บทที่1234 คนบ้าศิลปะการต่อสู้

แขนของฉีเติ่งเสียนลดต่ำลง ถูกแขนของจิ่วเฮิงหยุดไว้！

เสียงดังสองครั้งมาจากเท้าของจิ่วเฮิง ทั้งตัวเหมือนกับเตี้ยลงไปสิบกว่าเซนติเมตร

ลองดูอย่างใกล้ชิด จริงๆ แล้วเท้าทั้งสองของเขาเหมือนกับเสาเข็มเจาะไปที่พ้น ทั้งตัวตกลงไป

ฉีเติ่งเสียนเก็บหมัด หลังจากนั้นเขาก็ได้ควงหมัดเข้าไปในทันที

จิ่วเฮิงบล็อกด้วยมือข้างเดียว หลังจากนั้นคนก็ได้ลอยออกมาจากพื้น มีเสียงหลังกระแทกเข้ากับบันไดหน้าพระวิหารอย่างแรง ทำให้บันไดแตกและร้าวจากการกระแทก

ปากของเขาอ้าขึ้น เอื้อเสียงร้องจนน้ำตาไหลเขาสำลักฟันกรามออกมาสองซี่พร้อมกับเลือด

“ไม่สู้แล้ว！สู้คุณไม่ไหว！” จิ่วเฮิงไม่ได้ประหลาดใจและโบกมือ คลานขึ้นมา เพียงแค่รู้สึกว่าหน้ามืดตาลาย กำลังของร่างกายไม่ดีเล็กน้อย

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะไป เก็บทั้งสองมือ ยืนอยู่บนสนาม ไม่ได้โจมตี

จิ่วเฮิงพูด： “ในศิลปะการต่อสู้ ฉันห่างกับคุณนิดเดียว！ แต่ด้านความแข็งแรงของร่างกาย สูงกว่าฉันไปเยอะมาก ถ้าสู้ต่อไป ฉันก็ตามจังหว่ะไม่ทันแล้วล่ะ”

นักบวชวูจินี่ เป็นคนที่ใจกว้างจริงๆ และยังเป็นคนที่มีสติ

เขาบรรลุถึงระดับนี้ แน่นอนว่าจะต้องดูออก การบำเพ็ญเฉพาะบุคคลของฉีเติ่งเสียน จริงๆ แล้วถึงระดับไหน

“ศิลปะการต่อสู้มีความแตกต่างเล็กนิดเดียว นั่นเป็นความแตกต่างครึ่งฟ้า ในศิลปะการต่อสู้ ฉันก็ยังฆ่าคุณได้เหมือนเดิม” ฉีเติ่งเสียนหัวเราะและพูดไป

จิ่วเฮิงปิดปากเงียบ ยังไงทักษะก็สู้ไม่ได้ ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว

พระทั้งหลายพวกนี้ที่เห็นก็พูดไม่ออกกันแล้ว ก็แม้แต่จิ่วเฮิงอยู่ต่อหน้าฉีเติ่งเสียนก็ละอายที่ไม่อาจเปรียบเทียบสู้ด้วยได้ พวกเขานั้นยังจะมีอะไรให้พูดอีก？

ด้านศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์นี้ กลับเป็นเสียงโห่ร้องดีใจของผู้คน สายตาที่แต่ละคนมองไปที่ฉีเติ่งเสียน เต็มไปด้วยความร้อนแรง

โคตรเจ๋งเลย！

จิตวิญญาณอาจารย์ชางซุนซือก็ร้ายกาจเกินไปแล้ว พระอัครสังฆราชฉีแน่นอนว่าก็ไม่ธรรมดา ไม่อย่างงั้นล่ะก็ วิญญาณผู้วินิจฉัยในคัมภีร์ฮีบรูทำไมไม่เลือกคนอื่น？

สมเด็จพระสันตะปาปาฉลาดนะเนี่ย วิสัยทัศน์ก็ดีมาก！

มีข่าวลือว่าพระอัครสังฆราชฉีจะเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาคนต่อๆ ไป ดูเหมือนว่านี่จะไม่ใช่ข่าวลือแล้วล่ะ คนที่เก่งขนาดนี้ มันมีคุณสมบัติแบบนี้จริงๆล่ะ！

มีนักบวชเก่าหนึ่งรูปพูดกับจิ่วเฮิง： “จิ่วเฮิง ถึงแม้ว่าวันนี้คุณจะแพ้แล้ว แต่ก็อย่าท้อถอย！ ไม่เร็วก็ช้าจะมีสักวัน คุณจะสามารถก้าวข้ามเขาได้”

จิ่วเฮิงกลับส่ายส่ายหัว หัวเราะเยาะ เอ่ย： “ในฐานะผู้ปฏิบัติธรรมชาวพุทธ ก็หยุดแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้ได้แล้ว！คุณจะเข้าใจอะไรบ้าง”

“ทำลายช่องว่าง การเห็นเทพไม่ใช่เรื่องเลวร้ายที่จะบรรลุถึงระดับนี้ มันจำเป็นต้องจังหวะมากมายถึงจะสามารถก้าวข้ามได้ แม้ว่าตอนนี้ฉันจะอยู่ห่างจากระดับนี้เพียงแค่เส้นบางๆ เท่านั้น......”

“แต่ทว่า ถ้าหากว่าไม่ได้เป็นจังหวะของฉัน ในชีวิตนี้ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะบรรลุถึงระดับที่สูงแบบนี้！”

“คุณคิดไปเองว่าศิลปะการต่อสู้กับพระพุทธศาสนาเหมือนกันอย่างงั้นหรอ？เอาก้นนั่งไปบนฟูก เพียงสวดพระสูตรตลอดทั้งวันก็บรรลุได้แล้ว？”

“น่าขำ！”

ใบหน้าของนักบวชเก่ารูปนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงจากคำพูดของจิ่วเฮิง ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกลับในทันทีแล้ว！

อัมพาต การปลอบโยนด้วยเจตนาดี นึกไม่ถึงว่าจะถูกตบหน้าในทันที？

ฉีเติ่งเสียนกับยิ้มและพูดกับจิ่วเฮิง： “คุณต้องการโอกาส？ฉันให้คุณได้นะ！”

จิ่วเฮิงส่ายส่ายหัว พูด： “มันไม่มีเหตุผลเลยที่ฉันจะมีส่วนร่วมในการต่อสู้เอาชีวิตกับคุณ อีกอย่าง คุณและฉันก็ไม่ได้มีเจตนานั้น”