บทที่ 870 หัวใจของพวกคุณก็เป็นสีแดง

“น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ กำลังเผาไหม้อายุขัยของตัวเองเพื่อกระตุ้นเลือดเทพในตัว นี่คือวิชาต้องห้ามของตระกูลเย่สินะ？เรายังไม่เคยรู้เลยนะเนี่ย ดูท่าตระกูลเย่จะปิดบังเรื่องราวมากมายไว้”

พญาดำมองดูรัศมีบนตัวของเย่ห้าวแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ด้วยท่าทีที่เริ่มสนใจ

ไม่มีใครคาดคิดว่า ตระกูลเย่จะมีวิชาต้องห้ามของตัวเอง

เย่ห้าวเปลี่ยนเป็นมนุษย์อัคคีด้วยสิ้นเชิง แต่รัศมีของเขาก็น่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ

คราวนี้ ได้ก้าวข้ามแดนเหนือโลกีย์ไปแล้ว

แดนลอยเมฆ！

ภายในระยะเวลาสั้นๆ เย่ห้าวเปลี่ยนจากคนธรรมดาคนหนึ่ง กลายเป็นยอดฝีมือแดนลอยเมฆ！

ในเวลานี้เอง ผู้พิทักษ์ชุดม่วงที่อยู่ตรงข้ามสีหน้าก็เปลี่ยนไป

เย่ห้าวกลายเป็นแดนลอยเมฆไปแล้ว อีกทั้งรัศมียังทะยานเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

นี่คือเลือดประหลาดของตระกูลเย่งั้นหรอ？

สามารถทำให้คนคนหนึ่งกลายเป็นยอดฝีมือแห่งแดนลอยเมฆได้ในระยะเวลาไม่กี่นาที？

ในสายตาของคนจำนวนไม่น้อยเมื่อได้เห็นฉากนี้ ถ้าตนเองสามารถได้เลือดประหลาดของตระกูลเย่มาครอบครอง จะเป็นยังไงกันนะ？

วินาทีนี้ คนจำนวนมากเข้าใจแล้ว ไม่น่าแปลกที่สรวงสวรรค์เอาแต่จับจ้องตระกูลเย่ไม่ปล่อย

ถึงว่าล่ะทำไมสรวงสวรรค์ต้องใช้เลือดเทพมาทำทดลอง

คนของตระกูลลี้ลับบางส่วนที่ยังไม่ได้ลงมือ วินาทีนี้เข้าใจทั้งหมดทันที

เผ่าซวนหยวนกับเลือดที่ถ่ายทอดของตระกูลเย่ ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่า

คนของเผ่าซวนหยวนกับคนของคนของตระกูลเย่ ก็คือยาอายุวัฒนะมนุษย์ดีๆนี่เอง！

ในตอนนี้ ลมหายใจของเย่ห้าวก็สงบลงในที่สุด แต่เส้นผมของเขาก็เป็นสีขาวทั้งหมด และใบหน้าของเขาก็แก่มาก

แต่รัศมีของเขากลับน่ากลัวมาก

เขาใช้วิชาต้องห้ามของตระกูลเย่ ผ่านการเผาอายุขัยของตัวเองเพื่อกระตุ้นเลือดประหลาด และเพื่อดึงศักยภาพของเลือดประหลาดออกมาอย่างเต็มที่

กร๊อบแกร๊บ

ภายในร่างกายของเย่ห้าว ราวกับมีบางอย่างแตกหัก

ลมหายใจของเขานิ่งสงบลง

แข็งแกร่งกว่าแดนลอยเมฆ

เหนือกว่าแดนลอยเมฆ！

ดวงตาของเย่เซิ่งเทียนจ้องไปที่เขา

ไม่ได้พูดอะไร

เย่ห้าว คุณทำอะไรกันแน่？

คุณคิดว่าพูดเรื่องพวกนี้แล้ว และทำเรื่องพวกนี้ ฉันจะยกโทษให้งั้นหรอ？