บทที่ 708 ต่อสู้กับมังกรร้าย

"พี่เทียน พี่รีบมาดูสิ มีบางอย่างอยู่ข้างใน"

เปาจี้จู่กล่าวอย่างตื่นเต้น

กู่ฉิงฉิงกล่าวด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ ว่า "สุสานบรรพบุรุษของแกไม่มีของอะไรเลยเหรอ?"

"ไม่ใช่แบบนั้น มีปลาทองอยู่ตัวหนึ่ง โอ้สวรรค์ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นปลาทองอยู่ในสุสานของบรรพบุรุษ"

เปาจี้จู่กระโดดโลดเต้น แล้วยื่นมือออกไปจะจับปลา

"อย่าจับ!"

เย่เซิ่งเทียนรีบขัดขวาง แต่มันสายเกินไปแล้ว เปาจี้จู่ยื่นมือไปแล้ว

เปรี้ยง!

ทันใดนั้น มีเสียงสายฟ้าดังขึ้นและเมฆสีดำปกคลุมไปทั่ว

ทันใดนั้นหมอกสีดำก็แผ่กระจายออกมาจากสุสาน ได้ยินเสียงเปาจี้จู่ตะโกนว่า "โอ้แม่เจ้า"

ไม่มีเสียงอีกต่อไป

"เจ้าสัตว์ร้ายช่างใจกล้าจริง ๆ!"

เย่เซิ่งเทียนปรากฏตัวอยู่ข้างเปาจี้จู่ทันที ใช้มือจับตัวเปาจี้จู่แล้วโยนออกไป

หัวมังกรดำขนาดใหญ่ที่สีหน้าดุร้ายอยู่ในหมอกสีดำ อ้าปากแล้วพุ่งมาที่เย่เซิ่งเทียน

ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะว่าเย่เซิ่งเทียนมีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรวดเร็ว และถ้ามังกรกัดถูกเปาจี้จู่ เกรงว่าเขาคงจะตายทันที

เปรี้ยง

ท้องฟ้าเปลี่ยนอย่างกะทันหัน ฝนตกลงมาอย่างหนัก

เย่เซิ่งเทียนปล่อยพลังหมัดไปที่มังกรดำ แสงสีทองบนหมัดของเขาเป็นประกาย กระแทกไปที่หัวมังกรดำอย่างแรง

ปัง

ได้ยินเสียงดังสนั่น มังกรดำแหงนหน้าแล้วคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า กรงเล็บของมันพุ่งไปที่เย่เซิ่งเทียน

"ไม่รู้จบรู้สิ้น!"

เย่เซิ่งเทียนพ่นลมออกอย่างเย็นชา กระโดดสูงขึ้นจากพื้นดินสิบกว่าเมตร แล้วปล่อยพลังฝ่ามือออกไป!

ปัง

เสียงดังสนั่นที่แสบแก้วหู หนิงเจ๋อฮ่าวรีบถอยอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ปกป้องกู่เหอ กู่ฉิงฉิงและคนอื่น ๆ

"นี่มัน นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

กู่ฉิงฉิงตกใจจนหน้าซีดเผือด เธอไม่คิดเคยว่าวิญญาณที่อันตรายเช่นนี้จะซ่อนอยู่ในสุสานบรรพบุรุษของตระกูลตนเอง