บทที่ 608 ผมโกรธมาก

"อย่าฆ่าผม อย่าฆ่าผม ผมพูดแล้ว ผมพูดแล้ว"

พี่มังกรตกใจจนคุกเข่าลงบนพื้น ขอความเมตตา "คุณชายซ่งอยู่ในห้องที่ชื่อจักรพรรดิ คุณชายซ่งอยู่ในห้องที่ชื่อจักรพรรดิ"

เย่เซิ่งเทียนไม่แม้แต่จะมองเขา เดินมุ่งหน้าไปที่ห้องจักรพรรดิ

หยูเหล่าซานตกใจจนไม่กล้าพูดอะไร นอนแกล้งตายอยู่บนพื้น ตอนนี้เขาแค่ต้องการลดความรู้สึกมีตัวตน ถ้าตอนนี้ปีศาจทั้งสองคนสนใจตนเองจะดีที่สุด

แต่น่าเสียดาย ที่เย่ว์อิ่นหลงยังคงยกเขาขึ้นมา แล้วเดินตามหลังเย่เซิ่งเทียนไป

พี่มังกรหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยมือที่สั่น และโทรออกทันที แต่เขาตกใจจนพูดไม่เป็นประโยค "ท่าน......ท่านจิน เกิดเรื่องแล้ว...พี่น้องเสียชีวิตไปแล้ว ..เสียชีวิตไปแล้ว....."

เขาโทรไปรายงาน ซึ่งเย่เซิ่งเทียนได้ยินอย่างชัดเจน แต่เขาไม่แยแส

เย่ว์อิ่นหลงหันไปมอง และยกมุมปากซ้ายขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มชั่วร้าย

พี่มังกรตกใจจนโทรศัพท์ตกลงบนพื้น เขารู้สึกว่าเหมือนตนเองจะทำอะไรผิด และคิดว่าเมื่อสักครู่เขาไม่ควรโทรเลย

ณ ห้องจักรพรรดิ ซ่งหยวนลี่ไม่สามารถรอต่อไปได้อีกแล้ว และกำลังจะโทรไปหาหยูเหล่าซาน

ทันใดนั้นประตูก็ถูกคนถีบจนเปิดออก

ยังไม่มันที่เขาจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง เงาสีดำก็พุ่งกระแทกกับร่างกายของเขาทันที

"แม่งฉิบหาย รนหาที่ตาย!"

ซ่งหยวนลี่ผลักร่างนั้นออกไป ถึงรู้ว่าเป็นหยูเหล่าซาน!

"เชี่ย! แกอยากตายใช่ไหม? กู....."

ทันใดนั้นซ่งหยวนลี่ก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาเห็นคนสองคนยืนอยู่ที่ประตูจากหางตา

หลังจากเห็นหนึ่งในนั้น เขาก็ตกใจอย่างชัดเจนและกล่าวโพล่งออกมาตามสัญชาตญาณว่า "เย่......เย่เซิ่งเทียน?"

เพื่อให้ได้นอนกับหวางซี ซ่งหยวนลี่ได้ตรวจสอบประวัติของหวางซีอย่างชัดเจน รวมถึงรูปถ่ายของเย่เซิ่งเทียน ซึ่งเขาดูหลายครั้งเช่นกัน

เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือผู้ชายที่เป็นเขยแต่งเข้าคนนี้มาหาถึงที่นี่ มันเป็นการมาหาเรื่องเขาใช่ไหม?

"แกคือซ่งหยวนลี่?"

เย่เซิ่งเทียนเพิกเฉยต่อความโกลาหลในห้อง แล้วมองไปที่ซ่งหยวนลี่

"เชี่ย! แม่งฉิบหาย แกเป็นใคร? ซ่งหยวนลี่เป็นชื่อที่แกสามารถเรียกได้เหรอ?"

ลูกเศรษฐีคนหนึ่งลุกขึ้นมาจากร่างของเน็ตไอดอลคนหนึ่ง คว้าเสื้อผ้าชิ้นหนึ่งแล้วสวมบนร่างกาย จากนั้นถือขวดเหล้าเดินเข้ามา แล้วชี้ไปที่เย่เซิ่งเทียนและตะโกนเสียงดัง

เพลี้ยง!