บทที่ 805 ลงมือ

เมื่อจากกันกับหลี่เสี่ยวปิง เย่เซิ่งเทียนก็รีบตรงดิ่งไปหาหุบเขาฉินหลิง

ภายในรถ เขากับฉินโจงแลกเปลี่ยนอะไรบางอย่างกัน ขอแค่เขาบอกตำแหน่งที่อยู่ของตระกูลฉิน และให้ความร่วมมือกับเขาในการทำให้ฉินมิ่งสงบ เขาก็จะช่วยให้ตระกูลฉินอยู่ได้ด้วยตัวเอง จากนี้ไปจะคอยดูแลด้วย

ฉินโจงเป็นหุ่นเชิดมานานหลายปี แน่นอนว่าเขามีความทะเยอทะยาน

ดังนั้นเขาจึงตอบตกลง

ไม่มีใครยอมส่งผลประโยชน์ให้คนอื่นหรอก

ถึงญาติอย่างเขาจะเกิดในตระกูลฉิน แต่ก็เป็นเรื่องหลายร้อยปีก่อนแล้ว

หลายปีมานี้ พวกเขาส่งทรัพยากรให้บ้านใหญ่มานับไม่ถ้วน แต่สิ่งที่ได้กลับมามันไม่เยอะเลย

พวกเขาบ่นกันมานาน แต่เพราะว่าบ้านใหญ่แข็งแกร่ง จึงไม่กล้าพูดอะไรมาก

เมื่อก่อนไม่ได้ไม่เคยลอบกัด แต่ถูกบ้านใหญ่จับเจ้าบ้านในตอนนั้นมาฆ่าอย่างเลือดเย็น จากนั้นมาก็ไม่เคยมีใครกล้าต่อต้านอีกเลย

ตอนนี้พอได้โอกาสอีกครั้ง ฉินโจงจึงไม่อยากปล่อยไป

อีกทั้ง เย่เซิ่งเทียนยังแสดงจุดยืนของตัวเอง สิ่งนี้ทำให้ฉินโจงที่ลังเลอยู่ก่อนแล้วรีบตอบตกลงในทันที

อีกอย่าง ตอนนี้ไม่ใช่ว่าฉินโจงอยากอยู่ด้วยตัวเอง แต่เรือของฝั่งบ้านใหญ่กำลังจะล่มแล้ว เจ้าเทพและขุนหลวงกำลังจะล้างโคตรบ้านใหญ่ ฉินโจงคนอย่างเขาจะทำอะไรได้？

ดังนั้น ฉินโจงจึงรับปากกับเย่เซิ่งเทียนว่าจะให้ความร่วมมือ

“ถึงว่าล่ะทำไมหาไม่เจอ ที่แท้ก็อยู่ส่วนลึกของฉินหลิงนี่เอง ซ่อนตัวได้ลึกลับกันจริงๆนะ”

เย่เซิ่งเทียนหัวเราะอย่างเย็นชา ตระกูลฉินแห่งฉางอานเป็นเพียงแค่หุ่นเชิดตัวหนึ่ง ตระกูลฉินที่แท้จริงไม่มีใครรู้ว่าอยู่ไหน

ถึงหยางทาวจะตามสืบมาหลายปี แต่ก็ไม่พบเบาะแสอะไร

ตระกูลหนึ่งที่มีประวัติความเป็นมายาวนานพันกว่าปี ถ้าไม่มีฝีมือแบบนี้ เย่เซิ่งเทียนคงไม่เห็นตระกูลฉินอยู่ในสายตาหรอก

เย่เซิ่งเทียนมาตามที่อยู่ที่ฉินโจงให้ มาที่ด้านหน้าของหน้าผาหักของหุบเขาฉินหลิง

หน้าผาหักๆแบบนี้ดูไปแล้วปกติทุกอย่าง เมื่อมองด้วยตาเปล่าแทบไม่มีอะไรผิดปกติเลย

เนื่องจากถูกปกคลุมไปด้วยค่ายกล ถึงจะใช้เครื่องมือที่มีความซับซ้อนก็ยากที่พบเห็น