บทที่ 688 แม่งฉิบหาย แกต่างหากแค่สามวิ

“ไม่... ไม่ใช่มั้ง? พี่เย่ คุณน่าทึ่งจริง ๆ อาจารย์คนนั้นก็พูดแบบนี้”

เปาจี้จู่ตกใจจนตัวสั่น จากนั้นยกนิ้วโป้งให้เย่เซิ่งเทียนและกล่าวอย่างลึกลับว่า “พี่เย่ บอกตามตรงนะ เมื่อก่อนอย่างน้อยผมทำได้สามสิบนาที แต่ตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นมาผมทำไม่ได้แล้ว และทุกครั้งนานสุดแค่สิบห้านาที สิ่งสำคัญที่สุดคือตอนนี้ไอนั่นของผมมีแนวโน้มจะเล็กเหมือนไม้จิ้มฟันแล้ว”

“พี่เย่ คุณน่าทึ่งขนาดนี้ มีวิธีช่วยผมได้ไหม? ถ้าผู้ชายด้านนั้นไม่ไหว เป็นเรื่องที่น่าอับอายขายหน้ามาก”

เย่เซิ่งเทียนจ้องเขาโดยไม่พูดอะไร

หนิงเจ๋อฮ่าวคิดอยู่ในใจว่าเด็กหนุ่มเก่งแต่คุยโวโอ้อวด ไม่มีความจริงใจเลยสักนิด

เปาจี้จู่ยิ้มด้วยความเก้อเขิน และกล่าวด้วยความท้อแท้ว่า “ล้อเล่น ล้อเล่น เวลานานที่สุดของผมคือยี่สิบนาที...สิบห้า...เอาล่ะ ห้านาที”

เย่เซิ่งเทียนถึงกล่าวว่า “หลังจากคุณกลับไปบ้านแล้วห้ามยุ่งกับผู้หญิงเป็นเวลาหนึ่งปี นอกจากครอบครัวของคุณแล้ว อย่าติดต่อกับผู้หญิงคนอื่น มิฉะนั้นชีวิตของคุณจะรอดยาก”

“เรื่องนี้มันทำให้เพลย์บอยอย่างผมลำบากใจมาก”

เปาจี้จู่ทำหน้าเศร้า ถ้าเขาไม่สามารถมีอะไรกับสาวสวยได้ มันทรมานยิ่งกว่าฆ่าเขาเสียอีก

“เงินของตระกูลเปา ผมใช้ทั้งชาติก็ใช้ไม่หมด และชีวิตนี้ผมไม่มีอะไรอยากจะแสวงหาอีกแล้ว ตอนนี้ชีวิตนี้ผมไม่มีความหวังอื่นอีกแล้ว ผมหวังว่าจะมีผู้หญิงอีกหลายคน และทำความรู้จักผู้หญิงจากทั่วทิศ และการที่ให้ผมเลิกยุ่งกับผู้หญิงเป็นเวลาหนึ่งปี มันเหมือนเป็นการเอาชีวิตของผมเลยน่ะ”

หนิงเจ๋อฮ่าวพยักหน้าเงียบ ๆ

ต้องการมีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงและอายุยืนยาว สูบบุหรี่ ดื่มสุราและกินของอร่อย ถ้ามีเวลาก็นอนเล่นและไม่ต้องออกกำลัง และผูกมิตรกับเพศตรงข้ามให้มาก ๆ

นี่คือสิ่งที่เขาแสวงหาเช่นกัน

แต่น่าเสียดายที่เขาเดินบนเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ แล้วเขายังถูกอาจารย์บัดซบหลอกให้ฝึก วิชาเด็กวัย(ฝึกวิชานี้แล้วก็ไม่สามารถร่วมรักกับผู้หญิงได้ หากร่วมรักกับผู้หญิงแล้ว วิชานี้ก็ถูกปลดสลาย) นับแต่นั้นมาเขาได้เดินบนเส้นทางเลวร้ายไกลขึ้นเรื่อย ๆ ก็หวนกลับมาไม่ได้อีกแล้ว

เย่เซิ่งเทียนกล่าวอย่างเย็นชา “อยากตายหรือมีชีวิตอยู่ คุณตัดสินใจเอง”

เปาจี้จู่ทำหน้าเศร้า ตอนนี้เขาเชื่อว่าสิ่งที่เย่เซิ่งเทียนพูดนั้นเป็นความจริง

“ใครคือเย่เซิ่งเทียน?”

และขณะนี้ เด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาอย่างดุดัน และพาอันธพาลมามากมาย