บทที่ 872 ฉันจะฆ่าพวกแกให้ตาย

“แม่งเอ้ย รังแกเมียของฉัน รังแกลูกชายฉัน ตอนนี้ยังคิดจะจับหลานสาวฉันไปอีก พวกแกในไอ้พวกสารเลว！”

ดวงตาของเย่ห้าวเต็มไปด้วยเส้นเลือด เขาเหวี่ยงหมัดออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า

ในทุกหมัด มีแต่ความโกรธแค้นของเขา และความรู้สึกผิด

เขาเป็นคนผมสั้นอยู่แล้ว แต่หลังจากที่เผาผลาญพลังชีวิต ก็เหมือนกับผ่านไปหลายสิบปี ผมยาวขึ้น แล้วขาวขึ้น

ผมขาวยาวพลิ้วไหว

ราวกับคนบ้า

“วันนี้ ถึงฉันจะต้องตาย ก็ต้องพาไอ้สารเลวอย่างพวกแกไปด้วย！”

เย่ห้าวตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด เต็มไปด้วยความโกรธ ที่สุมอยู่ในนั้น

เทวดาหมายเลขสิบเอาแต่หลบหลีก

แต่ยังคงถูกหมัดต่อยกระเด็นออกไป

คนพวกนั้นที่อยู่ด้านหลังของเขา กลับไม่ได้โชคดีอย่างนั้น

ชายชุดดำหลายคนถูกต่อยจนตาย นายพลสวรรค์หลายคนต้องถูกเย่ห้าวฉีกเป็นชิ้นๆ

ผู้พิทักษ์ที่เหลืออีกสองคนอยากหนี แต่ก็ยังคงต้องตาย

ตั้งแต่เริ่มจนจบ พญาดำไม่ได้ปรากฏตัว ยังคงปล่อยให้เย่ห้าวฆ่าลูกน้องพวกนี้

ในสายตาของเขา นี่คือขั้นตอนการกระตุ้นเลือดเทพภายในร่างกายของเย่เซิ่งเทียน

ถ้าไม่ให้ความหวัง จะทดลองความสิ้นหวังที่มากกว่านี้ได้อย่างไร？

แน่นอนว่า ในสายตาของคนปกติทั่วไป เขาคือมีปัญหา

แต่คนเหล่านี้ของสรวงสวรรค์ ทำอะไรประหลาด ไม่สามารถคาดเดาได้

พวกเขาล้วนเป็นคนเสียสติ ไม่สามารถใช้สายตาของคนปกติได้

ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับพวกเขาแล้ว คนที่ตายไปก็คือเศษสวะ มีชีวิตต่อไปถึงจะมีประโยชน์

มองดูเย่ห้าวที่เผาผลาญพลังชีวิตจนหมดสิ้น เย่เซิ่งเทียนตะคอกด้วยความโกรธ“เย่ห้าว หยุดเดียวนี้เลยนะ！อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะยกโทษให้นะ ฉันไม่ต้องการ？แม่ของฉัน ฉันช่วยกลับมาเอง ไม่ต้องให้แกมาเสแสร้งแบบนี้หรอก เรากับแกไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน ถึงแกจะตายไปฉันก็ไม่มีวันยอมรับความหวังดีของแกหรอกนะ แกอย่าเสียเวลาเลย ฉันไม่วันยอมยกโทษให้หรอก ไม่มีวันเด็ดขาด แกคิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะเห็นอกเห็นใจแกหรอ？ไม่ ฉันจะยิ่งรู้สึกว่าแกไร้ประโยชน์มากยิ่งขึ้น”