บทที่ 610 คุณแน่ใจหรือไม่ว่าต้องการออกหน้าแทน?

ฟ้าจะถล่มแล้ว ฟ้าจะถล่มแล้ว!

คุณชายซ่งถูกทำร้ายจริง ๆ!

นี่เป็นครั้งแรก!

ทั่วทั้งเมืองโมตู กระทั่งสามารถกล่าวได้ว่าทั่วทั้งห้ามณฑลในเจียงหนาน ไม่มีใครกล้าแตะต้องคุณชายซ่งแม้แต่ปลายเล็บ!

หรือคนเบื้องบนจะไม่รู้ว่าคุณชายซ่งทำเรื่องเหล่า?

ไม่! พวกเขารู้

แต่พวกเขาเลือกที่จะเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ เพียงเพราะพวกเขาไม่อยากล่วงเกินตระกูลซ่ง!

เป็นเพราะตระกูลซ่งมีพลังอำนาจมากเกินไป เมื่อล่วงเกินตระกูลซ่งแล้ว มันเหมือนภูเขาไฟระเบิด จะทำให้ทั่วเมืองโมตูและห้ามณฑลในเจียงหนานสั่นสะเทือน!

ดังนั้นไม่ว่าคุณชายซ่งจะสร้างปัญหาใหญ่แค่ไหน ก็ไม่มีใครเข้าไปยุ่ง และก็จะถูกตระกูลซ่งเคลียร์สงบลงอย่างรวดเร็ว

แต่ตอนนี้ คุณชายซ่งถูกเขยแต่งเข้าที่ไม่เอาถ่านคนนี้ทำร้าย!

เขาถูกทำร้ายจนล้มอยู่บนพื้น!

ต้องใจกล้าขนาดไหน?

"ไอ้คนไม่เอาถ่าน แกกล้าทำร้ายคุณชายซ่ง แกมันกำลังรนหาความตาย!"

"คุณชายซ่งแค่อยากนอนกับเมียของแกเท่านั้น แกกล้าทำร้ายคุณชายซ่งจนกองอยู่บนพื้น ตอนนี้ต่อให้แกคุกเข่าขอความเมตตาก็ไร้ประโยชน์แล้ว ไม่เพียงแต่แกต้องตายเท่านั้น แต่คนทั้งครอบครัวของแกก็จะต้องเดือดร้อนด้วย!"

"ไอ้คนไม่เอาถ่าน แกรู้หรือไม่ว่าแกกำลังทำอะไรอยู่? กล้าทำร้ายคุณชายซ่ง แกแบกรับความรับผิดชอบนี้ได้หรือ? ผู้หญิงทุกคนในครอบครัวของแกจะกลายเป็นของเล่น และผู้ชายในครอบครัวทุกคนจะต้องตาย!"

ชั่วขณะหนึ่ง ภาพที่ซ่งหยวนลี่ถูกทำร้ายเป็นเหมือนน้ำเย็นที่เทลงในกระทะน้ำมัน ซึ่งทำให้ฝูงชนตื่นเต้น ตะโกนและสาปแช่ง

แต่ไม่มีใครกล้ายืนออกมาขัดขวาง

พวกเขาไม่ได้เป็นคนโง่เขลา ในเมื่อเย่เซิ่งเทียนสามารถเข้ามาถึงที่นี่ได้ นั่นหมายความว่าคนที่อยู่ด้านนอกไม่สามารถขวางเขาได้ ถ้าใครยืนออกมาก็คือรนหาความตาย

ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงแค่ด่าเท่านั้น แต่พวกเขาไม่กล้ายืนออกมา

"ไอ้เชี่ย!"

ซ่งหยวนลี่พยายามลุกขึ้น จับไหล่ตนเอง สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

เย่ว์อิ่นหลงใช้เท้าเตะไปที่ไหล่ข้างหนึ่งของเขาจนกระดูกแตกละเอียดทันที!

"แกกล้าทำร้ายฉันซ่งหยวนลี่เหรอ?!"

"แม่งฉิบหาย!"