บทที่ 685 คุณให้โอกาสบรรพบุรุษของตระกูลฉันสักครั้ง

อืม?

หนิงเจ๋อฮ่าวตกตะลึง ผู้หญิงคนนี้สมองผิดปกติแน่ ๆ?

เธอเห็นตอนไหนว่าพวกเราจะขุดสุสานของตระกูล?

เมื่อสักครู่ยังชมคุณอยู่ และพริบตาเดียวคุณก็ถามคำถามปัญญาอ่อนขนาดนี้ออกมา?

นอกจากนี้ ด้วยฐานะของเทียนจวินแล้ว จำเป็นต้องขุดสุสานบรรพบุรุษของคุณด้วยเหรอ?

“วีรบุรุษ....ทั้งสองท่าน สุสานบรรพบุรุษของตระกูลฉันไม่มีอะไรมีค่าจริง ๆ ถ้าพวกคุณทำไปเพราะต้องการระบายความโกรธแค้น และคนตระกูลกู่คนไหนเป็นคนยั่วยุพวกคุณ ฉันจะพาพวกคุณไปตามหาเขาเอง ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้”

กู่ฉิงฉิงกล่าวด้วยความระมัดระวัง

หนิงเจ๋อฮ่าว “……”

พวกเราเหมือนโจรปล้นสุสานขนาดนั้นเชียวเหรอ?

หนิงเจ๋อฮ่าวกล่าวว่า “สาวน้อย คุณเข้าใจผิดแล้ว คุณชายมาที่นี่เพื่อชมทิวทัศน์เท่านั้น”

กู่ฉิงฉิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ขอเพียงแค่พวกคุณไม่ขุดสุสานบรรพบุรุษก็ดีแล้ว ฉันสามารถเป็นมัคคุเทศก์พาพวกคุณเที่ยวชมได้ พื้นที่บริเวณรอบ ๆ นี้เป็นอาณาเขตของตระกูลกู่ และฉันคุ้นเคยมาก”

และขณะนั้น ลมแรงพัดมาอย่างกะทันหัน และมีร่องรอยเลือดในกระแสลม

สีหน้าของหนิงเจ๋อฮ่าวเปลี่ยนไปเล็กน้อย กลิ่นรากษสเลือดหนาแน่น มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เขาไปยืนขวางอยู่หน้ากู่ฉิงฉิง และมองไปรอบ ๆ ด้วยความระมัดระวัง

และขณะเดียวกัน มีเสียงดังลั่นว่า “เจ้าสัตว์เดรัจฉาน ไม่รู้ความหวังดีของผู้อื่น!”

จากนั้น แรงกดดันปรากฏขึ้นกลางอากาศ และหลังจากนั้นไม่นาน ลมแรงก็สลายไป กลิ่นรากษสเลือดก็หายไปด้วย ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“คุณชื่ออะไร?”

เย่เซิ่งเทียนหันกลับมามองกู่ฉิงฉิงด้วยความสนใจ

กู่ฉิงฉิงไม่ได้รับรู้ถึงอันตรายเมื่อสักครู่ มีเพียงผู้แข็งแกร่งระดับหนิงเจ๋อฮ่าวเท่านั้น ที่สามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นรากษสเลือด

และเสียงตะโกนดังลั่นเมื่อสักครู่ มีเพียงหนิงเจ๋อฮ่าวเท่านั้นที่ได้ยิน

เขามองเย่เซิ่งเทียนด้วยความตกใจ

นี่คือพลังความแข็งแกร่งของเทียนจวินเหรอ?