บทที่ 440 เขาก็คือเจ้าเทพ

ทุกคนโกรธเคือง และขอคำสั่ง ควรประหารชีวิตเย่เซิ่งเทียนทันที เพื่อเชือดชูกฎหมาย!

หลิวว่านจวินกล่าวอย่างชั่วร้ายว่า “อดีตจอมพล ไอ้ลูกชู้อย่างเย่เซิ่งเทียน ไม่คู่ควรที่จะมีเลือดประหลาด นี่เป็นความอัปยศต่อเลือดประหลาดของตระกูลเย่! บนร่างกายของลูกสาวไอ้ลูกชู้ของเย่เซิ่งเทียน ก็มีเลือดประหลาดเช่นกัน จะปล่อยมันไปไม่ได้! ทั้งครอบครัวของเย่เซิ่งเทียน ทำชั่วมามากมาย เพื่อผลประโยชน์ พวกเขาได้ยั่วยุให้เกิดความโกรธเคืองและความขุ่นเคืองในท้องที่แล้ว! ฉันขอเสนอว้า ให้ฆ่าทั้งครอบครัว เพื่อแสดงความยุติธรรม!”

ทุกคนต่างก็รู้ว่า มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วที่จะพูดสิ่งเหล่านี้ ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอะไร เย่เซิ่งเทียนก็จะต้องตาย!

นับตั้งแต่ตอนที่เขาเหยียบแผ่นป้ายของอดีตเทพสงครามใต้ฝ่าเท้าของเขา เขาก็ถูกลิขิตให้ถูกอดีตจอมพลฆ่าตายแล้ว!

ในฐานะที่เป็นลูกศิษย์สายตรงเพียงคนเดียวของอดีตเทพสงครามเย่ อดีตจอมพลจะทนมองดูเกียรติยศของอดีตเทพสงครามเย่ถูกคนอื่นเหยียบย่ำอยู่ใต้เท้าด้วยตาของตัวเองได้อย่างไร?

เป็นไปได้อย่างไรที่จะปล่อยตระกูลเย่โดยไม่สนใจ?

ถ้าหากเป็นเวลาปกติก็ไม่ว่า แต่ตอนนี้ทางตระกูลเย่มีคนตายแล้ว!

และหัวหน้าตระกูลเย่คนปัจจุบัน ก็ถูกเย่เซิ่งเทียนขว้างตัวมาที่เท้าของเขา ต่อหน้าเขา!

ต่อหน้าเขา การทำให้ตระกูลเย่อับอายเช่นนี้ ก็เท่ากับการทำให้เขาอับอายไปด้วย!

และเย่เซิ่งเทียน อยู่ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ และพูดจาไม่ปรานีกับเขา!

แม้แต่คนธรรมดาก็ยากที่จะทนไหวได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอดีตจอมพลท่านนี้เลย!

“เตรียมตัว!”

อดีตจอมพลออกคำสั่งอย่างเฉยเมย และมีกลิ่นอายสีเทาจางๆ ในดวงตาของเขา มีเพียงคนที่ปีนออกมาจากทะเลแห่งเลือดจากภูเขาซากศพเท่านั้นถึงจะมีกลิ่นอายสีเทาเช่นนี้

นั่นคือความไม่แยแสต่อชีวิต!

ในที่สุดหลิวว่านจวินและคนอื่นๆ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก อดีตจอมพลกำลังจะฆ่าเขาอย่างไม่มีการละเว้นแล้ว เย่เซิ่งเทียนไอ้ลูกนอกสมรสคนนี้ ในที่สุดก็จะต้องตายแล้ว!

สายตาของเย่จิงหงค่อนข้างซับซ้อนเล็กน้อย เย่เซิ่งเทียนเป็นรุ่นลูกหลานที่ยอดเยี่ยมที่สุดของตระกูลเย่อย่างไม่ต้องสงสัย

แต่เย่เซิ่งเทียนเป็นม้าป่าตัวหนึ่ง และตระกูลเย่ของพวกเขาไม่สามารถปราบปรามให้เชื่อฟังได้

ยิ่งไปกว่านั้น พ่อลูกสาวของเย่เซิ่งเทียน ยังมีสายเลือดประหลาดของตระกูลเย่ที่สืบทอดมาอีกด้วย!

แต่ถ้าพ่อลูกสาวเย่เซิ่งเทียนไม่ตาย ซึ่งมันก็จะเป็นอีกภัยคุกคามอันใหญ่หลวงต่อตระกูลเย่

เย่เซิ่งเทียนอยากจะฆ่าแม้แต่เย่ห้าวพ่อของเขา ความแค้นของเขาที่มีต่อตระกูลเย่นั้นลึกซึ้งเกินไป ไม่มีทางที่จะแก้ไขได้หรอก!

และเย่ห้าวที่ถูกเย่ซ่งเทียนกระแทกลงที่เท้าของอดีตจอมพล นอนอยู่บนพื้นโดยไม่สามารถขยับตัวได้ มองไปที่เย่เซิ่งเทียนที่ยืนอยู่ตรงนั้นโดยอุ้มซือซืออยู่ แล้วเขาก็หลับตาลง

ร่องรอยของความรู้สึกผิดก็แวบเข้ามาในดวงตาของเขา แต่ก็มีเพียงความรู้สึกผิดเท่านั้น