บทที่1563 การปรากฏตัวของผีพยาบาท

หลิวจงเหยียนซุ่ยได้คิดไตร่ตรองเกี่ยวกับเรื่องนี้มานานแล้วและได้รับคำแนะนำจากฉีเต่งเสียน เขาทำลายหน้าต่างชั้นนี้ได้อย่างง่ายดายและมีพัฒนาการของศิลปะการต่อสู้

ฉีเติ่งเสียนยกหมัดขึ้นและพูดว่า "นี่เป็นความพยายามการฝึกฝนจากคำแนะนำของท่านปรมาจารย์เอง ผมเพียงแค่กล่าวเตือนเล็กน้อยเท่านั้น ไม่มีอะไรเลย"

หลิวจงเหยียนซุ่ยพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า "ผมเคยหมกมุ่นยึดกับรูปร่างมากเกินไป ถ้าหากจดจ่ออยู่กับการสังเกตรูปร่างของน้ำอย่างดื้อรั้นโดยไม่สนใจสิ่งสำคัญหลายอย่าง วันนี้เมื่อได้รับคำแนะนำจากท่านปรมาจารย์ฉี ผมก็รู้แจ้งทันที !"

กังฟูก็เป็นแบบนี้ละ เมื่อเจาะกระดาษหน้าต่างชั้นหนึ่งแล้ว ก็จะได้รับความก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

หลิวจงเหยียนซุ่ยรู้สึกว่าเขาคุ้นเคยกับการควบคุมร่างกายและการประยุกต์ใช้สมรรถภาพทางกายมากขึ้น และเข้าถึงสภาวะที่ไม่เคยทำได้มาก่อน

"วันนี้นอกจากขอคําแนะนําจากท่าปรมาจารย์ฉีแล้ว ผมยังได้รับอีกหนึ่งข่าวสารอีกด้วย" หลิวจงเหยียนซุ่ยพูด

"อะไรนะ" ฉีเติ่งเสียนถาม

"คนของสมาคมงูดําได้เชิญมหาปุโรหิตของศาลเจ้าประจำชาติมา" หลิวจงเหยียนซุ่ยพูดด้วยสีหน้าที่จริงจังเคร่งขรึม

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกสงสัยว่า "มหาปุโรหิตของศาลเจ้าก็คือไม้กระบองวิเศษไม่ใช่เหรอ"

หลิวจงเหยียนซุ่ยพูดว่า "ไม่ใช่! มหาปุโรหิตคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา เขามีทักษะศิลปะการต่อสู้ที่สูงมากและยังเป็นปรมาจารย์ระดับสูง ผมรู้สึกโชคดีมากที่ได้พบเขาสักครั้ง ผมทำได้แต่เพียงมองหน้าเขาเท่านั้น"

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า "มหาปุโรหิตของศาลเจ้าถูกเทพเจ้ามิยาซากิเฉินฉางที่แปลงร่างเป็นผีที่ขุ่นเคืองซ่อนไว้จนตายไม่ใช่เหรอ?"

หลิวจงเหยียนซุ่ยพูดว่า "มหาปุโรหิตที่ถูกเทพเจ้ามิยาซากิเฉินฉางฆ่าให้ตายเป็นคนใหม่ มหาปุโรหิตคนนี้เป็นบุคคลรุ่นก่อนหน้าซึ่งเขาเกษียณแล้ว หลังจากมหาปุโรหิตคนใหม่ถูกฆ่าตายแล้ว เขาจึงออกมาควบคุมอํานาจอีกครั้ง"

ทันใดนั้นฉีเติ่งเสียนก็รู้ทันควันว่าแต่ไหนแต่ไรก็เป็นเช่นนี้!

