บทที่873 ขอโทษด้วย

เย่ห้าวชกหมัดออกไปรัวๆด้วยความโกรธ ทั้งอัดอั้นและรู้สึกผิด

ตอนนั้นเขาอดทน ปล่อยให้ภรรยาและลูกโดนเหยียดหยาม จึงทำให้ตอนนี้ลูกชายไม่ยอมเรียกเขาว่าพ่ออีก ส่วนภรรยาก็ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดียังไงบ้าง

ตอนนั้นเขาอดทน เขาพลาดการเติบโตของลูกชายไป พลาดไปเยอะมากจริงๆ

เขาเสียใจแล้ว

ตอนนั้นถ้าไม่ได้อดทน งั้นก็คงจะตายไปนานแล้ว แต่ก็ยังดีกว่าในตอนนี้

นั่นสิ เขาเสียใจแล้ว

ถ้าตอนนั้นไม่ได้อดทน ทั้งครอบครัวสามคนอาจจะตายไปนานแล้วก็ได้

แต่อย่างน้อยก็ไม่เสียใจที่ได้ตายด้วยกัน

แล้วตอนนี้ล่ะ？

เขาเสียใจมากจริงๆ

“ไปตายซะ！ไอคนชั่ว พวกนายริอ่านรังแกภรรยากับลูกของฉัน ริอ่านรังแกหลานสาวฉัน ไปตายซะ！ไอคนชั่ว！！”

เทวดาหมายเลขสิบสิ้นหวังแล้ว เขาไม่คิดว่าเย่ห้าวจะใช้วิชาต้องห้าม หลังจากเผาพลังชีวิตแล้ว จะระเบิดพลังออกมาแข็งแกร่งขนาดนี้

เป็นแดนฉ่องทิพย์เหมือนกัน แต่เขากลับไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่ห้าวเลย

และพญาดำ จนถึงตอนนี้แล้วก็ยังไม่มา

พญาดำแอบอยู่ในที่มืด มองดูเขาถูกเย่ห้าวต่อยจนตาย

ในสายตาของพวกชนชั้นสูงบนสรวงสวรรค์ ถึงคนอย่างพวกเขาตายไปจนหมด ก็เทียบกับการกระตุ้นเลือดเทพทั้งสองชนิดของเย่เซิ่งเทียนออกมาไม่ได้หรอก

พวกบ้าที่อยากกลายเป็นเทพ

พวกบ้าที่ทำเพื่อชีวิตอมตะ

เขากลัวแล้ว เขาอยากร้องขอชีวิต แต่กลับพูดออกมาไม่ได้สักคำ

เย่ห้าวต่อยไม่ยั้งมือ หัวของเทวดาหมายเลขสิบถูกทุบจนแตกละเอียด สิ้นชีพไปแล้ว

แต่ว่า เย่ห้าวก็ยังไม่ยอมหยุด

หมัดของเย่ห้าว เริ่มหมดแรงลงเรื่อยๆ

แต่ก็ยังต่อยรัวๆต่อไปไม่ยั้งมือ

พลังชีวิตของร่างกายของเขาเริ่มหดหาย ร่างกายมีรอยร้าวออกมาเรื่อยๆ

ชีวิตดุจดั่งไฟที่ใกล้มอดดับ

แต่ครั้งนี้ เขาไม่เสียใจ