บทที่ 563 จิตใจที่ชั่วร้าย

เตากลั่นยาถูกนำออกมา โก้วหวยสั่งให้นำยาสมุนไพรบางส่วนที่เย่เซิ่งเทียนต้องการออกมาเตรียมไว้ให้เรียบร้อย

สายตาของทุกคนถูกเย่เซิ่งเทียนดึงดูดไว้ ล้วนอยากรู้ว่า ท้ายที่สุดแล้วเย่เซิ่งเทียนจะปรุงยาออกมาได้หรือไม่

แต่นอกจากหยางทาวและคนอื่นทั้งหมดสี่คนแล้ว ล้วนมองในแง่ร้าย

สภาพแวดล้อมของการปรุงยารุนแรงเกินไป

พวกโก้วหวย เผยชุนชิวทั้งหกเข้าใจดีว่าแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะปรุงยาชนิดเดียวกับในกล่องภายใต้สภาพแวดล้อมเช่นนี้

แต่ภายในใจของพวกเขา ก็ลุ้นอย่างแอบๆว่าเย่เซิ่งเทียนจะทำได้

มีหวังบ้างไหม?

เกือบเท่ากับศูนย์

"ฮิฮิ ฉันอยากเห็นจัง แกจะแกล้งทำเป็นเก่งไปอีกนานแค่ไหน?"

จางหลิงหยุนจากตระกูลจางแห่งอีสานยิ้มเย็นและมองเย่เซิ่งเทียนอย่างเยาะเย้ยราวกับว่ากำลังมองตัวตลกตัวหนึ่ง

คนจากเจ็ดตระกูลเก่าแก่ต่างใช้สายตาที่เย็นชามองดู ไม่ต้องพูดถึงเย่เซิ่งเทียน ต่อให้วันนี้นักปราชญ์แห่งการแพทย์ร่วมสมัยหัวเวิ่นยีจะมา ก็อย่าคิดว่าจะหลอมยาในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ได้

มู่หว่านชิงแห่งตระกูลมู่ทางตะวันตกเฉียงใต้มองดูท่าทางนิ่งสงบของเย่เซิ่งเทียน ในใจก็รู้สึกตื่นตระหนกโดยไม่มีเหตุผล

เขาสามารถหลอมออกมาได้จริงๆหรือ?

เล่นตลกอะไรเนี่ย นี่เป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้

"ฉันยังคาดหวังอยู่เล็กน้อย ช่างน่าขันจริงๆ คนบ้าระห่ำแบบนี้ ตายไปดีที่สุดแล้ว"

มู่หว่านชิงพูดอย่างเกลียดชังว่า ถ้าเย่เซิ่งเทียนทำสำเร็จจริงๆ นั่นคงไม่ได้หมายความว่าเธอตัดสินใจผิดไปใช่ไหม?

ซึ่งแปลว่าการเดาของฝูหยวนนั้นถูกต้องใช่ไหม?

นี่ไม่เท่ากับว่าตบหน้าเธอเหรอ?

แน่นอนว่าเธอไม่ต้องการให้เย่เซิ่งเทียนสามารถหลอมเม็ดยาออกมาได้

จ้าวกั๋วจู้พ่นลมอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า "เบิกตาของพวกแกแล้วจับตามองให้ดี พวกโลกแคบปัญญาด้อย เดี๋ยวพวกแกอย่าคิดหนีออกไปแม้แต่คนเดียว!"

ตัวแทนของตระกูลกู่ พูดอย่างประชดประชันว่า "เทพสงครามเสาหลัก เหตุใดท่านถึงรีบร้อนเช่นนี้เล่า?คงไม่ใช่เพราะว่าพาบโกณธใช่ไหม? รอให้เขาปรุงมันออกมาแล้วค่อยพูดเถอะ"

"เจ้าสุนัขพวกนี้ แกกล้าดียังไงถึงกล้าหมิ่นเกียรติฉันเช่นนี้ แม้แต่ผู้นำตระกูลกู่ของแก ยังไม่กล้าพูดประโยคนั้นต่อหน้าฉัน อีกเดี๋ยวฉันจะฆ่าแกเป็นคนแรก!"