บทที่796 ฆ่าเถอะ

เห็นได้ชัดว่าสีหน้าของหยูไห่ตึงเครียดขึ้น

ถึงแม้ว่าฝั่งเขาจะมีคนเหนือโลกีย์สิบเอ็ดคน แต่เผชิญหน้ากับทั้งห้าคนนี้ นอกจากกัวปิงที่เขาไม่รู้พลังต่อสู้ที่แทจริง สี่คนที่เหลือ เย่เซิ่งเทียน กู่ชางหลง มู่หุน เจียงลั่วเสิน มีใครบ้างที่ไม่ใช่คนที่สามารถต่อสู้กับคนหลายๆคนได้ในเวลาเดียว？

เมื่อสักครู่แค่เย่เซิ่งเทียนคนเดียว ก็สามารถถ่วงเวลาพวกเขาได้นานขนาดนี้

แม้ว่าจะมีปัจจัยเหตุผลที่ทำให้พวกเขาอยากจับตัวเย่เซิ่งเทียนตัวเป็นๆ แต่มันก็สามารถพิสูจน์ได้แล้วว่า ความสามารถของเย่เซิ่งเทียน ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเหล่าผู้กล้าในแดนโลกีย์รุ่นก่อนๆ！

“จะทำยังไงดี？”

บรรดาผู้อาวุโสต่างๆแอบส่งเสียงหากัน แม้แต่มู่หุนกับกู่ชางลงก็ก้าวออกมา ภายในใจของพวกเขาเกิดความวิตกกังวลขึ้นมา

ย้อนกลับไปเมื่อทั้งสองคนได้ลุกขึ้นมา เป็นตำนานของรุ่นเดียวกัน มาวันนี้ผ่านไปหลายปี ความสามารถของพวกเขาจึงยิ่งยากที่หยั่งถึง

“เราถอนตัวไหม？”

มีคนส่งเสียง เริ่มคิดจะถอนตัว

ถึงจะเป็นคนโง่ก็ดูออก ว่านี่คือกับดัก พวกเขากำลังลอบวางแผนเย่เซิ่งเทียน เย่เซิ่งเทียนที่เป็นเหยื่อล่อ กลับเป็นฝ่ายที่วางแผนต่อพวกเขา

คำนวณผิดพลาดไป！

ไม่มีใครคิดถึงว่าเย่เซิ่งเทียนจะโหดเหี้ยมขนาดนี้ ใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ

“เราไปไม่ได้แล้ว มีเพียงการสู้หลังชนฝา！ทั้งสองฝ่ายได้ฉีกหน้ากันเรียบร้อยแล้ว ในเวลานี้ใครถอยใครตาย เราไม่มีทางหนีแล้ว！เราอาจจะไม่ชนะ เรายังมีคนเหนือโลกีย์สิบเอ็ดคน”

หยูไห่พูดกับคนอื่นๆ ถ้าถอยได้ เขาก็อยากถอยเช่นกัน

แต่ตอนนี้ ถอยไม่ได้แล้ว！

เย่เซิ่งเทียนคนเหล่านี้ ไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่

เหมือนกับพวกเขาที่ไม่มีทางปล่อยเย่เซิ่งเทียนไป

เมื่อทั้งสองฝ่ายมาถึงขั้นนี้ ไม่มีทางประนีประนอมกันได้อีกแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นจากนิสัยของเย่เซิ่งเทียน ไม่มีทางปล่อยให้มีปัญหาตามมา