บทที่ 799 การฆ่าฝ่ายเดียว

ภายในชั่วพริบตา คนเหนือโลกีย์สิบเอ็ดคนทั้งสิบเอ็ดคนของฝั่งหยูไห่ ก็ตายไปสองคน

ทั้งหมดนี้เกิดเพียงชั่วอึดใจเดียว

ดูเหมือนเวลาจะผ่านนานมาก แต่ความเป็นจริงแล้วตั้งแต่เริ่มต่อสู้จนถึงตอนนี้ ยังไม่เกินสิบนาทีเลย

ความเร็วของการต่อสู้ระหว่างคนเหนือโลกีย์ เป็นการฆ่าเพียงชั่วพริบตา

หยูไห่ถูกเย่เซิ่งเทียนบีบบังคับจนพูดอะไรไม่ออก ประกอบกับนอกจากนี้ ผู้คนที่อยู่เคียงข้างเขามีความแตกต่างกันมากจนพวกเขากลัวความตาย ทุกคนล้วนมีแผนการในใจ ดังนั้นพวกเขาจึงตกเป็นเบี้ยล่าง

เย่เซิ่งเทียนเข้าใกล้เรื่อยๆ เขาสู้กับหยูไห่จนกระอักเลือด

“สวรรค์ลืมฉัน”

หยูไห่ตะคอกด้วยความโกรธ แต่กลับไร้ประโยชน์

ทันใดนั้น ฝั่งเขามีคนตายไปสามคน

เมื่อเห็นฉากนี้ หัวใจของหยูไห่ก็รู้สึกเย็นเฉียบ สายตาของเขาเผยให้เห็นความสิ้นหวัง

ในขณะที่เขากำลังเหม่อลอย เย่เซิ่งเทียนก็ใช้ศอกจู่โจมไปที่หัวของเขาอย่างรุนแรง

ระหว่างความเป็นความตาย ถ้าเหม่อลอยก็เท่ากับรนหาที่ตาย

หยูไห่ไม่ทันได้รู้สึกตัว เย่เซิ่งเทียนก็โจมตีสำเร็จ รังแกคนเกินไปแล้ว เป็นอีกครั้งที่หมัดกระแทกกับหัวของหยูไห่

ปึ้ง

หยูไห่ตายคาที่ทันที

“ฆ่ามัน！”

เย่เซิ่งเทียนไม่มีความปรานีเลยแม้แต่น้อย เขากล้าเสียสมาธิในสนามรบแห่งความเป็นความตาย นี่มันคือการรนหาที่ตายไม่ใช่หรอ？

คนอื่นๆเมื่อได้เห็นหยูไห่ตาย ก็เข้าใจในทันที ว่าตัวเองติดกับแล้ว

แต่มันก็ได้สายไปแล้ว

เจียงลั่วเสิน กู่ชางหลง มู่หุนทั้งสามคน มีใครบ้างที่ไม่มีประสบการณ์ในการสู้รบเป็นร้อยสนาม？

เมื่อเผชิญแล้วพวกเขายังกล้าเสียสมาธิ เบื่อชีวิตแล้วสินะ สงสัยจะอายุยืนไป

“ฉันยินดีจะยอมยกธงขาวยอมแพ้”

มีบางคนเริ่มคุกเข่าลง

เป็นถึงผู้กล้าแห่งแดนเหนือโลกีย์ เมื่ออยู่ต่อหน้าความตาย ก็ไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดา

แต่เย่เซิ่งเทียนไม่ให้โอกาสพวกเขาด้วยซ้ำ

ตอนนี้พึ่งเริ่มกลัว แล้วก่อนหน้านั้นไปทำอะไรกันมา？