ครั้งใหญ่นั้น ฉันจะตัดหัวแกออกมา！”

เมิ่งซวนถงได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มขรึมๆ เอ่ย：“ได้เลย ถ้ากล้าก็มา！”

เมิ่งซวนถงนี้มีเจตนาที่ไม่ดีต่อหยางกวนกวน ในใจของฉีเติ่งเสียนคิดอยากจะฆ่าเขามานานแล้ว ใครกล้าที่จะลงมือกับเลขาหยาง แน่นอนว่าจะต้องเอาศรีษะของคนนั้น

ผู้นำทีมคือฮั่วตัว

ยังไงก็ตาม คนที่เกี่ยวข้องด้วย ฐานะทางสังคมนั้นไม่ธรรมดา

เชาตงเจียจากหลงกรุ๊ปในเมืองหลวงนั้น เฉินจุ้นอี้จากเฉินกรุ๊ปจิวเวลรี่ และยังมีเจ้าชายจากสำนักลู่ลู่กวยไห่ รวมไปถึงเมิ่งซวนถงหัวหน้าสมาคมรักชาติเซียงซาน......

ฮั่วตัวนำทีมเดินเข้าไป สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที ไม่ใช่ว่าเห็นลู่กวยไห่ถูกทุบตีจนหัวเต็มไปด้วยเลือดนี้ทำให้เขาตกใจไม่ใช่หรอ

แต่ สิ่งที่เขาได้เห็นอีกครั้งก็คือ“หลี่ปั้นเสียน”ไอ้อ้วนคนนี้！

“ทำไมเป็นคุณอีกแล้ว？！”ฮั่วตัวรู้สึกเหมือนปากของเขาเต็มไปด้วยสมุนไพรจีน ขมจนทนไม่ไหว พูดห้าคำนี้กับฉีเติ่งเสียนออกมา

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะงงงัน เอ่ย：“เป็นฉันแล้วยังไงหรอ？ ครั้งนี้ฉันไม่ได้ลงมือ ก็เป็นการลงมือของอาปิน ฉันเพียงแค่มาทานอาหารเท่านั้นเอง”

ฮั่วตัวกับไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย ไอ้เจ้าอ้วนนี้แม่มเป็นคนที่สร้างปัญหาได้มากที่สุด ขอเพียงแค่เขาอยู่ที่นี่ มันก็จะไม่มีเรื่องดีอะไรเลย！

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าตัวเองถูกใส่ความ เพื่อนๆทั้งหลายไม่ได้ทำเรื่องไม่ดีอะไรนะ แค่ใช้เงินจำนวนเล็กน้อยเพื่อเอาชีวิตรอดเป็นครั้งคราว คนของข้าราชการ จำเป็นต้องใส่ความตัวเองขนาดนี้เลยหรือไม่？

เมื่อก่อนก็เป็นปลัดหยางหลิงกวนจากเมืองตงไห่ ตอนนี้เป็นผู้บัญชาการฮั่วจากเมืองเซียงซาน จุ๊......ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าพวกเขาต้องมีความเข้าใจผิดอยู่เกี่ยวกับตัวเขาแล้วเถอะ！

ลู่กวยไห่รู้ว่าฮั่วตัวเป็นคนรับใช้ของหวงเหวินหลั่ง สีหน้ามืดในทันทีละเอ่ย：“ผู้บัญชาการฮั่ว คุณดูนี่สิหัวของฉันทั้งหมดถูกหวงฉีปินทุบตีจนได้รับบาดเจ็บขนาดนี้ คุณคิดว่าเรื่องนี้ควรจัดการยังไง？！”

ฮั่วตัวได้ยินคำนี้ ในใจอดไม่ได้ที่จะตกใจขึ้นมาทันที！

นึกไม่ถึงว่าหวงฉีปินจะลงมือกับลู่กวยไห่จริงๆ？ลูกชายของนายก ทุบตีเจ้าชายสำนักลู่？ชิ เรื่องนี้มันวุ่นวายจนไม่ใช่เรื่องเล็กแล้วนะ……

เมิ่งซวนถงยิ้มละเอ่ย：“ฉันรับประกันได้ และยังมีคุณชายจุ้นของเฉินกรุ๊ปจิวเวลรี่รับประกันอีกด้วย！เมื่อกี๊เป็นหวงฉีปินที่ใช้ความรุนแรงทำร้ายคน ทุบตีคุณชายลู่จนเป็นแบบนี้”

หวงฉีปินกลับพูดอย่างสงบ：“ผู้บัญชาการฮั่ว ฉันลงมือ เป็นเพราะว่าเขาแบล็กเมล์เพื่อนของฉันอย่างผิดกฎหมาย พวกเขาทำผิดกฎหมายก่อน ฉันเพียงแค่ปกป้องสิทธิประโยชน์ของเพื่อน! ”

ทั้งสองฝ่ายต่างยืนกรานในความคิดเห็นของตน อีกอย่างฐานะมีความละเอียดอ่อน ถึงแม้ฐานะของฮั่วตัวคือผู้บัญชาการ แต่ก็ไม่กล้าที่จะเข้าข้างใคร เพื่อป้องกันไม่ให้ใครหาข้อแก้ตัว เขาไม่สามารถรับมือได้

“ค้างหนี้ต้องคืนเงิน หลักการของฟ้าดิน！ หวงฉีปิน หยุดพูดเรื่องไร้สาระที่นี่ได้แล้ว ฉันมีใบแสดงหนี้สองพันล้านของหลงเฟยอวี่อยู่ที่นี่ ฉันมาหาเขาเพื่อที่จะเอาเงิน คือถูกต้องตามกฎหมาย เป็นเพราะเรื่องนี้คุณถึงลงมือกับฉัน มันไม่มีเหตุผลเลยแม้แต่นิด”ลู่กวยไห่พูดอย่างน่าเชื่อถือ

“ผู้บัญชาการฮั่ว ฉันขอให้แพทย์นิติเวชตรวจอาการบาดเจ็บของฉันทันที！”

“ฉันต้องการยื่นฟ้องในเรื่องนี้ กล่าวหาหวงฉีปินด้วยโทษทำร้ายร่างกายโดยเจตนา！”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มขึ้นมาในเวลานี้และเอ่ย：“คุณบอกว่าผู้จัดการหลงเป็นหนี้คุณ อีกทั้งยังมีใบแสดงหนี้ งั้นก็ดีเลย ให้คนเอาใบแสดงหนี้ออกมาเถอะ! ถ้าหากว่าคุณเอามันออกมาได้ ความผิดนี้ ฉันจะยอมรับมัน”

ฮั่วตัวได้ยินคำนี้ มีความคิดในใจที่อยากจะบีบคอฉีเติ่งเสียนให้ตายแล้ว ไอ้อ้วนนี่ทำเป็นแต่เรื่องไม่ดี！กล้าก่อกวนอีกฝ่าย มีคนหนุนหลังอยู่จึงไม่กลัวเกรงใดๆแน่นอน ไม่อย่างงั้นล่ะก็หลงเฟยอวี่ก็เป็นคนที่มีฐานะทางสังคมเช่นกัน ใครจะกล้าเลยเถิดขนาดนั้นน่ะ？เขารู้สึกว่า ฉีเติ่งเสียนผลักหวงฉีปินเข้าไปในกองไฟ

“ต้องการใบแสดงหนี้ใช่มั้ย คุณชายจุ้น คนที่คุณให้ส่งมอบใบแสดงหนี้ล่ะ？ ทำไมยังไม่มา！”ลู่กวยไห่หันศรีษะมองไปที่เฉินจุ้นอี้ ถามเสียงดัง