บทที่ 501 เจี่ยงหมิ่น

"แม่คะ ตอนนี้เราจะทำยังไงกันดีคะ?"

หลังจากที่ถูกไล่ออกจากตระกูลหลี่ หลี่เซียงหลันก็ถึงกับทำอะไรไม่ถูก หากไม่มีตระกูลหลี่ เธอคงไม่มีค่าอะไร

"มันจะไม่มาถึงจุดนี้ถ้าไม่ใช่เพราะ ไอ้โง่อย่างแกที่ยอมรับสารภาพเสียก่อน"

เจี่ยงหมิ่นถลึงตาใส่เธอด้วยความโกรธ"รอข่าวจากซิ่วหลิน"

หลี่เซียงหลันรีบถามทันทีว่า"แม่คะ ซิ่วหลินไปไหนคะ?เขาคงไม่ได้ทิ้งเราแล้วหนีไปหรอกใช่ไหมคะ?ทำไมเขาถึงหายไปแล้วล่ะ"

ใบหน้าแก่ๆของเจี่ยงหมิ่นเต็มไปด้วยความเกลียดชัง แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า "ในเมื่อหลี่กั๋วหรงไม่เห็นแก่หน้าเราขนาดนี้ ถ้าอย่างนั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่ไว้หน้าก็แล้วกัน หลี่กั๋วหรงไม่ใช่พ่อของแก พ่อแท้ของแกกับเซียงไซว่คือเซี่ยหมิงหลี่ ตอนนี้เขาใช้ชีวิตเสเพลอยู่เมืองนอกอย่างสุขสำราญ หลายปีก่อนเขาได้ส่งคนติดต่อหาแม่แล้ว!"

หลี่เซียงหลันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มองไปที่เจี่ยงหมิ่นอย่างตกตะลึง

ชั่วขณะหนึ่ง ยากที่จะเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง

เธอไม่ใช่คนของตระกูลหลี่?

หลี่กั๋วหรงไม่ใช่พ่อผู้ให้กำเนิดของเธอ?

"แม่คะ นี่แม่......"

หลี่เซียงหลันตัวสั่นเทาไปทั้งตัว ข่าวนี้ส่งผลกระทบต่อเธอเป็นอย่างมาก!

ตอนนี้เธออายุสี่สิบกว่าแล้ว แต่แม่แท้ๆของเธอกลับบอกว่า พ่อผู้ให้กำเนิดเป็นใครอีกคน!

เจี่ยงหมิ่นกล่าวอย่างเคียดแค้นว่า"นับหลังจากที่ฉันแต่งเข้าตระกูลหลี่ หลี่กั๋วหรงก็เอาแต่ไม่ไว้ใจฉัน และฉันก็ไม่เคยได้รับอนุญาตให้แตะต้องเรื่องธุรกิจ ทรัพย์สมบัติของตระกูลหลี่ก็กีดกันฉันเหมือนกัน!ในเมื่อเขาไม่มีความเมตตาต่อฉันก็อย่าหาความฉันไม่เกรงใจแล้วกัน!นี่เป็นความผิดของเขาทั้งหมด ถ้าเขาไม่เอาแต่กัดกันฉัน ฉันก็คงได้อยู่เคียงคู่กับเซี่ยหมิงหลี่แล้ว!"