บทที่ 611 เรียกคนมาเถอะ

"แกกำลังข่มขู่ฉัน?"

ท่านจินโบกมือ ลูกน้องของเขาก็เริ่มโจมตีทันที

"ไม่เข้าใจคำพูดของคุณเย่เหรอ?"

เย่ว์อิ่นหลงลงเคลื่อนไหว และขณะที่ลูกน้องของท่านจินกำลังจะลงมือเคลื่อนไหว พวกเขาทั้งหมดก็ล้มอยู่บนพื้นแล้ว ศีรษะของพวกเขาเอียงไปข้างหนึ่ง และคอของพวกเขาถูกบิดจนหักแล้ว!

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นแค่ชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น

เร็วมากจนนอกจากเย่เซิ่งเทียนแล้ว ไม่มีใครมีปฏิกิริยาตอบสนองว่าเกิดอะไรขึ้น ราวกับว่าแค่พริบตาเดียว คนเหล่านี้ก็เสียชีวิตแล้ว

ท่านจินจ้องมองลูกน้องของตนเองด้วยความอึ้ง ลูกน้องพวกนี้เขาเป็นคนคัดมาอย่างดี ซึ่งสามารถต่อสู้หนึ่งต่อสิบโดยไม่มีปัญหาอะไร และทั้งหมดได้รับการฝึกฝนตามมาตรฐานของกองกำลังพิเศษ

แต่ตอนนี้.......

แค่พริบตาเดียว ก็เสียชีวิตทั้งหมดแล้ว?

ร่องรอยของความกลัวค่อย ๆ เกิดขึ้นในใจของท่านจิน แล้วค่อย ๆ แผ่ขยายอยู่บนใบหน้าของเขา

"พวกแก...พวกแกเป็นใครกันแน่!"

ท่านจินไม่ใช่คนโง่เขลา ชั่วพริบตา ลูกน้องของเขาก็ถูกอีกฝ่ายฆ่าตายหมด

นี่คือพลังความแข็งแกรงระดับไหน?

เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงผู้แข็งแกร่งในโลกบู๊เหล่านั้น ซึ่งไม่ใช่คนที่ลูกน้องของเขาสามารถเทียบได้

เขานึกถึงปรมาจารย์ซุนหลง หมัดแปดเก็กแห่งสำนักแปดเก็ก เขาเคยเห็นซุนหลงลงมือเคลื่อนไวหครั้งหนึ่ง ด้วยความเร็วจนเขาไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่ามอง

ผู้แข็งแกร่งแห่งโลกบู๊!

คุณชายซ่งไปยั่วยุคนโลกบู๊เหล่านี้ได้อย่างไร?

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาสนใจเรื่องนี้แล้ว อีกฝ่ายหนึ่งเป็นคนจากโลกบู๊ ลูกน้องเหล่านี้ของเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย

ท่านจินอดทนต่อความกลัว ตอนนี้มีเพียงคนในโลกบู๊เท่านั้นที่จะสามารถจัดการสองคนนี้ได้

ถ้าซ่งหยวนลี่ไม่ใช่คุณชายใหญ่ของตระกูลซ่ง เขาจะไม่เข้ามายุ่งเรื่องคืนนี้อย่างแน่นอน