บทที่ 512 หลุมศพที่ว่างเปล่า

เย่เซิ่งเทียนมาถึงแล้ว ราวกับราชสีห์ตัวหนึ่งที่กำลังโกรธา ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเส้นเลือด จ้องไปเย่จิงหงเขม็ง!

เขาให้โอกาสกับตระกูลเย่!

เขาให้ทางรอดกับตระกูลเย่!

แต่ตอนนี้ ตระกูลเย่ เย่จิงหงไอ้แก่หงำเหงือก ขุดหลุมศพแม่ของเขา!

"เย่จิงหง แกรนหาที่ตายใช่ไหม!"

ทุกสายตาหันไปมองเย่เซิ่งเทียน

นัยน์ตาของเย่จิงหงเผยให้เห็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก!

นี่เป็นทายาทที่เยี่ยมยอดที่สุดของตระกูลเย่ของพวกเขา!

นับหลังจากที่พ่อของเขาเทพสงครามเย่ ก็เป็นทายาทที่ดีที่สุด!

ความดีความชอบเทียบได้กับพ่อซึ่งเป็นเทพสงครามที่ได้เสียไปแล้ว!

แต่ทายาทที่เยี่ยมยอดขนาดนี้ กลับถูกเขาไล่ออกไป!

และกลายเป็นศัตรูจริง!

คาดเดาความรู้สึกในใจของเย่จิงหงได้ยาก เขาพูดราวกับเหตุผลถูกต้องและวาทะเต็มไปด้วยสัจธรรม"เซิ่งเทียน ตระกูลเย่ผิดไปแล้ว ขอให้นายกลับไปเถอะนะ ฉันจะมอบหมายตระกูลเย่ให้นายจัดการ ทั้งหมดของตระกูลเย่มอบให้นายทั้งหมด!ขอแค่นายยินดีที่จะกลับไป ถึงนายจะฆ่าฉัน ฉันก็ยอม!วันนี้ ฉันเอาพ่อของนายมารับผิด พวกเรายอมใช้ความตายเพื่อชดใช้กับการตายของแม่นาย!"

"หุบปากนะ!"

เย่เซิ่งเทียนคำรามด้วยความโกรธ"ไอ้แก่ ฉันให้ทางรอดกับตระกูลเย่ แต่ตอนนี้แกกลับมาขุดหลุมศพของแม่ฉัน!แกคิดว่าฉันไม่กล้าฆ่าแกใช่ไหม?แกคิดว่าฉันไม่กล้าทำลายตระกูลเย่งั้นหรอ?!แกอยากตายใช่ไหมห้ะ?ได้ วันนี้ฉันจะให้แกตายต่อหน้าหลุมศพของแม่ฉัน!ฉันจะทำให้ตระกูลเย่ของแก มลายสูญสิ้นให้หมด!"

หมิงหวงรีบกล่าวอย่างร้อนใจว่า"เซิ่งเทียน ยะ อย่าฆ่าเขานะ นายจะฆ่าเขาไม่ได้นะ!ถ้าฆ่าเขา จะทำให้นายเสียชื่อเสียง แล้วทำลายตัวนายเองด้วย!"

จริงด้วย แม้ว่าหมิงหวงต้องการสับเย่จิงหงเป็นท่อนๆ แต่เย่เซิ่งเทียนจะลงมือไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะถือว่าอกตัญญู นั่นเท่ากับการหลอกลวงลบล้างบรรพจารย์เลยระ

ถึงยังไง เย่จิงหงก็เป็นปู่ของเย่เซิ่งเทียน และเย่ห้าวก็เป็นพ่อผู้กำเนิดของเซิ่งเทียน!

ใครจะฆ่าพวกเขาก็ได้ แต่เย่เซิ่งเทียนจะทำแบบนั้นไม่ได้!

"หุบปากเลยนะ!"

เย่เซิ่งเทียนผลักหมิงหวงออก เขาสูญเสียสติไปแล้ว!

เขาไม่สามารถกล้ำกลืนฝืนทนกับการกระทำของเย่จิงหงได้!

"นายฆ่าฉันเสียเถอะ ขอแค่นายสามารถยกโทษให้กับตระกูลเย่ ฉันยอมถูกนายฆ่า!รวมถึงเย่ห้าวพ่อของนายด้วย เขาก็ยอมเช่นกัน ขอแค่ทำให้นายสามารถปลดปล่อยความคับแค้นของนายออกมาได้"

เย่จิงหงพูดด้วยสายตาแน่วแน่