บทที่ 511 เย่จิงหงผู้บ้าคลั่ง

"ขุดออกเดี๋ยวนี้!"

เย่จิงหงน้ำเสียงเย็นเฉียบ ไม่มีความรู้สึกแม้แต่น้อย เยือกเย็นดุจดั่งไม้แผ่นหนึ่ง

"หมิงหวง นี่คือทัศนคติของตระกูลเย่ในการสำนึกผิด!ตอนนั้น ลูกชายของฉันหลอกลวงหมิงยู่ ตระกูลเย่ทำผิดต่อหมิงยู่ ตอนนี้ ลูกชายของฉันจะใช้การตายเพื่อชดใช้หมิงยู่!"

"ไอ้สัตว์เดรัจฉาน แกต้องไม่ตายดี!ถึงตระกูลเย่ของพวกแกจะตายกันทั้งหมด เซิ่งเทียนก็ไม่มีทางยกโทษให้พวกแก!"

หมิงหวงโกรธจนกัดฟันกรอด

เยจิงหงใช้วิธีการสุดโต่งนี้มาขอโทษ เพื่อชดใช้ความผิดที่ได้กระทำลงไป!

แต่ว่า หมิงยู่ถูกฝังมานานหลายปีแล้ว เย่จิงหงทำเพื่อจะเอาเซิ่งเทียนกลับมา เพื่อให้เซิ่งเทียนยกโทษให้กับตระกูลเย่ เพื่อชดใช้กับความผิดที่พวกเขาทำลงไป แต่พวกเขากลับขุดหลุมศพของหมิงยู่!

เดิมทีเธอได้จากไปอย่างสงบ แต่เย่จิงหงกลับไม่อยากให้หมิงยู่ตายตาหลับ!

หมิงหวงคิดไม่ถึงว่า เย่จิงหงจะเห็นแก่ตัวถึงขั้นนี้!

"เย่ห้าว ไอ้บัดซบ ตอนนั้นแกทำผิดต่อหมิงยู่ ตอนนี้ลูกชายของแกไม่นับญาติ ทั้งหมดมันก็เป็นเพราะไอ้แก่เย่จิงหงคนอย่างแกไงที่ทำอะไรลงไปไม่คิด!หรือแกจะทำให้ลูกชายของแกไม่ยอมยกโทษให้แกตลอดชีวิตห้ะ?!"

"ถ้ายังเป็นลูกผู้ชายอยู่ แกก็หยุดเย่จิงหงซะ!เย่ห้าว แกคิดว่าวันนี้แกจะตายตรงนี้ ฝังไปพร้อมกับหมิงยู่ เซิ่งเทียนจะให้อภัยแกงั้นหรอ?ฉันขอบอกแกเลยนะ เป็นไปไม่ได้!แกมีแต่จะทำให้เซิ่งเทียนขยะแขยง!และยิ่งเกลียดแก!"

"เย่ห้าว ไอ้ผู้ชายหน้าตัวเมีย ไอ้เศษสวะ!"

เย่ห้าวเหมือนกับซากศพเดินได้ มองไปทางหมิงหวง แล้วพูดด้วยสายตาเหม่อลอย"เป็นสิ่งที่ผมทำผิดพลาดไป มีแค่ผมตายไป ฝังกลบดินไปพร้อมกับหมิงยู่ ถึงจะทำให้เซิ่งเทียนยกโทษให้กับตระกูลเย่"

เย่จิงหงพูดอย่างเย้ยหยัน"คนที่ฆ่าหมิงยู่ นั่นคือตระกูลหมิงของพวกแกเองนะ!ถึงตระกูลเย่ของฉันจะทำผิดพลาดมากแค่ไหน แจ่ก็ไม่ได้เป็นคนฆ่าหมิงยู่ ตอนนี้ เรามาสำนึกผิดด้วยความจริงใจ!สิ่งที่ลูกชายฉันทำผิดพลาดไป เขาจะต้องรับผิดชอบเอง!แล้วมันผิดตรงไหนกัน?"