บทที่ 594 เข้าสู่หน่วยกล้าตาย

ด้วยคำสั่งของหยางทาว คนของเจ็ดตระกูลเก่าแก่ถูกจับกุมทั้งหมด

คนพวกนี้ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ

ตอนนี้เซียนบู๊ที่คุกเข่าอยู่บนพื้น ร่างกายของพวกเขาสั้นไปหมด และเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"พวกแกยังต้องการจัดการเจ้าเทพอีกไหม?"

เมื่อมองเซียนบู๊สิบกว่าคนเหล่านี้ หยางทาวรู้สึกเกลียดชังเป็นอย่างยิ่ง

ถ้าหากคนเหล่านี้อยู่ในสนามรบ พวกเขาจะเป็นจุดแข็งของประเทศต้าเซี่ย

ผู้แข็งแกร่งเซียนบู๊สิบกว่าคน ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหนก็เป็นการดำรงอยู่ที่ไม่ควรมองข้าม

แต่ตอนนี้พวกเขาเต็มใจที่จะเป็นสุนัขรับใช้ของเจ็ดตระกูลเก่าแก่!

ต้องรู้ว่าแม้แต่ในหอมังกรเทพที่เย่เซิ่งเทียนเป็นคนก่อตั้ง ก็มีผู้แข็งแกร่งเซียนบู๊ไม่มากนัก อย่างมากสุดก็ไม่เกินสิบคน

แต่ตระกูลเก่าแก่ผู้ดีมีมากขนาดนี้ และนี่เป็นเพียงความแข็งแกร่งเพียงผิวเผินเท่านั้น ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของตระกูลเก่าแก่ผู้ดี!

และนี่ก็เป็นสาเหตุที่หยางทาวไม่ได้เคลื่อนไหวมาโดยตลอด เพราะเมื่อเขาแตกหักกับตระกูลเก่าแก่ผู้ดีแล้ว ต้าเซี่ยจะต้องพบกับความหายนะ!

ผู้แข็งแกร่งเซียนบู๊สิบกว่าคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้นไม่พูดอะไรสักคำ

พวกเขารู้ดีว่าตนเองยากที่จะหนีพ้นแล้ว ตอนนี้พวกเขาต้องการตายอย่างรวดเร็วเท่านั้น!

พวกเขาทั้งหมดได้รับการบ่มเพาะความสามารถจากเจ็ดตระกูลเก่าแก่ และพวกเขาก็จงรักภักดีต่อเจ็ดตระกูลเก่าแก่ ถึงแม้พวกเขาจะเป็นปัญญาชน แต่ความจริงแล้วพวกเขาก็ไม่ต่างไปจากทหารกล้าตาย

ตระกูลที่มีอายุหาสิบปีเป็นตระกูลคนรวย ส่วนตระกูลที่มีอายุหนึ่งร้อยปีขึ้นไปถึงจะกลายเป็นตระกูลผู้ดี หลังจากสืบทอดมาห้าร้อยปีถึงจะเป็นตระกูลเก่าแก่!

เจ็ดตระกูลเก่าแก่สืบทอดมาเป็นเวลาห้าร้อยกว่าปีแล้ว และสะสมพลังอำนาจมาเป็นเวลาหลายร้อยปี สามารถจินตนาการถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้ได้

ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่แต่ละตระกูลเก่าแก่จะส่งเซียนบู๊สองคนออกมาพร้อมกัน

"ดูเหมือนว่าเจ็ดตระกูลเก่าแก่จะแตกหักกับต้าเซี่ยแล้วใช่ไหม? ไม่ต้องการแม้แต่เส้นตายและเกียรติแล้ว? ยังคิดที่จะลงมือทำร้ายเจ้าเทพ พวกแกช่างใจกล้าจริงๆ!"

หยางทาวไม่มีความหวังกับเจ็ดตระกูลเก่าแก่อีกต่อไปแล้ว การที่เจ็ดตระกูลเก่าแก่เข้ามาแทรกแซงการแข่งขันทักษะทางการแพทย์วันนี้ ซึ่งทำให้หยางทาวหมดความอดทนแล้ว