ตอนที่ 1752
ตอนที่ 1757 อารมณ์แปรปรวน
October 21, 2026
ฉีเติ่งเสียนกำลังจะออกจากสนามบินเผิงไหล เขาก็ได้บังเอิญเห็นหยางกวนกวน เฮ่อตั่วเหลียน จ้านเฟย หวงชงและคนอื่น ๆ เดินมาพร้อมกัน ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกประหลาดใจอย่างมาก
ขณะนั้นจ้านเฟยก็มองเห็นฉีเติ่งเสียนเช่นกัน เขาเป็นผู้มีฝีมือสูง ทำให้สามารถรับรู้ได้ถึงพลังที่แกร่งกล้า ดังนั้นเขาจึงหันไปมอง
“อาจารย์ฉี นี่คุณเพิ่งลงจากเครื่องบินมา คุณไปไหนมาหรอ”จ้านเฟยยิ้มขึ้นก่อนที่จะโค้งคำนับและถามไถ่
“อาจารย์จ้าน ฉันไปที่คลังสินค้าของโมตู เพื่อสัมผัสกับชีวิตของทหารปฏิวัติ”ฉีเติ่งเสียนตอบกลับ “สงครามใกล้เข้ามาแล้ว พวกเราต้องรีบดูแลรักษารอยพระพุทธบาท”
ขณะที่พูด เขามองไปที่หยางกวนกวนและคนอื่นพร้อมถามว่า: “พวกคุณมาได้อย่างไรกัน”
เฮ่อตั่วเหลียนดีใจจนพูดขึ้นว่า: “ฉันมาร่วมการต่อสู้น่ะ!”
ฉีเติ่งเสียนโมโหอย่างมากจึงตีเธอที่หน้าผากพร้อมดุเธอ: “นำเงินจำนวนหนึ่งมาให้ที!”
เฮ่อตั่วเหลียนพูดอย่างเสียใจ: “ฉันไม่ได้อยากจะเข้าร่วมการต่อสู้ของใคร หากเป็นการต่อสู้ของคลาร์กล่ะ”
หวงชงเงียบสนิทไม่กล้าพูดอะไร เพราะเขาก็อยากเข้าร่วมการต่อสู้เช่นกัน
“สงครามใกล้เข้ามาแล้ว แน่นอนว่าพวกเราต้องมาชมอย่างแน่นอน”หยางกวนกวนพูดกับฉีเติ่งเสียน
ฉีเติ่งเสียนรีบตอบกลับไป: “อ้าว ใช่สิ การต่อสู้ครั้งนี้มีชื่อเสียงอย่างมาก มันจึงเป็นเรื่องเป็นปกติที่พวกคุณจะมาชม”
จ้านเฟยหัวเราะ: “ฉันไม่กล้ามาชมเปล่า ๆ หรอก แค่หวังว่าตัวเองจะเข้าใจอะไรบ้างอย่างจากการแสดงต่อสู้ครั้งนี้”
หยางกวนกวนพูดต่อ: “กำลังจะตัดสินใจติดต่อกับคุณเมื่อกี้นี้ แต่ไม่คาดเลยว่าจะพบกับคุณโดยบังเอิญ”
ในใจของฉีเติ่งเสียนก็ลำบากเช่นกัน จะพากลุ่มคนเหล่านี้ไปอยู่ที่ไหนดี จะพากลับวิลล่าของคุณนายกลุ่มธุรกิจด้วยก็ไม่ได้สิ
คุณนายท่านเป็นคนมีจิตใจโอบอ้อมอารี แต่หากทำแบบนี้ ตัวเราเองก็จะถูกตำหนิไปด้วย
“ผู้คนจำนวนมากจากยุทธภพต่างให้ความสนใจกับเรื่องนี้และต้องการเป็นสักขีพยานในเรื่องนี้ให้ได้” หยางกวนกวนพูดออกมาด้วยความตั้งใจ
“ฉันทราบในเรื่องนี้ดี”ฉีเติ่งเสียนหัวเราะออกมา
แม้แต่เจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศก้ให้ความสนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการแสดงยุทธภพพื้นบ้านของชาวบ้าน ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าชาวผิวขาวคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด จึงทำให้ฉีเติ่งเสียนได้รับความกระทบเช่นกัน การที่ทั้งสองคนมาปะทะกัน พวกเราจะไม่ไปรับชมได้ยังไงล่ะ
เฮ่อตั่วเหลียนพูดกับฉีเติ่งเสียน: “อาจารย์ แม้ว่าคุณจะไม่ได้พาฉันไปฝึกวรยุทธ์บ่อยนัก แต่ทว่าคุณต้องชนะนะไม่อย่างนั้นฉัน......”
อย่างน้อยฉีเติ่งเสียนก็รู้สึกว่าเฮ่อตั่วเหลียนั้นมีความกตัญญูจึงได้พยักต่อตอบเขา
“เดี๋ยวฉันไปนั่งที่โต๊ะสำหรับเด็กเอง!”เฮ่อตั่วเหลียนพูดตอบ
ทันใดนั้นใบหน้าของฉีเติ่งเสียนก็เปลี่ยนไป ทุกคนต่างให้กำลังใจแก่เขา แต่สาวน้อยเฮ่อตั่วเหลียนเอาแต่จะก่อกวนฉันให้จนได้!
ครานี้ฉีเติ่งเสียนไม่ต้องลงมือจัดการเอง เพราะหยางกวนกวนเป็นคนจัดการกับเฮ่อตั่วเหลียนและสอนว่า: “หากเธอยังพูดมั่วซั่ว ฉันจะจัดการกับลิ้นของเธอเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
เฮ่อตั่วเหลียนยิ้มอย่างไม่แยแส: “ไปดีกว่า ฉันจะขอให้คนจัดเตรียมอาหารมื้อค่ำเย็นนี้และจัดที่พักให้สำหรับทุกคน”
ฉีเติ่งเสียนพูดกลับต่อ: “เธอมีบ้านอยู่ที่เผิงไหลตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”
เฮ่อตั่วเหลียนตอบกลับว่า: “ที่เผิงไหลแห่งนี้ก็มีนายท่านหลายคนไปเล่นไผ่ที่จิงเต่า บางครั้งเรือคาสิโนของตระกูลเฮ่อก็มาจากเผิงไหล ความสัมพันธ์ของพวกเรานั้นไปได้เยี่ยมเลยทีเดียว ทำให้ฉันสามารถซื้อสังหาริมทรัพย์ได้อย่างง่ายดายในเผิงไหล!”
ทันใดนั้นเอง ฉีเติ่งเสียนก็เพิ่งรู้ตัวและพูดต่อว่า: “ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง!”
เขารับประทานอาหารกับผู้คนมากมายและให้ความต้อนรับแก่พวกเขา อีกทั้งเฮ่อตั่วเหลียนก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกับบุคคลที่มีชื่อเสียงของเผิงไหลอีกด้วย
หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จก็ส่งคนเหล่านี้ไปพักที่ห้อง
แต่ทว่าหลังจากที่ฉีเติ่งเสียนขึ้นรถสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เพราะเขาพบว่ารถคันนี้กำลังจะมุ่งหน้าไปสู่วิลล่าสีน้ำเงิน......ที่นั่นก็คือวิลล่าของคนรวยที่ไทเป วิลล่าใหญ่ของซุนอิ่งซูก็ซื้อมาจากที่นั่นเช่นกัน!