บทที่ 479 ตบหน้าคุณแล้วมีปัญหาไหม?”

ไป๋เหวินเซวียนตกใจจนหน้าขาวซีด เพราะคนอย่างเขานั้นรักชีวิตมากกว่าคนธรรมดาทั่วไป!

ซุนหลงที่เขาเสียเงินมากมายจ้างมาเป็นบอดี้การ์ด กลับพ่ายแพ้ให้กับเย่เซิ่งเทียนด้วยกระบวนท่าที่มีชื่อเสียงที่สุดของตนเอง!

ซุนหลงเป็นปรมาจารย์แห่งหมัดแปดเก็ก!

เขาเห็นด้วยตาตนเองว่าซุนหลงใช้แนบพิงเขาเหล็กจนทำให้บล็อกปูนซีเมนต์ขนาดหนึ่งเมตรแตกละเอียด!

แต่ซุนหลงยังคงพ่ายแพ้!

ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะต่อต้าน!

นี่คือพลังอะไรกันเนี่ย?

ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่เหรอ?

มีเพียงปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น ที่สามารถบดขยี้ ซุนหลงได้อย่างง่ายดาย!

“คุณ คุณคิดจะทำอะไร!”

ไป๋เหวินเซวียนตกใจจนต้องปล่อยให้ลูกชายตนเองล้มลงบนพื้น

เพี๊ยะ!

เย่เซิ่งเทียนไม่ได้อธิบาย แต่ตบไปที่หน้าของ ไป๋เหวินเซวียนทันที

“แก แกกล้าทำร้าย……”

ไป๋เหวินเซวียนจับหน้าตนเองตามสัญชาตญาณ

เพี๊ยะ!

เย่เซิ่งเทียนตบไปที่หน้าอีกข้าง

ไป๋เหวินเซวียนยังคงปากแข็งและกล่าวว่า “สัตว์เดรัจฉาน......”

ก่อนที่เขาจะกล่าวจบ เย่เซิ่งเทียนก็ตบหน้า ไป๋เหวินเซวียนอีกครั้ง

“ผม……”

เพี๊ยะ ๆ ๆ ๆ.........

เขาตบหน้า ไป๋เหวินเซวียนติดต่อกันหลายครั้ง ทำให้คนรอบข้างต่างตกใจ

ไป๋เหวินเซวียนผู้นำตระกูลไป๋ซึ่งเป็นหนึ่งในสามตระกูลวีรบุรุษของเมืองโมตูถูกคนตบหน้าต่อหน้าสาธารณชน!

“ผมผิดไปแล้ว! ผมขอโทษ!”

ไป๋เหวินเซวียนคุกเข่าต่อหน้าเย่เซิ่งเทียน

“ดังนั้น การที่ผมตบหน้าคุณแล้วมีปัญหาไหม?”

เย่เซิ่งเทียนถามอย่างเย็นชา

“ไม่...ไม่มีปัญหา”

ไป๋เหวินเซวียนใช้สองมือจับหน้าของตนเองเอาไว้ และไม่กล้าเงยหน้า

“ยังมีใคร? ถ้าไม่เห็นด้วย ก็ยืนออกมาได้”