บทที่ 690 ประมือกับเทพบู๊

คนของตระกูลกู่ทั้งหมดตกตะลึง!

พวกเขามาหาเรื่องเย่เซิ่งเทียนด้วยท่าทางดุดัน เดิมที่พวกเขาต้องการให้เย่เซิ่งเทียนยอมรับความผิด คุกเข่าลงบนพื้นและอ้อนวอนขอความเมตตา เพื่อแสดงความน่าเกรงขามของตระกูลกู่

แต่คิดไม่ถึงว่าเย่เซิ่งเทียนขะฆ่าคนตายหนึ่งคนทันที!

คนที่เขาฆ่าเป็นเซียนบู๊ปัญญาชนของตระกูลกู่!

ถึงแม้ว่าตระกูลกู่จะเป็นหนึ่งในเจ็ดตระกูลเก่าแก่ แต่เซียนบู๊ปัญญาชนนั้นมีจำนวนจำกัดเช่นกัน

เนื่องจากเรื่องของตระกูลซ่ง พวกเขาสูญเสียคนไปสองคนที่เมืองโมตู และตอนนี้ถูกเย่เซิ่งเทียนฆ่าคนไปอีกหนึ่งคน สำหรับตระกูลกู่แล้ว เป็นการสูญเสียที่ไม่สามารถประเมินได้!

วางอำนาจบาตรใหญ่มากเกินไปแล้ว!

“แก……”

“กำเริบเสิบสาน!”

“ใจกล้ามาก!”

“รนหาความตาย!”

“ฆ่ามันซะ!”

คนของตระกูลกู่รู้สึกโกรธมาก

กู่ฉิงฉิงตกตะลึง เธอนึกไม่ถึงว่าเย่เซิ่งเทียนจะฆ่าคนทันที เดิมทีเธออยากจะบอกเป็นนัยให้เย่เซิ่งเทียนอดทนหน่อย แล้วเรื่องจะได้รับการแก้ไข

แต่เย่เซิ่งเทียนฆ่าคนทันที ถึงแม้ว่าตระกูลกู่ต้องการประนีประนอมกับเย่เซิ่งเทียน แต่ตอนนี้มันก็เป็นไปไม่ได้แล้ว เพราะการกระทำเมื่อสักครู่มันเป็นการไม่ให้เกียรติ!

“พี่เย่สุดสุดยอด! ”

เปาจี้จู่สะท้อนกลับ เมื่อสักครู่เย่เซิ่งเทียนทำให้เขาตกใจกลัว

นี่คือตระกูลกู่เชียวน่ะ

เขาคิดว่าทำร้ายกู่ชิงซานในตระกูลกู่ก็สุดยอดแล้ว ตอนนี้เขาเพิ่งรู้ว่าโลกทัศน์ของตนเองแคบมาก

“ผมคิดว่าพี่เย่อยู่ระดับสาม ที่แท้พี่เย่อยู่ระดับสูงสุด มันเป็นเพราะโลกทัศน์ของผมแคบเอง!”

เปาจี้จู่มองเย่เซิ่งเทียนด้วยสีหน้าชื่นชม เมื่อเขาเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยรัศมีฆ่าของคนตระกูลกู่แล้ว เขารีบโอบศีรษะของตนเองอย่างรวดเร็ว ถ้าถูกคนของตระกูลกู่โกรธแค้นมันจะแย่

“เย่เซิ่งเทียน แกกล้าฆ่าคนในตระกูลกู่!! แกคิดว่ากู่ชวนเป็นคนตายหรือไง!!”

ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่เดินออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม และมองเย่เซิ่งเทียนด้วยความระมัดระวัง

เขาไม่ได้ต้องการฆ่าเย่เซิ่งเทียน แต่ความแข็งแกร่งที่เย่เซิ่งเทียนแสดงออกมาเมื่อสักครู่ ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว

ชั่วพริบตาก็สามารถฆ่าเซียนบู๊ที่อยู่ในระดับเดียวกันกับเขาได้ ความแข็งแกร่งดังกล่าวไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถต้านได้!

“พ่อ พ่อ ผมถูกคนทำร้าย พ่อต้องแก้แค้นให้ผมด้วย พ่อดูสิ ผมถูกทำร้ายจนแม้แต่พ่อก็จำผมไม่ได้แล้ว”