บทที่ 980 ผมไม่เสียใจ

เย่เซิ่งเทียนแอบถอนหายใจ

เซียวเทียนเฉิงแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

ทำถึงขนาดนี้แล้ว ก็ยังฆ่าไม่ได้

เซียวต้าวพวกเขา ได้ใช้กำลังทั้งหมดแล้ว แต่กลับทำให้เซียวเทียนเฉิงได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว

“พ่อครับ ผมปวดหัวมาก ฝ่ามือของพ่อนั้นทำให้ผมปวดหัวมาก”

วิญญาณของเซียวจิ่งลอยอยู่ตรงหน้าเซียวเทียนเฉิง

“จิ่งเอ๋อขอโทษ พ่อไม่ได้ตั้งใจ พ่อไม่ได้อยากฆ่าลูก แกคือลูกชายของพ่อ เป็นผู้สืบทอดของพ่อ พ่อไม่เคยคิดที่จะฆ่าลูกเลย”

เซียวเทียนเฉิงรู้สึกผิดมาก และเกลียดตัวเองที่เผด็จการ ถ้าเขายอมถอยมาหนึ่งก้าว เจรจากับพวกเขา เหตุการณ์โศกนาฏกรรมดังกล่าวก็จะไม่เกิดขึ้น

นิสัยเผด็จการของเขาทำให้เขาประสบความสำเร็จในสิ่งที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้ แต่ก็ทำร้ายเขาในเวลาเดียวกัน

เผด็จการเกินไป ทำให้ไม่ยอมรับความเห็นต่างใดๆ

มิฉะนั้น แผนการของเย่เซิ่งเทียนก็คงจะไม่ประสบความสำเร็จ

“พ่อครับ ผมปวดหัวมาก เจ็บมาก หัวจะระเบิดแล้ว”

เซียวจิ่งร้องไห้และทันใดนั้น ต่อหน้าเซียวเทียนเฉิง หัวของเขาก็ระเบิดอีกครั้ง

“จิ่งเอ๋อ!”

เซียวเทียนเฉิงยื่นมือออกไป พยายามคว้าอะไรบางอย่าง แต่มือของเขาก็ทะลุผ่านร่างของเซียวจิ่งและจับอะไรไม่ได้เลย

เห็นเพียงหัวของเซียวจิ่งระเบิดต่อหน้าเขาเป็นครั้งที่สอง

"จิ่งเอ๋อ!!!"

ในดวงตาของเซียวเทียนเฉิงมีน้ำตาเป็นเลือดไหลออกมา

เงยหน้าขึ้นและคำราม

แต่ก็ยังหยุดไม่ได้

ร่างกายของเซียวจิ่งค่อยๆสลายไป

เซียวเทียนเฉิงเจ็บปวดใจมาก

ต่อให้เขาใจร้ายแค่ไหน ก็ยังเป็นพ่อ