"คนของสมาคมงูดําเชิญกระบองไม้วิเศษเพื่อมาทําอะไร" ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะถาม

"มาเพื่อเข้าร่วมการการประชุมศิลปะการต่อสู้ห้าชาติที่หลี่เสวียนเจินจะจัดขึ้น" หลิวจงเหยียนซุ่ยพูดว่า "บางทีอาจจะมางานนี้เพื่อจะจัดการกับคุณด้วย"

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างครุ่นคิดว่า "คลาร์กจากประเทศหมี่และนิกายพุทธศาสนาเทียนจู๋ได้ร่วมมือกันแล้ว ถ้าหากมีมหาปุโรหิตที่มีทักษะศิลปะการต่อสู้ชั้นยอดอีกคนหนึ่ง มันน่าจะทำให้ผู้คนช่างปวดหัวจริง ๆ "

เขาไม่เคยต่อสู้กับมหาปุโรหิต ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าทักษะศิลปะการต่อสู้ของมหาปุโรหิตนั้นมีฝีมืออย่างไร แต่มหาปุโรหิตสามารถทำให้ปรมาจารย์หลิวจงเหยียนซุ่ยชื่นชมเขาได้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามีพลังที่รุนแรงมาก

"ในตอนแรกปรมาจารย์มิยาโมะโตะไทด์ของประเทศเราพ่ายแพ้ให้กับมหาปุโรหิต หลังจากนั้นจึงเดินทางไปต่างประเทศเพื่อแสวงหาสุดยอดแห่งวิชาดาบ ปรมาจารย์ฉีรู้สึกว่าอย่าฟังเขาในฐานะที่เป็นนักบวช แนะนะให้คิดว่าเขาเป็นไม้แค่กระบองวิเศษเท่านั้น แม้ว่าเขาจะเป็นไม้กระบองวิเศา แต่เขาก็เป็นไม้กระบองวิเศษที่ทรงพลังอย่างเช่นคุณ" หลิวจงเหยียนซุ่ยพูด

หลังจากที่ฉีเติ่งเงสียนได้ยินประโยคนี้จบก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกตะลึง จากนั้นมัดกล้ามเนื้อส้นเอ็นบนศรีษะของเขาก็นูนขึ้นมาและพูดว่า "ผมได้ยินคําพูดของคุณ ทําไมผมรู้สึกไม่สบายใจในสิ่งได้ยินขนาดนี้นะ"

หลิวจงเหยียนซุ่ยพูดว่า "ในที่สุดแล้วคำพูดที่ซื่อสัตย์กลับกลายเป็นคำพูดกลับกรอก"

ฉีเติ่งเสียนยิ้มที่มุมปากแล้วพูดว่า หลิวจงเหยียนซุ่ยช่างเป็นผู้ชายที่มีความฉลาดทางอารมณ์ต่ำจริงๆ! แต่ทันใดนั้นพระอัครสังฆราชเป็นไม้กระบองวิเศษ ถ้าประโยคคําพูดนี้ทําให้ผู้ช่วยพระสันตะปาปารู้ว่าเขาจะไม่ปล่อยให้หลิวจงเหยียนซุ่ยล้มละลายเหรอ?

หลังจากพูดไปสองสามประโยค ทันใดนั้นโทรศัพท์ของหลิวจงเหยียนซุ่ยก็ดังขึ้นและเขาก็รับสายโดยตรง

"ท่านอาจารย์เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! เทพเจ้ามิยาซากิเฉินฉางปรากฏว่าอยู่ในประเทศของพวกเรา อักทั้งศาลเจ้ายังได้เรียกร้องให้ปรมาจารย์จากทุกฝ่ายมาปราบปรามเขา" ซางฉวนจิงหวู่พูดอย่างรีบร้อน

"เทพเจ้ามิยาซากิเฉินฉางปรากฏตัวที่เจียเผิงเหรอ ล้อเล่นอะไรกันนะ" หลิวจงเหยียนซุ่ยรู้สึกตกใจมาก แล้วจึงหันหน้าไปมองฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนเข้าใจภาษาท้องถิ่นของชาวเจียเผิงแค่เพียงเล็กน้อย เขาก็เกิดอาการตกตะลึง แล้วพูดเชิงบ่นว่าผู้ชายคนนี้ทำงานเป็นเป็นล่ามแปลในเรือนจำโหยวตู แล้วทำไมถึงมาปรากฏตัวที่ประเทศเจียเผิงได้?

เขาคิดถึงความเป็นไปได้เพียงอย่างอย่างเดียวคือฉีปู่อวี่นั้นเป็นผู้ที่พาไปด้วย!

ซางฉวนจิงหวู่พูดว่า "ความจริงแล้วเรื่องนี้อย่างที่หลายคนได้เห็นแล้วนั่นก็คือเทพเจ้ามิยาซากิเฉินฉางนั่นเอง!

ท่านอาจารย์ แล้วพวกเราควรจะทำอย่างไรดี?"