บทที่992 ดาบที่เป็นนามธรรม

อาศัยระดับฝีมือของเมิ่งซวนถงแล้ว หากต้องการขัดขวางหวงฉีปิน นั่นมันเป็นเรื่องที่ง่ายมาก

แต่เขายังเฝ้าดูที่หวงฉีปินเอาชนะลู่กวยไห่อยู่ เพราะว่า แน่นอนว่า เมื่อนั้นเขาถึงจะสามารถบรรลุผลลัพธ์ที่เขาต้องการมากที่สุดได้

เมื่อรอจนหัวของลู่กวยไห่ทั้งหน้าและหลังเปิดออก เมิ่งซวนถงถึงจะลงมือ นิ้วเหมือนกรงเล็บอินทรี จับเร็วราวกับสายฟ้า

แต่ทว่าฉีเติ่งเสียนก็ไม่ได้จัดการง่าย พริบตาที่ลุกขึ้น แขนยกขึ้น ราวกลับโซ่เหล็กข้ามแม่น้ำ กันไว้ตรงหน้ากรงเล็บอินทรีของเขา

เมิ่งซวนถงอาศัยกรงเล็บนี้ คาดไม่ถึงว่าจะไม่สามารถจับแขนของอีกฝ่ายได้ อดไม่ได้ที่จะตกใจทันที

ไหล่ของฉีเติ่งเสียนขยับ แขนทำให้เกิดแรงหมุนเกลียว กลับกันทำให้เมิ่งซวนถงตกใจและถอยหลังไปสองก้าว

“อยากที่จะทำร้ายเพื่อนฉัน ผ่านฉันไปให้ได้ก่อนเถอะ”ฉีเติ่งเสียนพูดชิลๆ ยืนอยู่ข้างหวงฉีปินและหลงเฟยอวี่

มีเขาอยู่ที่นี่ ความกล้าหาญของหลงเฟยอวี่และหวงฉีปิน นั่นแข็งแกร่งกว่ามากกว่าเดิมสิบเท่า

ชายในวัยประมาณสี่สิบนั้นหรี่ตาลง วิเคราะห์ฉีเติ่งเสียน และพูดอย่างเย่อหยิ่ง：“ไม่คิดเลยว่าจะยังมีผู้มีฝีมือสูงอยู่ ไม่แปลกใจที่คนหนุ่มสาวจะเย่อหยิ่งได้ใจถึงขนาดนี้”

เฉินจุ้นอี้กลับเหงื่อออกโดยไม่ได้ตั้งตัว เขารู้ดีว่าชายอ้วนผู้นี้ค่อนข้างต่อสู้ได้ แต่ทว่า เมื่อมองไปที่ผู้นี้ กลับเป็นผู้มีฝีมือสูงที่มีชื่อเสียงคนนึงในภาคใต้

ถูกขนานนามว่า“ราชามีดเร็ว”เนี่ยชิงซาน ทักษะมีดแปดทิศ ทักษะยอดเยี่ยมที่น่าอัศจรรย์！

มียุงหรือแมลงวินบินผ่านหน้า เขาสามารถตัดมันออกเป็นสองท่อนด้วยมีดเดียว มันแสดงให้เห็นถึงทักษะกังฟูที่เหนือชั้น

ฉีเติ่งเสียนมองเนี่ยชิงซานด้วยสีหน้าไรอารมณ์ และพูดอย่างเย็นชา：“คุณเป็นแค่อะไร ถึงมีคุณสมบัติที่จะมาประเมินค่าฉัน？”

ลู่กวยไห่คลานขึ้นมาจากโต๊ะ ทั้งหัวเต็มไปด้วยเลือดสดใหม่ แสยะยิ้มละเอ่ย：“แต่ละคนล้วนเป็นแค่สุนัขที่กล้าหาญมาก หวงเซ่าคุณก็เก่งจริงๆ กล้าที่จะลงมือกับฉัน！วันนี้ คุณตีฉันยังไง ฉันก็จะสวนกลับไปแบบนั้น！ คาดว่านายกหวงก็จะไม่มีข้ออ้างอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้”

เขาเป็นถึงคนที่ฉลาดคนนึง พูดไปและถอยไปพร้อมกัน หลีกเลี่ยงเพื่อไม่ให้ถูกตีครั้งที่สอง

