บทที่ 981 หนี

ในดวงตาของเซียวเทียนเฉิงเต็มไปด้วยเส้นเลือด เดิมทีสติที่วุ่นวายในใจอยู่ภายใต้นิสัยเผด็จการนั่นของเขา คิดไม่ถึงถูกเขาบังคับควบคุมแล้ว

สายตาของเย่เซิ่งเทียนระแวดระวัง อดไม่ได้ที่จะเลื่อมใสเซียวเทียนเฉิงเล็กน้อย

คนชนิดนี้ใจแข็งแกร่งจนน่ากลัว

คิดไม่ถึง แบบนี้ต่างก็สามารถให้เขาบังคับควบคุมไว้ได้

“เซียวต้าว นายคิดจริง ๆ ว่าฉันไม่กล้าฆ่านายเหรอ？”

สายตาของเซียวเทียนเฉิงยิ่งหนาวเย็น“ที่ผมทำทั้งหมดต่างก็เพื่อตระกูลเซียว พวกคุณไม่ยินยอมต่อผมได้ ฆ่าแม่ของผมได้แต่พวกคุณไม่มีสิทธิ์พูดนินทาว่าร้ายผม พวกคุณไม่คู่ควร！

“เซียวต้าว เซียวยวี่เฉิง เซียวหลิน พวกนายอยากตายใช่ไหม？ฉันทำให้พวกนายสมหวัง！ เพื่อตระกูลเซียว ฆ่าพวกนายสามคนให้ตายจะเป็นอะไรอีก？ตระกูลเซียวคนที่เหลือตอนนี้ถอยออกไปเดี๋ยวนี้ ฉันสามารถไม่ไล่ตามความผิดอีกถ้ายังคงดื้อรั้นยืนกรานในความผิดอีก อย่าโทษว่าฉันใจร้ายใจดำ！

“โลกจะเกิดความวุ่นวายท่ามกลางความวุ่นวาย มีผู้แข็งแกร่งหนึ่งเดียวถึงจะสามารถดำรงอยู่ได้ ทั้งหมดที่ฉันทำก็แค่เพื่อทำให้พวกนายเปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งแต่พวกนายคนโง่เหล่านี้กลับสงสัยความตั้งใจของฉัน ถ้าคนตระกูลเซียวต่างก็เหมือนพวกนายคนโง่อย่างนี้ งั้นฆ่าให้หมดจะเป็นอะไรอีก？

“ฉันเซียวเทียนเฉิงคนเดียวเป็นตัวแทนตระกูลเซียวได้！มีฉันอยู่ ตระกูลเซียวก็อยู่ พวกนายตายแล้วก็จะไม่มีผลกระทบใด ๆ แม้แต่นิด ฉันยอมทำให้ทุกคนผิดหวังแต่อย่าให้ใครมาทำให้ฉันต้องผิดหวัง ในเมื่อพวกนายทำให้ฉันผิดหวัง งั้นก็ไปตายซะเถอะ！”

พูดจบเซียวเทียนเฉิงระเบิดพลังทั้งหมด พอกระพริบร่างกายก็มาปรากฏตัวที่ด้านหน้าของเซียวต้าว

“พวกคนโง่ แกสมควรตาย！”

“มือเทพ！”

เซียวเทียนเฉิงจับไว้ในกลางอากาศ เกาะตัวกันออกมาเป็นฝ่ามือแสงสีทองที่เจิดจ้าประมาณห้าสิบเมตร

“ฆ่า！”

เซียวต้าวไม่กล้าประมาท ต่อสู้ดวลกันอย่างเอาตาย

แต่ระเบิดออกสองสามครั้งเมื่อกี้ ได้เผาผลาญพลังของทุกคนไปแล้ว

ตอนนี้ก็ทำได้เพียงดิ้นรนต่อสู้สุดท้าย

เซียวเทียนเฉิงฮึอย่างเย็นชา“ไม่เจียมตัว！”

ฝ่ามือสีทองที่ใหญ่มหึมานั่นได้เริ่มประกบปิด

ใช้แรงทั้งหมดโจมตี แสงมีดยาวของเซียวต้าวค่อย ๆ ถอยกระจายไป ถึงแม้หยุดฝ่ามือสีทองได้แต่ก็ทนได้ไม่นาน

“คุณยังสามารถใช้ได้กี่ครั้ง？แรงภายนอกตั้งแต่ต้นจนจบก็เป็นแรงภายนอก”

เซียวเทียนเฉิงยิ้มดูถูกอย่างเย็นชา

เซียวต้าวหมดหวังแล้ว

เซียวยวี่เฉิงและเซียวหลินคนอื่น ๆ ส่งลำเลียงพลังอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็คือน้ำมันตะเกียงแห้งไฟดับแล้วช่วยอะไรไม่ได้มาก

เซียวต้าวรู้สึกชัดเจนว่าพลังบนร่างกายเริ่มถอยกระจาย ยิ่งอ่อนแอขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

ในพริบตานั้นเขาแยกมีดออกนับพันเล่ม กลับยังคงไม่มีประโยชน์