บทที่427 ทำวิธีการตรงกันข้าม

การเผชิญหน้ากับฉีเติ่งเสียนเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่จิตใจของจ้าวเหิงหยู่ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง ทําให้หมัดเสียหลักเล็กน้อย!

พลังหมัดอันแรงเดือดที่ปะทะเข้ามานั้น ทําให้เขาเกิดความคิดอยากจะยอมแพ้ในใจ!

โชคดีที่ปืนของซู่หยูเจี๋ยนั้นเร็วและเผด็จการพอ ในขณะที่ฉีเติ่งเสียนหันกลับมา กระสุนก็พุ่งออกมาแล้ว และตรงไปที่เอวด้านข้างของเขา!

ถ้าโดนนัดนี้เข้าไป ไตคงต้องทะลุแน่นอน

ฉีเติ่งเสียนไม่ลังเล เท้าเหยียบท่าเท้าแปดทิศ เหมือนเดินอยู่ในโคลน ราวกับกลัวรองเท้าจะเปียก เดินอ้อมไปไกลถึงสามเมตร

"จะหนีไปไหน!" จ้าวเหิงหยู่ได้สติ ก็คํารามและพุ่งเข้าไปเหมือนเสือลงเขา

พุ่งเข้ามาตรงหน้า และได้สู้กับฉีเติ่งเสียน เขาต่อยไปสองหมัด แต่ถูกฉีเติ่งเสียนกันไว้ได้

แต่แล้ว พลังหมัดของเขาไม่ได้ง่ายขนาดนั้น หลังจากผ่านไปสองหมัดก็ต่ออีกสองหมัด ในแต่ละหมัดจะมีแรงพัวพันราวเส้นใยของหนอนไหม

"คาดไม่ถึงว่าจะเป็นหมัดพัวพันทงเป้ยที่หายไปนานหลายปี? ไอ่จ้าวหางเปียนี้ มีของนะเนี่ย สอนลูกศิษย์แบบนี้มาได้!" ฉีเติ่งเสียนรู้สึกประหลาดใจ แต่สีหน้าของเขาไม่แสดงออกมา

เขาแทนฝ่ามือเป็นมีด ฝ่ามือแปดทิศก็เกิดจากทักษะมีด ฝ่ามือของเขาแหลมคมมาก กรีดแรงพัวพันอย่างต่อเนื่อง และกันหมัดหนักได้หลายครั้ง

ซู่หยูเจี๋ยมาถึงแล้ว และโจมตีห่างออกไปสองเมตร ปืนยาวในมือยิงต่อเนื่อง และเล็งไปที่ส่วนล่างของเอว สะโพก ต้นขาน่องและส่วนอื่นๆ

แม้แต่ปรมาจารย์อย่างฉีเติ่งเสียน ก็ต้องทนทุกข์ทรมานเมื่อเจอกับการโจมตีแบบนี้ ในขณะที่ต้องเผชิญหน้ากับจ้าวเหิงหยู่ ยังต้องระวังปืนที่ยิงจากด้านหลังด้วย

นี่แค่สองท่าเท่านั้น เขาก็ต้านไม่ไหวแล้ว หดตัวลง ขยับกระดูกสันหลัง กลายเป็นรูปมังกร ก้าวออกไปไกลถึงห้าเมตร!

ทุกสิ่งในสนาม รวมถึงคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร มีเพียงอวี้เสี่ยวหลงเท่านั้นที่ดูออก

สวีเอ้าเสวี่ยและเซี่ยงตงฉิงต่างก็ตื่นตาตื่นใจ ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นและใครได้เปรียบกว่ากันแน่

การเคลื่อนไหวของพวกเขาเร็วเหลือเกิน เร็วจนเส้นประสาทการมองเห็นของคนธรรมดาไม่สามารถตามทันได้

อวี้เสี่ยวหลงสีหน้าเคร่งขรึม และกำมือเล็กน้อย นึกในใจว่า "กังฟูที่ของฉีเติ่งเสียนคนนี้ เก่งมากจริงๆ! ซู่หยูเจี๋ยและจ้าวเหิงหยู่คนใดคนหนึ่ง เมื่อสู้กับเขา จุดจบล้วนจะพ่ายแพ้เท่านั้น"

"แต่ถ้าทั้งสองร่วมมือกันก็เป็นอีกแบบ"

"จ้าวเหิงหยู่ใช้หมัดพัวพันทงเป้ยต่อยอย่างใกล้ชิด ถ้าเผลอแป๊บเดียวเขาคงฉวยโอกาสและถูกเขาหักแขน"

"ส่วนปืนใหญ่สองเมตรของซู่หยูเจี๋ยโจมตีจากระยะไกล มีพลังทําลายล้างสูง ถ้าประมาทแม้แต่นิดเดียว ร่างกายก็จะเปื้อนเลือดมากขึ้น"

"สองคนนี้ร่วมมือกัน ฟ้าดินสร้างมาจริงๆ ยากที่จะหาโอกาสหนีได้!"

ขณะที่เธอกำลังครุ่นคิด สถานการณ์ในสนามก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

ซู่หยูเจี๋ยถือปืนใหญ่ ซึ่งสามารถยิงทีหลังแต่ถึงก่อนได้ หลังจากฉีเติ่งเสียนเท้าเหยียบพื้นก็รีบตามเข้าไปทันทีและโจมตีในระยะห่างออกไปสองเมตรเลย!

แสงไฟจากปืนกระพริบ ทําให้คนดูไม่ออกว่ากระสุนจะยิงมาทางไหน

ในตอนนี้ฉีเติ่งเสียนยังไม่ได้เปลี่ยนท่า อาศัยพลังของรูปมังกรเมื่อกี้แกว่งเท้าออกมา และเตะเข้ากับหัวปืน

หัวปืนเด้งออกไปสองนิ้ว ซู่หยูเจี๋ยก็รีบกดข้อมือลงและกดหัวปืนลง วิ่งเข้ามาแทงคอของฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนถอยหลัง และขาหลังเหยียบพื้นก็ดันขึ้นทันที ยืมแรงจากเท้า ยกเท้าอีกข้างขึ้นเตะหัวปืนออกทันที

ท่าเท้ารูปมังกรของฉีเติ่งเสียนนั้นโดดขึ้นลงสูงมาก ซึ่งมีช่องโหว่จำนวนมาก จ้าวเหิงหยู่ถือโอกาสนี้ "ท่าเยี่ยนจื่อซานเชาสุ่ย" โผล่ออกมาจากใต้ด้ามปืนของซู่หยูเจี๋ย

ท่านี้ของเขา สามารถกระโดดเก้าอี้ม้านั่งยาวสามตัวภายในสิบเมตร ใช้เวลาไม่ถึงสองวินาที ก็สามารถมุดลงเก้าอี้ม้านั่งยาวสามตัวได้

ถ้าเป็นกรณีหนึ่งต่อหนึ่ง ฉีเติ่งเสียนยกเท้าสูงต่อเนื่องไม่ใช่ปัญหา แต่นี่เขาเป็นหนึ่งต่อสองเลย!

จ้าวเหิงหยู่ฉวยโอกาสนี้ พุ่งเข้าหาเขาในขณะที่เขายกเท้าอย่างกะทันหัน ตราบใดที่ชนโดนเขาและเสียสมดุล ก็ตีเขาตายได้ในทันที