บทที่ 593 จัดการทั้งหมด

คำพูดของหยางทาวเหมือนเข็มที่ซ่อนอยู่ในผ้า และกล่าวด้วยรอยยิ้ม ตัวแทนของตระกูลกู่ได้ฟังแล้วเหมือนกับพวกเขาถูกตัดสินประหารชีวิต

เขาตกใจจนไม่สามารถแม้แต่จะคุกเข่าได้ และทรุดตัวลงบนพื้นทันที

"ผม..ผม..ผม..ผม......"

ตัวแทนของตระกูลกู่ไม่สามารถพูดได้เป็นประโยค

น้ำเสียงของหยางทาวเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และเปลี่ยนเป็นรุนแรง "ในเมื่อคุณไม่รู้ทักษะทางการแพทย์ ทำไมคุณถึงได้เข้ามาวุ่นวาย ทำไมคุณถึงได้ตื่นเต้นกับการประลองขนาดนี้? ทำไมคุณต้องตรวจสอบแม้แต่เตาหลอมด้วย?"

"ผมผิดไปแล้ว ผมผิดไปแล้ว ขุนหลวง ผมผิดไปแล้ว เจ้าเทพ ผมสมควรตาย ผมสมควรตาย"

ตอนนี้ตัวแทนของตระกูลกู่ต้องการจะตายเท่านั้น และไม่กล้าพูดอะไรอีก

ภรรยาและลูกของเขายังอยู่ที่ตระกูลกู่ เมื่อขุนหลวงถามหาความรับผิดชอบจากตระกูลกู่แล้ว ตระกูลกู่จะไม่ปล่อยครอบครัวของเขาไปอย่างแน่นอน

ตอนนี้เขาหวังเพียงว่าตนเองจะตายอย่างรวดเร็ว เช่นนี้ถึงจะสามารถรักษาชีวิตของครอบครัวตนเองได้

แต่หยางทาวไม่สนใจเขา แต่มองไปที่ตัวแทนคนอื่น ๆ ของเจ็ดตระกูลเก่าแก่และกล่าวอย่างเย็นชาว่า "แล้วพวกคุณล่ะ หรือว่าพวกคุณไม่รู้ทักษะทางการแพทย์เช่นกัน? ในเมื่อพวกคุณไม่รู้ทักษะทางการแพทย์ แล้วเมื่อสักครู่พวกคุณเข้ามายุ่งเรื่องการประลองการแพทย์ทำไม? หรือกว่าพวกคุณเก่งกว่าหกหมอเทวดา?"

"ขุนหลวงไว้ชีวิตด้วยเถอะ ขุนหลวงไว้ชีวิตด้วยเถอะ"

"พวกเรารู้ความผิดแล้ว พวกเรารู้ความผิดแล้ว"

"เป็นเพราะพวกเรามีตาแต่หามีแววไม่ มันเป็นความผิดของพวกเราเอง"

ตัวแทนของเจ็ดตระกูลเก่าแก่จะกล้าคัดค้านได้อย่างไร

แม้แต่หยางทาวก็ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว ทำให้พวกเขาตระหนักว่าตนเองนั้นโง่เขลาขนาดไหน

ต้องการรักษาชีวิตของตนเองไว้ โดยการปฏิเสธสถานะของเย่เซิ่งเทียนในฐานะเจ้าเทพ

ตอนนี้พวกเขาเข้าใจแล้ว

หากเย่เซิ่งเทียนต้องการฆ่าพวกเขา ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ และไม่จำเป็นต้องเปิดเผยสถานะเลย

สาเหตุที่เขาเปิดเผยสถานะตนเอง เพราะเขาไม่อยากฆ่าพวกเขา

ตอนนี้เซียนบู๊สิบกว่าคนของเจ็ดตระกูลเก่าแก่รู้สึกโศกเศร้ามาก พวกเขาคุกเข่าอยู่บนพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น

ความจริงแล้ว เมื่อสักครู่ตอนที่เย่เซิ่งเทียนเปิดเผยสถานะของเขา พวกเขาก็ตกใจจนขวัญดีดีฝ่อแล้ว

ต่อให้พวกเขามีความกล้ามากเพียงใด พวกเขาก็ไม่กล้าต่อต้านเจ้าเทพ

"จ้าวกั๋วจู้!"

ทันใดนั้น หยางทาวก็ตะโกนด้วยความโมโห