บทที่ 705 พวกเราคือครอบครัวเดียวกัน

เมื่อถึงจวนหน้า กู่เหอได้ควบคุมทุกคนในบ้านสองไว้ สถานการณ์ตระกูลกู่ถูกความกดดันทำให้หยุดชะงักขึ้นทันที ไม่มีการเผยแพร่ออกไปข้างนอก

เปาจี้จู่พุ่งเข้าไปจับตัวเย่เซิ่งเทียนไว้ สายตาฉายชัดถึงความกังวล "พี่เทียน ในที่สุดพี่ก็มาแล้ว ทำให้ฉันตกใจแทบแย่แหนะ แล้วท่านผู้เฒ่าไม่ได้ทำให้พี่ลำบากใจใช่ไหม? อีกนิดฉันจะไปทุบหัวเขาเพื่อช่วยพี่แล้วนะ"

เย่เซิ่งเทียนคิดไม่ถึงว่า เพลย์บอยคนนี้จะห่วงใยเขาจริงๆ

สายตาของคนคนหนึ่งมักไม่โกหก เพลย์บอยคนนี้คิดว่าเย่เซิ่งเทียนเป็นพี่ใหญ่ของพวกเขาจริงๆ

ส่วนหนึ่งก็เป็นความเคารพบูชา อีกส่วนหนึ่งก็เพราะอยากจะให้เย่เซิ่งเทียนช่วยชีวิตเขาไว้

"พี่เย่"

กู่ฉิงฉิงเดินเข้ามา เห็นชัดว่าโล่งใจอย่างมาก แม้ว่าความขัดแย้งภายในของตระกูลกู่ทำให้เธอยอมรับได้ยาก แต่ว่าพ่อของเธอก็ไม่ได้มีเจตนาร้ายใดๆต่อเย่เซิ่งเทียน อีกทั้งยังไม่พอใจกับท่าที่เย่อหยิ่งและเผด็จการของบ้านสอง ตระกูลกู่กลายเป็นเลวทรามป่าเถื่อนแบบนี้ นี่มันเพราะบ้านสอง

เย่เซิ่งเทียนพูดหยอกเย้า"อีกหน่อยเธออาจจะเรียกฉันว่าพี่ใหญ่ไม่ได้แล้วนะ ต้องเรียกฉันว่าอาแล้ว ท่านปู่ทวดของเธอตอนนี้เป็นปู่บุญธรรมของฉันแล้ว"

เปาจี้จู่รีบพูดขึ้นว่า "ชิงชิง งั้นเธอก็คำนับพี่เทียนสักครั้งสิ ตอนนี้เขาเป็นผู้อาวุโสของเธอแล้ว แล้วก็คำนับฉันด้วยอีกซักที เพราะฉันเป็นน้องของพี่เทียน ก็เป็นคุณอาของเธอเหมือนกัน"

"หึ!!"

กู่ฉิงฉิงส่งเสียงร้องอย่างไม่พอใจ แล้วหมุนตัวเดินจากไป

เปาจี้จู่ทำปากยื่นแล้วพูดว่า "เด็กน้อยๆ เธอยังหน้าบางเขินอายอยู่สินะ ยังไงก็ต้องคำนับแล้ว"

"คุณเย่ วันนี้รบกวนคุณแล้ว ผู้นำตระกูลของพวกเราให้ผมมาเชิญคุณ"

จงฮั่น พ่อบ้านตระกูลกู่เดินเข้ามาอย่างนอบน้อม แล้วพูดอย่างเคารพ

"นำทางสิ"

เย่เซิ่งเทียนรู้ดีว่ากู่เหออยากยืมมือเขา ต่อกรกับมังกรร้ายมังกรปีศาจตัวนั้น

กู่เต้าหมิงและกู่ชวน เพราะว่าได้รับผลกระทบจากวิญญาณชั่วร้ายของมังกรร้ายมังกรปีศาจ ก็เลยทำให้มีท่าทีเหมือนดั่งตอนนี้ มีความคิดที่ไม่ควรมี

ตราบใดที่มังกรร้ายมังกรปีศาจยังไม่ถูกกำจัด ตระกูลกู่ก็ไม่มีทางสงบสุข จนตระกูลสูญสิ้น