บทที่ 609 ฟ้าถล่มแล้ว

"เชี่ย! แกโกรธเป็นเหรอ? ฮ่า ๆ ๆ"

ซ่งหยวนลี่ทำเหมือนกับว่าได้ยินเรื่องตลก หัวเราะจนร่างกายเอนไปมา "โอ้ แม่งฉิบหาย เขยแต่งเข้าอย่างแกโกรธเป็นด้วยเหรอ?"

"ฉันกลัวมากเลย! คนไร้ประโยชน์อย่างแก ไปเป็นเขยแต่งเข้า ทำให้ผู้ชายเสียหน้าและศักดิ์ศรี ฉันจะให้โอกาสแกอีกครั้ง เสนอราคามาเลย ให้เมียของแกนอนกับฉันหนึ่งคืน และอย่าให้ฉันลงมือ มิเช่นนั้นฉันจะให้แกหายไปจากโลกนี้ตลอดไป"

ซ่งหยวนลี่พ่นควันบุหรี่ออกมาอีกครั้ง และกล่าวด้วยความเย่อหยิ่งว่า "ด้วยสถานะของฉัน การที่ฉันนอนกับเมียของแก สำหรับแกมันเป็นบุญคุณแล้ว และเป็นเกียรติของแกด้วย"

"สำหรับแกแล้ว ตระกูลหลี่อาจมีอำนาจและร่ำรวยมาก แต่สำหรับฉันแล้ว ตระกูลหลี่ไม่สามารถถือเป็นอะไรได้! ฉันรู้ว่าแกเป็นทหารผ่านศึก และมีฝีมืออยู่บ้าง แต่ในโลกนี้ ไม่ใช่ว่าต่อสู้เก่งก็เพียงพอแล้ว"

ซ่งหยวนลี่ลุกขึ้นยืน มือซ้ายถือไวน์แดงและมือขวาคีบบุหรี่เอาไว้ และกล่าวด้วยความจองหองว่า "ฉันร่ำรวยและมีอำนาจ ไม่ใช่เขยแต่งเข้าไม่เอาถ่านอย่างแกสามารถจินตนาการได้ ด้วยภูมิหลังของฉัน ถ้าต้องการทำลายล้างตระกูลหลี่นั้นง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ"

เพี้ยง

ซ่งหยวนลี่ดื่มไวน์แดงจนหมด ขว้างแก้วไปอยู่ตรงหน้าเย่เซิ่งเทียน ใช้เท้าเหยียบบนโต๊ะแล้วกล่าวด้วยความเย่อหยิ่ง "ฉันซ่งหยวนลี่เป็นราชาของเมืองโมตู เป็นกฎหมายของเมืองโมตู และเทพเจ้าของเมืองโมตู แม่งฉิบหาย เขยแต่งเข้าที่ไม่เอาถ่านคนหนึ่ง กล้ามาหาเรื่องฉันเหรอ? แกจองหองมาก แกไม่เคยตายใช่ไหม?"

เย่เซิ่งเทียนไม่ได้พูดอะไรสักคำ เพียงแค่มองซ่งหยวนลี่อย่างเงียบ ๆ

อย่างไรก็ตาม เย่ว์อิ่นหลงที่อยู่ด้านข้าง ละทิ้งความเอ้อระเหยลอยชายของตนเอง ดวงตากลายเป็นเฉียบคมทันที

เขาสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทางที่สงบของเย่เซิ่งเทียน

กระทั่งตัวเขาเองก็ไม่กล้าทะเล้น

คราวนี้ ถึงแม้ตระกูลซ่งจะมีภูมิหลังยิ่งใหญ่เสียดฟ้า แต่ก็ไร้ประโยชน์!

ถึงแม้ผู้สนับสนุนของตระกูลซ่งจะเป็นเทพเจ้า พวกเขาก็ต้องตาย!

"สำหรับคนไม่เอาถ่านอย่างแกแล้ว การที่คุณชายซ่งนอนกับเมียของแก มันเป็นการให้เกียรติแกแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเมียของแกเป็นคนสวย แกคงไม่ได้รับโอกาสที่รุ่งโรจน์เช่นนี้หรอก"

เน็ตไอดอลคนหนึ่งอยากจะใช้โอกาสนี้แสดงความสามารถ จึงกล่าวประชดว่า "การที่คุณชายซ่งสวมเขาให้แก มันไม่ใช่การสวมเขา? แต่เป็นโอกาสที่แกจะร่ำรวย! มีผู้หญิงอยากจะนอนกับคุณชายซ่งมากมายแต่ไม่มีโอกาส และการที่เมียของแกมีโอกาสดังกล่าว ถือว่าบรรพบุรุษของแกสร้างสมบุญบารมีแล้ว"

"คุณชายซ่งมีฐานะสูงศักดิ์ เขาเป็นราชาแห่งเมืองโมตู การที่คุณชายซ่งสนใจเธอ ถือว่าเมียของแกมีวาสนามากแล้ว ฉันยังรู้สึกริษยาเธอเลย"

"ฉันขอแนะนำให้แกคิดถึงความเป็นจริง รีบคุกเข่าและขอบคุณคุณชายซ่งสำหรับบุญคุณครั้งนี้......"