เนี่ยชิงซานเดินเข้าไปหาเมิ่งซวนถงด้วยสีหน้าเย็นชา และเอ่ย：หัวหน้าสมาคม ฉันไม่สามารถช่วยคุณได้ต่อการแย่งชิงอำนาจในเซียงซาน แต่ทว่าให้ฉันสับเจ้าอ้วนนี่ ก็ไม่มีปัญหานะ！”

เมิ่งซวนถงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะฮ่าฮ่า และเอ่ย：“ดี！ได้ยินชื่อเสียงปรมาจารย์เนี่ยราชามีดเร็วเร็วเหมือนกับสายฟ้ามานานแล้ว วันนี้ ฉันจะได้เปิดหูเปิดตา！”

“การประชุมศิลปะการต่อสู้เซียงซานครั้งนี้เต็มไปด้วยปรมาจารย์มากมาย และมีความช่วยเหลือจากสุดยอดปรมจารย์เนี่ย ถ้าต้องฆ่าฉีเติ่งเสียนคนที่ทรยศต่อประเทศแล้ว มันก็จะยิ่งง่ายมาก”

“ขอแค่ปรมาจารย์เนี่ยลงมือ เกิดเรื่องอะไรขึ้นมีฉันรับผิดชอบ！”

ฉีเติ่งเสียนกลับแปลกประหลาดและ เอ่ยถาม：“ราชามีดเร็ว มีดของคุณจะไวแค่ไหน？”

แขนเสื้อของเนี่ยชิงขยับ ก็มีมีดอยู่ในมือเพิ่มแล้ว

ปรมจารย์ดาบส่วนใหญ่จะใช้ทักษะมือเดียว“วิชาดาบที่ซ่อนเร้น”แต่ปรมาจารย์ที่ใช้มีด แน่นอนว่าสามารถใช้มันได้เช่นกัน“ทักษะมีดซ่อนเร้น”

เนี่ยชิงซานซ่อนมีดดังกล่าวไว้บนร่างกาย กลับไม่มีใครสามารถเห็นได้ว่าเขาซ่อนไว้ที่ไหน และก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าทักษะมีดของเขานั้นเหนือชั้นแล้ว！

แค่ในเวลานี้ มียุงตัวเล็กบินผ่านไปที่หน้าของเนี่ยชิงซาน

เขายกมือปล่อยมีด การเคลื่อนไหวนั้นเร็วมากจนคนดูมองไม่เห็นว่าเขาชักมีดและสับออกไปอย่างไร มีดก็กลับไปอยู่ในฝักแล้ว

และที่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ยุงตัวนั้น ถูกสับขาดเป็นส่องท่อนแล้ว ศพค่อยๆตกลงมาจากอากาศ......

เมิ่งซวนถงเมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าอดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าที่ภาคภูมิใจ ผู้นี้“ราชามีดเร็ว”เป็นถึงคนที่เขาเชิญมาด้วยตัวเอง！

แต่สีหน้าของหวงฉีปินและหลงเฟยอวี่ก็ไม่ได้ดูดีนัก แสดงให้เห็นว่า ไอ้คนนี้ที่ใช้มีดไม่ได้แกล้งทำเป็นเก่ง แต่กลับเป็นปรมาจารย์ชั้นยอดจริงๆ！การออกมีดเมื่อกี๊ของเขา สายตาของทุกคนตามไม่ทัน อีกทั้งยัง......สามารถสับยุงได้！

คุณแค่วางยุงซักตัวไว้บนโต๊ะแล้วสับด้วยมีด มันไม่ได้ง่ายเลยถ้าหากต้องการจะสับให้เป็นสองท่อนเท่าๆกัน ยิ่งไปกว่านั้น แล้วยุงที่กำลังบินอยู่ล่ะ？！

หวงฉีปินอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ฉีเติ่งเสียน และบ่นพรึมพรำ：“นักต้มตุ๋นนี้ดูไม่น่าไว้ใจ ทำร้ายฉันที่นี่ไปทีนึง ต่อไปนี้ฉันจะไม่พาเขาไปออนเซ็นอีกแล้ว ถ้าไปเขาต้องรับผิดชอบ！”