บทที่ 798 ไอ้หยู แสดงได้ดี

สีหน้าของหยูไห่เปลี่ยนไป แล้วบังหมัดของเย่เซิ่งเทียน เพื่ออยากเอาใจผู้ขึ้น แต่เย่เซิ่งเทียนกลับออกหมัดไม่ยั้ง ด้วยความเร็วที่เร็วสุดขีด ไม่ปล่อยให้เขามีโอกาสนี้

ตอนนี้ ณ เวลานี้ การต่อสู้เป็นเรื่องของจิตใจ ขึ้นอยู่กับว่าใครมีความเชื่อในชัยชนะ！

ในใจของหยูไห่ร้องทุกข์มิรู้วาย ตอนนี้เขาแค่ต้องการเบี่ยงเบนความสนใจของเย่เซิ่งเทียน แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะถูกเย่เซิ่งเทียนต่อต้าน

ตอนนี้เขาอยากอธิบาย แต่กลับไม่มีแม้แต่โอกาส

พวกเขาทำได้แค่ปลอบใจกัน ถึงจะสามารถชนะได้

ทันใดนั้น เย่เซิ่งเทียนก็เหวี่ยงหมัไปที่ไหล่ของหยูไห่ จนหยูไห่ถอยหลังไปหลายสิบก้าว

อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะทันโต้ตอบ เย่เซิ่งเทียนก็กระโดดขึ้นมา ใช้ข้อศอกกับเข่ากระแทก ทุกกระบวนท่าเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

“หยูไห่ แกกล้าทำไม่กล้ารับอย่างงั้นหรอ？หรือว่าใจฝ่อไม่กล้าพูดแล้วใช่ไหม？เมื่อกี้คนที่แอบส่งเสียงมาพูดว่าจะขอยอมแพ้ไม่ใช่แกหรอ？”

เย่เซิ่งเทียนไม่เพียงแต่จะฆ่าคนแต่ยังจะทำร้ายจิตใจด้วย ประกอบกับกู่ชางหลงจงใจใส่ร้ายป้ายสี คนอื่นๆแทบจะเชื่อเกือบหมดแล้ว

ในความเป็นจริงนั้น เมื่อสักครู่สิ่งที่กู่ชางหลงพูด เขากับเย่เซิ่งเทียนจงใจสร้างขึ้นมา

ถึงจะไม่มีคำพูดของหยูไห่ พวกเขาก็จะทำแบบนี้ เพียงแค่คิดไม่ถึงว่าหยูไห่จะกลับมาพร้อมกับความช่วยเหลือ

แน่นอนว่าเย่เซิ่งเทียนไม่เชื่อ หยูไห่จะยอมแพ้ มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

ดังนั้น ตั้งแต่เริ่มแรกเขาก็ไม่เชื่ออยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ถึงสิ่งที่หยูไห่พูดจะเป็นความจริง เขาก็ไม่คิดที่จะปล่อยหยูไห่ไป

เมื่อสักครู่ไอ้แก่นี่ชี้สั่งการสั่งการมา เกือบจะทำให้เขาตาย

สถานการณ์ในตอนนี้มันใหญ่เกินกว่าที่จะยอมแพ้ได้แล้ว จะมีเรื่องดีแบบนี้เกิดขึ้นได้เช่นไร

หยูไห่ถูกเย่เซิ่งเทียนบีบให้ถอยหลังไปเรื่อยๆ เขามองไปที่เย่เซิ่งเทียนอย่างหวาดกลัว เมื่อครู่เขาเอาแต่สั่งการอยู่ข้างนอก ไม่ได้เข้ามาสัมผัสใกล้ๆ ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าเย่เซิ่งเทียนจะน่ากลัวขนาดนี้

เขาคิดอยู่เสมอว่าคนเหล่านั้นทำงานไม่เต็มที่ ตั้งใจอ่อนให้