บทที่ 384 คุณมาขุดสุสานบรรพบุรุษของตระกูลฉันเหรอ?

เย่เซิ่งเทียนเงยหน้ามอง เห็นชั้นเลือดควบแน่นอยู่เหนือสุสานบรรพบุรุษของตระกูลกู่ นี่คือรากษสเลือด ซึ่งตอนนี้ได้ก่อตัวเป็นรูปร่างเลือนรางแล้ว

นี่คือจิตวิญญาณมังกร เมื่อความชั่วร้ายของเลือดนี้รวมตัวเป็นหัวมังกรอย่างสมบูรณ์ มันจะเป็นวันแห่งการล่มสลายของตระกูลกู่

“ทางออก?”

เย่เซิ่งเทียนเหลือบมองจิตวิญญาณมังกรสีเลือดที่กลายเป็นรูปร่างแล้ว และเยาะเย้ยว่า “ตอนนั้นบรรพบุรุษคนนั้นของตระกูลกู่โหดเหี้ยมมาก เขาใช้วิชาล็อกมังกร ล็อกจิตวิญญาณมังกรเอาไว้ แล้วกักขังมันไว้ใต้สุสานของบรรพบุรุษมาหกร้อยปี ทำให้จิตวิญญาณมังกรโกรธเป็นอย่างมาก แล้วตระกูลกู่จะสามารถแบกรับได้เหรอ? ถ้าหากคุณถูกคนอื่นกดขี่มาหกร้อยปี คุณจะมีความสุขไหม?”

หนิงเจ๋อฮ่าวส่ายศีรษะด้วยความจำใจ มีความหดหู่อยู่ในดวงตา

เพราะอย่างไรเสียเขาก็เคยเป็นเทพบู๊ปัญญาชนของตระกูลกู่ ช่วงหลายปีที่ผ่านมา กู่เหอดีต่อเขามาก แต่น่าเสียดายเมื่อเทียนจวินปรากฏตัวออกมาแล้ว ทำให้เขาไม่มีทางเลือก

เย่เซิ่งเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ใช่ว่าจะไม่มีทางออก แต่คุณคิดว่าตระกูลกู่จะยอมละทิ้งอำนาจที่มีอยู่เหรอ?”

หนิงเจ๋อฮ่าวอ้าปาก แต่สุดท้ายเขาก็ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

ตระกูลกู่จะยอมละทิ้งอำนาจที่มีอยู่ได้อย่างไร?

ตอนนี้ถ้าตระกูลกู่ก้าวไปอีกขั้น ก็จะสามารถไปถึงตำแหน่งนั้นแล้ว เมื่อเจ็ดตระกูลเก่าแก่ร่วมมือกัน แม้แต่ขุนหลวงก็ยังต้องเกรงกลัวและไม่กล้าลงมือเคลื่อนไหวง่าย ๆ ซึ่งมันเป็นการอยู่ใต้คนเพียงคนเดียว แต่อยู่เหนือคนนับหมื่นอย่างแท้จริง แล้วพวกเขาจะยอมละทิ้งได้อย่างไร

ขณะนี้ รถกระบะแบบทหารก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว มีลำโพงอยู่บนหลังคารถ และเสียงของกู่ฉิงฉิงดังก้องอยู่ในลำโพง

“ใจกล้าบ้าบิ่น กล้าบุกรุกสุสานของตระกูลกู่ ยอมให้จับโดยไม่ต้องต่อสู้เสียดี ๆ!”

มุมปากของหนิงเจ๋อฮ่าวกระตุก และกล่าวเบา ๆ ว่า “เทียนจวิน นี่คือลูกสาวคนที่สองของกู่เหอ เธอมีบุคลิกนิสัยเหมือนผู้ชาย ปกติชอบฝึกการต่อสู้ คนตระกูลกู่ไม่มีใครสามารถควบคุมเธอได้”

เย่เซิ่งเทียนเพิกเฉย มือซ้ายทำท่าทางแปลก ๆ แล้วจ้องมองจิตวิญญาณมังกรที่ขุ่นเคืองและกำลังจะกลายเป็นรูปร่าง มีแสงสีทองประกายผ่านดวงตา

เมื่อหนิงเจ๋อฮ่าวเห็นเย่เซิ่งเทียนไม่พูดอะไร เขากังวลว่ากู่ฉิงฉิงจะไม่รู้จักความร้ายแรงของปัญหา ยั่วยุจนเย่เซิ่งเทียนโกรธ ดังนั้นเขาจึงเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว และใช้พลังความน่าเกรงขามของเทพบู๊ และกล่าวว่า “คุณชายมาชมทิวทัศน์ พวกคุณรีบถอยออกไปเดี๋ยวนี้!”

หลังจากกล่าวจบ สีหน้าของกู่ฉิงฉิงขาวซีดทันที เธอรีบเหยียบเบรกทันที เสียงนั้นทำให้เธอตกใจจนสมองว่างเปล่า

เปาจี้จู่ที่อยู่ท้ายกระบะ ศีรษะของกระแทกกับข้างรถ เขาเจ็บปวดจนน้ำตาไหลออกมา ดุด่ากู่ฉิงฉิงเสียงดัง แต่น่าเสียดายที่กู่ฉิงฉิงเอาเทปปิดปากของเขาเอาไว้ ทำให้เขาไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

หนิงเจ๋อฮ่าวเหลือบมองเย่เซิ่งเทียนด้วยความกังวล เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเขายังคงสงบ ทำให้เขารู้สึกโล่งใจทันที

ซึ่งสามารถบอกว่าเขาเฝ้ามองกู่ฉิงฉิงเจริญเติบโตขึ้นมา ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถทนเห็นเธอถูกทำร้ายได้

แต่เป็นเพราะตอนนี้หนิงเจ๋อฮ่าวได้เปลี่ยนเป็นชายวัยกลางคนแล้ว ซึ่งทำให้กู่ฉิงฉิงจำเขาไม่ได้

“พวกคุณเป็นใคร? มาทำอะไรที่สุสานบรรพบุรุษของตระกูลฉัน?”

กู่ฉิงฉิงลูบศีรษะตนเอง แต่ไม่ได้เดินไปข้างหน้า และมองทั้งสองคนด้วยความระแวดระวัง